Książki
42.1
PLN
Błogosławiony Jerzy Matulewicz
Błogosławiony Jerzy Matulewicz
ilustr.: wkładka s. 48
wydawnictwo: PROMIC
rok wyd.: 2005
ISBN: 978-83-7119-488-9
oprawa: twarda
format: 145 x 205 mm
liczba stron: 552
Ocena:
(Ilość ocen: 1)
Cena: 42,10 zł

Dane techniczne

ilustr. wkładka s. 48
wydawnictwo PROMIC
rok wyd. 2005
ISBN 978-83-7119-488-9
oprawa twarda
format 145 x 205 mm
liczba stron 552

Praca zawiera mnóstwo informacji historycznych, logicznie uporządkowanych i poprawnie interpretowanych. Autor wykazuje doskonałą znajomość problematyki, źródeł archiwalnych i źródeł drukowanych. Studium dotyczy postaci, która odegrała doniosłą rolę w najnowszej historii religijnej Polski i Litwy. Konstrukcja pracy jest przejrzysta, uwzględniająca całokształt problematyki związanej z życiem i działalnością błogosławionego Jerzego Matulewicza. Autor przedstawił sylwetkę Jerzego Matulewicza w szerokim kontekście problemów kościelnych i społeczno-religijnych epoki. Podnosi to wydatnie wartość naukową tej obszernej rozprawy. Książka napisana jest językiem jasnym i przystępnym, może wzbudzić zainteresowanie nie tylko historyków profesjonalistów, ale również szerszego kręgu czytelników. Zamieszczone są w tekście dobrze dobrane, obszerne cytaty zaczerpnięte ze źródeł, wspomnień, z kazań i wypowiedzi Jerzego Matulewicza. Pozwala to czytelnikowi wyrobić sobie pogląd na problemy analizowane w książce, a zarazem sprawia, że problematyka książki jest dobrze udokumentowana, a tym samym staje się w pełni wiarygodna. /Ks. prof. dr hab. Daniel Olszewski/

DRUKUJ OPIS

Wykaz skrótów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5
Wstęp . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7
CZĘŚĆ I
MŁODOŚĆ I PIERWSZE PRACE
1. Dom i szkoła . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13
2. Formacja kapłańska . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 21
    Kielce . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 21
    Warszawa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24
    Sankt Petersburg . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 27
    Fryburg . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 35
3. Profesor i działacz społeczny . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 46
    Wyższe Seminarium Duchowne w Kielcach . . . . . . . . . . . . . 46
    W Zakładzie Plater-Zyberkówny w Warszawie . . . . . . . . . . . 52
    Akademia Duchowna w Petersburgu . . . . . . . . . . . . . . . . . 70
4. Odrodzenie Marianów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 83
5. Początki wznowionego zgromadzenia . . . . . . . . . . . . . . . . . 97
    Sankt Petersburg . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 97
    Fryburg . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 101
    Chicago . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 109
    Warszawa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 111
    Mariampol . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 127
CZĘŚĆ II
BISKUP WILEŃSKI
1. Nominacja i ingres . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 135
2. Biskup wobec zmian politycznych . . . . . . . . . . . . . . . . . 160
3. Duszpasterz księży . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 186
4. Wychowawca młodego duchowieństwa . . . . . . . . . . . . . . . 218
5. Działalność pasterska . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 245
6. W obronie języka litewskiego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 273
7. „Zadaniem Kościoła nie jest nauczać języków” . . . . . . . . . 289
8. Starania o przywrócenie jedności z prawosławnymi . . . . . . . . 305
9. Promotor życia zakonnego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 319
10. Biskup-Generał Marianów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 332
    Stany Zjednoczone . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 333
    Polska . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 338
    Litwa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 343
    Kapituła generalna, konstytucje i instrukcje . . . . . . . . . . . . 349
    Dom białoruski w Drui . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 354
    Łotwa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 357
    Rzym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 359
    Podsumowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 362
11. Współpraca z Episkopatem Polskim i Stolicą Apostolską . . . . 365
12. Opozycja przeciwko bp. Matulewiczowi . . . . . . . . . . . . . . 386
13. Starania rządu o usunięcie bp. Matulewicza . . . . . . . . . . . . 416
14. Rezygnacja z diecezji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 435
CZĘŚĆ III
WIZYTATOR APOSTOLSKI
W REPUBLICE LITEWSKIEJ
1. Nominacja i pierwsze prace . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 455
2. Prowincja kościelna i konkordat . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 474
3. Zgon i pośmiertna chwała . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 494
Bibligrafia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 511
Spis ilustracji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 530
Indeks osób . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 534
Indeks nazw geograficznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 545

Błogosławiony Jerzy Matulewicz (1871-1927) był człowiekiem bogatym duchowo, o znaczeniu międzynarodowym. Wyszedł z rodziny litewskiej, ale trwały ślad jego różnorodnej działalności pozostał w Polsce, na Litwie, na Białorusi, na Łotwie, a także w Sankt Petersburgu, we Fryburgu Szwajcarskim, w Rzymie i w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Gruntownie wykształcony, pracował nad odrodzeniem Kościoła, zajmując się˛ kluczowymi sprawami swojej epoki: wychowaniem duchowienństwa, organizacją robotników, wychowaniem dzieci i młodzieży, promocją laikatu, zjednoczeniem chrześcijan, rozwojem życia zakonnego. W szczególności odrodził ginący Zakon Marianów i założył dwa zgromadzenia żeńskie: Sióstr Ubogich Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i Sióstr Służebnic Jezusa w Eucharystii. Jako człowiekowi Kościoła papieże powierzali mu odpowiedzialne funkcje w zapalnych miejscach Europy powersalskiej: biskupa diecezji wileńskiej (1918-1925), wizytatora apostolskiego Republiki Litewskiej (1925-1927), był przygotowywany na biskupa dla katolików Rosjan żyjących na Zachodzie. W pracy tej wypadło mu się zmierzyć z rozlicznymi nacjonalizmami, zamierzającymi wykorzystać religię do własnych celów. Za cenę wielkich wyrzeczeń swoim życiem zaświadczył o powszechności Kościoła, skierowanego do wszystkich narodów i kultur. Trwanie przy opoce Piotrowej i osobista świętość sprawiły, że wychodził obronną ręką z wielkich trudności. Poświadczył to Jan Paweł II, zaliczając go 28 czerwca 1987 roku do grona błogosławionych. Po śmierci abp. Matulewicza jego spuściznę podzielono na dwie nierówne części: wyselekcjonowaną mniejszość przewieziono do Archiwum Generalnego Marianów w Rzymie, a znaczną większość złożono w klasztorze Księży Marianów w Mariampolu. Wraz z likwidacją przez komunistów po drugiej wojnie światowej klasztorów na Litwie zbiory mariampolskie zabrano do Archiwum Akt Nowych w Wilnie i dostęp do nich był niemożliwy. W tych warunkach powstające prace o abp. Matulewiczu opierały się głównie o Archiwum Marianów w Rzymie. Całe jego życie najpełniej przedstawił Antanas Kučas, profesor historii w amerykańskim
uniwersytecie w Scranton. Natomiast w języku polskim obszerny, niepublikowany życiorys napisał uczeń i wychowanek Błogosławionego ks. Marian Wiśniewski. Istnieją również częściowe opracowania posiadające dużą wartość, do których należy pierwsza obszerna książka, opracowana zespołowo w języku litewskim, poświęcona bł. Jerzemu. Jej autorzy kontaktowali się z rodziną i dostarczyli wielu wiadomości z dzieciństwa Błogosławionego. Nie mniej wartościowe są dwie prace dyplomowe ks. Steponasa Matulisa o bł. Jerzym: jako o odnowicielu marianów i o wizytatorze apostolskim. W ostatnich latach baza źródłowa bardzo się poszerzyła. Wraz z odzyskaniem niepodległości Litwy udostępniono do badań historycznych poprzednio zabrane zbiory mariampolskie i kurii wileńskiej. W 1985 roku Jan Paweł II otworzył archiwa dykasterii rzymskich za okres pontyfikatu Piusa X (1903-1914) i Benedykta XV (1914-1922). Badacze sięgnęli też do innych zasobów: Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Archiwum Diecezji Kieleckiej, Archiwum Diecezji Siedleckiej, Archiwum Uniwersytetu we Fryburgu, materiałów Akademii Duchownej w Petersburgu. Dokładniej wykorzystali też prasę polską.

Przeczytaj dłuższy fragment „Błogosławiony Jerzy Matulewicz” »

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Błogosławiony Jerzy Matulewicz

ks. Tadeusz Górski MIC

OPIS

Praca zawiera mnóstwo informacji historycznych, logicznie uporządkowanych i poprawnie interpretowanych. Autor wykazuje doskonałą znajomość problematyki, źródeł archiwalnych i źródeł drukowanych. Studium dotyczy postaci, która odegrała doniosłą rolę w najnowszej historii religijnej Polski i Litwy. Konstrukcja pracy jest przejrzysta, uwzględniająca całokształt problematyki związanej z życiem i działalnością błogosławionego Jerzego Matulewicza. Autor przedstawił sylwetkę Jerzego Matulewicza w szerokim kontekście problemów kościelnych i społeczno-religijnych epoki. Podnosi to wydatnie wartość naukową tej obszernej rozprawy. Książka napisana jest językiem jasnym i przystępnym, może wzbudzić zainteresowanie nie tylko historyków profesjonalistów, ale również szerszego kręgu czytelników. Zamieszczone są w tekście dobrze dobrane, obszerne cytaty zaczerpnięte ze źródeł, wspomnień, z kazań i wypowiedzi Jerzego Matulewicza. Pozwala to czytelnikowi wyrobić sobie pogląd na problemy analizowane w książce, a zarazem sprawia, że problematyka książki jest dobrze udokumentowana, a tym samym staje się w pełni wiarygodna. /Ks. prof. dr hab. Daniel Olszewski/



SPIS TREŚCI

Wykaz skrótów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5
Wstęp . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7
CZĘŚĆ I
MŁODOŚĆ I PIERWSZE PRACE
1. Dom i szkoła . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13
2. Formacja kapłańska . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 21
    Kielce . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 21
    Warszawa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24
    Sankt Petersburg . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 27
    Fryburg . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 35
3. Profesor i działacz społeczny . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 46
    Wyższe Seminarium Duchowne w Kielcach . . . . . . . . . . . . . 46
    W Zakładzie Plater-Zyberkówny w Warszawie . . . . . . . . . . . 52
    Akademia Duchowna w Petersburgu . . . . . . . . . . . . . . . . . 70
4. Odrodzenie Marianów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 83
5. Początki wznowionego zgromadzenia . . . . . . . . . . . . . . . . . 97
    Sankt Petersburg . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 97
    Fryburg . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 101
    Chicago . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 109
    Warszawa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 111
    Mariampol . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 127
CZĘŚĆ II
BISKUP WILEŃSKI
1. Nominacja i ingres . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 135
2. Biskup wobec zmian politycznych . . . . . . . . . . . . . . . . . 160
3. Duszpasterz księży . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 186
4. Wychowawca młodego duchowieństwa . . . . . . . . . . . . . . . 218
5. Działalność pasterska . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 245
6. W obronie języka litewskiego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 273
7. „Zadaniem Kościoła nie jest nauczać języków” . . . . . . . . . 289
8. Starania o przywrócenie jedności z prawosławnymi . . . . . . . . 305
9. Promotor życia zakonnego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 319
10. Biskup-Generał Marianów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 332
    Stany Zjednoczone . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 333
    Polska . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 338
    Litwa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 343
    Kapituła generalna, konstytucje i instrukcje . . . . . . . . . . . . 349
    Dom białoruski w Drui . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 354
    Łotwa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 357
    Rzym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 359
    Podsumowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 362
11. Współpraca z Episkopatem Polskim i Stolicą Apostolską . . . . 365
12. Opozycja przeciwko bp. Matulewiczowi . . . . . . . . . . . . . . 386
13. Starania rządu o usunięcie bp. Matulewicza . . . . . . . . . . . . 416
14. Rezygnacja z diecezji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 435
CZĘŚĆ III
WIZYTATOR APOSTOLSKI
W REPUBLICE LITEWSKIEJ
1. Nominacja i pierwsze prace . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 455
2. Prowincja kościelna i konkordat . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 474
3. Zgon i pośmiertna chwała . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 494
Bibligrafia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 511
Spis ilustracji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 530
Indeks osób . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 534
Indeks nazw geograficznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 545

FRAGMENT KSIĄŻKI

Błogosławiony Jerzy Matulewicz (1871-1927) był człowiekiem bogatym duchowo, o znaczeniu międzynarodowym. Wyszedł z rodziny litewskiej, ale trwały ślad jego różnorodnej działalności pozostał w Polsce, na Litwie, na Białorusi, na Łotwie, a także w Sankt Petersburgu, we Fryburgu Szwajcarskim, w Rzymie i w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Gruntownie wykształcony, pracował nad odrodzeniem Kościoła, zajmując się˛ kluczowymi sprawami swojej epoki: wychowaniem duchowienństwa, organizacją robotników, wychowaniem dzieci i młodzieży, promocją laikatu, zjednoczeniem chrześcijan, rozwojem życia zakonnego. W szczególności odrodził ginący Zakon Marianów i założył dwa zgromadzenia żeńskie: Sióstr Ubogich Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i Sióstr Służebnic Jezusa w Eucharystii. Jako człowiekowi Kościoła papieże powierzali mu odpowiedzialne funkcje w zapalnych miejscach Europy powersalskiej: biskupa diecezji wileńskiej (1918-1925), wizytatora apostolskiego Republiki Litewskiej (1925-1927), był przygotowywany na biskupa dla katolików Rosjan żyjących na Zachodzie. W pracy tej wypadło mu się zmierzyć z rozlicznymi nacjonalizmami, zamierzającymi wykorzystać religię do własnych celów. Za cenę wielkich wyrzeczeń swoim życiem zaświadczył o powszechności Kościoła, skierowanego do wszystkich narodów i kultur. Trwanie przy opoce Piotrowej i osobista świętość sprawiły, że wychodził obronną ręką z wielkich trudności. Poświadczył to Jan Paweł II, zaliczając go 28 czerwca 1987 roku do grona błogosławionych. Po śmierci abp. Matulewicza jego spuściznę podzielono na dwie nierówne części: wyselekcjonowaną mniejszość przewieziono do Archiwum Generalnego Marianów w Rzymie, a znaczną większość złożono w klasztorze Księży Marianów w Mariampolu. Wraz z likwidacją przez komunistów po drugiej wojnie światowej klasztorów na Litwie zbiory mariampolskie zabrano do Archiwum Akt Nowych w Wilnie i dostęp do nich był niemożliwy. W tych warunkach powstające prace o abp. Matulewiczu opierały się głównie o Archiwum Marianów w Rzymie. Całe jego życie najpełniej przedstawił Antanas Kučas, profesor historii w amerykańskim
uniwersytecie w Scranton. Natomiast w języku polskim obszerny, niepublikowany życiorys napisał uczeń i wychowanek Błogosławionego ks. Marian Wiśniewski. Istnieją również częściowe opracowania posiadające dużą wartość, do których należy pierwsza obszerna książka, opracowana zespołowo w języku litewskim, poświęcona bł. Jerzemu. Jej autorzy kontaktowali się z rodziną i dostarczyli wielu wiadomości z dzieciństwa Błogosławionego. Nie mniej wartościowe są dwie prace dyplomowe ks. Steponasa Matulisa o bł. Jerzym: jako o odnowicielu marianów i o wizytatorze apostolskim. W ostatnich latach baza źródłowa bardzo się poszerzyła. Wraz z odzyskaniem niepodległości Litwy udostępniono do badań historycznych poprzednio zabrane zbiory mariampolskie i kurii wileńskiej. W 1985 roku Jan Paweł II otworzył archiwa dykasterii rzymskich za okres pontyfikatu Piusa X (1903-1914) i Benedykta XV (1914-1922). Badacze sięgnęli też do innych zasobów: Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Archiwum Diecezji Kieleckiej, Archiwum Diecezji Siedleckiej, Archiwum Uniwersytetu we Fryburgu, materiałów Akademii Duchownej w Petersburgu. Dokładniej wykorzystali też prasę polską.

Przeczytaj dłuższy fragment „Błogosławiony Jerzy Matulewicz” »

Sklep internetowy Shoper.pl