Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 1 (208) 2014
Oremus Nr 1 (208) 2014
autor: Promic
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
Zaprenumeruj
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

Miesięcznik „Oremus” zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. Miesięcznik ukazuje się od 1995 roku.

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

 

DRUKUJ OPIS

Niedziela, 12 stycznia
Chrzest Pański

 

Tłumy gromadzą się wokół Jana nad brzegiem Jordanu. Słuchają, co mówi, i przyjmują od niego chrzest, wyznając przy tym swoje grzechy. Chrystus staje pośród tych ludzi i jako jeden z nich zanurza się w rzece. Zstępuje nie tylko do wody – wchodzi w naznaczoną grzechem historię człowieka, bierze na siebie nasz los. Z kolei gdy Kościół zanurzył każdego z nas w wodach chrzcielnych, to my wzięliśmy na siebie los Jezusa, opisany ciężarem krzyża i blaskiem zmartwychwstania. Tę komunię z Nim potwierdzamy naszym „Amen”, gdy przyjmujemy Go w Eucharystii.

 

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Dziecię nam się narodziło, E/265, albo: O Jezu, nasz Zbawicielu, L/156, S/64 (zwr. 1, 2, 7)

 

ALBO ANTYFONA: Gdy Jezus został ochrzczony, * otworzyły się niebiosa * i Duch Boży jak gołębica zstąpił na Niego * i zabrzmiał głos Ojca: * Ten jest mój Syn umiłowany, * w którym mam upodobanie.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, po chrzcie w Jordanie uroczyście ogłosiłeś, że Chrystus, na którego zstąpił Duch Święty, jest Twoim umiłowanym Synem, † spraw, aby Twoje przybrane dzieci, odrodzone z wody i Ducha Świętego, * zawsze żyły w Twojej miłości. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

Albo:

 

Boże, Twój Jednorodzony Syn ukazał się w naszym ludzkim ciele, † spraw, aby Zbawiciel, który zewnętrznie był do nas podobny, * przekształcił nas wewnętrznie. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Księgi proroka Izajasza (42,1‑4.6‑7). To mówi Pan: „Oto mój Sługa, którego podtrzymuję, Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo. Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku. On z mocą ogłosi Prawo, nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali Prawo na ziemi, a Jego pouczenia wyczekują wyspy. Ja, Pan, powołałem Cię słusznie, ująłem Cię za rękę i ukształtowałem, ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi, światłością dla narodów, abyś otworzył oczy niewidomym, ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców, z więzienia tych, co mieszkają w ciemności”.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 29,1‑4.9‑10)

 

REFREN: Pan ześle pokój swojemu ludowi.

 

Oddajcie Panu, synowie Boży, *

oddajcie Panu chwałę i sławcie Jego potęgę.

Oddajcie chwałę Jego imieniu, *

na świętym dziedzińcu uwielbiajcie Pana.

 

Ponad wodami głos Pański, *

Pan ponad wód bezmiarem!

Głos Pana potężny, *

głos Pana pełen dostojeństwa.

 

Zagrzmiał Bóg majestatu: *

a w świątyni Jego wszyscy wołają: „Chwała”.

Pan zasiadł nad potopem, *

Pan jako Król zasiada na wieki.

 

CZYTANIE z Dziejów Apostolskich (10,34‑38). Gdy Piotr przybył do Cezarei, do domu Korneliusza, przemówił: „Przekonuję się, że Bóg naprawdę nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie. Posłał swe słowo synom Izraela, zwiastując im pokój przez Jezusa Chrystusa. On to jest Panem wszystkich. Wiecie, co się działo w całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który głosił Jan. Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu, którego Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą. Przeszedł On dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła, dlatego że Bóg był z Nim”.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

Otwarło się niebo i zabrzmiał głos Ojca:

To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Mateusza (3,13‑17). Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć chrzest od niego. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: „To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?”. Jezus mu odpowiedział: „Pozwól teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe”. Wtedy Mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły Mu się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i przychodzącego na Niego. A głos z nieba mówił: „Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie”.

Oto słowo Pańskie.

 

ROZWAŻANIE: „Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie”. Do kogo skierowane były te słowa i objawienie? Raczej nie do tłumów, gdyż żaden z Ewangelistów nie odnotowuje jakiejkolwiek reakcji na tak spektakularne wydarzenie. Można sądzić, że było to jakieś wskazanie potwierdzające Janowi Chrzcicielowi wypełnienie jego misji. Ale Marek i Łukasz jednoznacznie przekazują nam głos z niebios jako słowo skierowane do Jezusa: „Tyś jest mój Syn umiłowany...” (Mk 1,11; Łk 3,22). To początek publicznej działalności Jezusa. Chrzest rozpoczyna Jego wędrowanie ku godzinie Paschy. Ojciec, który Go posłał, daje Mu pocałunek i słowo na drogę.

„Syn umiłowany”. Głos z nieba porusza najgłębsze struny w sercu Jezusa. Dotyka istoty Jego osoby i określa misję, jaką przyszedł wypełnić. On, który każdym włóknem swego bytu JEST Synem, staje pośród ludzi, aby przyprowadzić do Ojca tych, którzy wskutek grzechu stali się sierotami z wyboru.

Słowo usłyszane w momencie chrztu w Jordanie będzie towarzyszyło Chrystusowi do końca Jego drogi. Wypowie je Piotr w swoim wyznaniu: „Ty jesteś Synem Najwyższego” (por. Mt 16,16). Setnik przypieczętuje nim zgon Jezusa: „Prawdziwie, Ten był Synem Bożym” (Mt 27,54). Bóg, wskrzeszając Jezusa z martwych, ponownie otwiera niebiosa i mocą Ducha Świętego zrywa pęta śmierci. Temu, który w chwili agonii stanął po stronie sierot, wołając: „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?” (Mt 27,46), w blasku Wielkanocy odpowiada: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie”.

Słowo, które usłyszał Jezus, wychodząc z wód Jordanu, Bóg wypowiada nad każdym swoim dzieckiem, gdy wynurza się ono z chrzcielnego źródła. Pragnie je nam powtórzyć u kresu naszej drogi, na progu swego domu.

 

WIERZĘ

 

MODLITWA  WIERNYCH:

·   Panie, prosimy Cię, otwieraj serca chrześcijan na moc Dobrej Nowiny, aby nieśli ją tym, którzy Cię jeszcze nie znają.

·   Wspieraj Papieża, biskupów i prezbiterów, aby byli we współczesnym świecie świadkami nadziei zbawienia.

·   Udzielaj darów swego Ducha rządzącym, aby mądrze
i z miłością służyli ludziom, za których są odpowiedzialni.

·   Przyjmij do swego królestwa naszych zmarłych, aby osiągnęli pełnię szczęścia w społeczności świętych.

·   Odnów w nas swój obraz i podobieństwo, abyśmy prowadzili życie godne Ciebie.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Niepojęte dary, E/272, L/154, S/60

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Boże, nasz Ojcze, przyjmij dary przyniesione ku uczczeniu objawienia się Twojego umiłowanego Syna, † niech one przemienią się w Ofiarę Chrystusa, * który zgładził grzechy świata. Który żyje i króluje na wieki wieków.

 

PREFACJA: Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, * słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, * Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże. * Ty przez cudowne znaki nad wodami Jordanu * objawiłeś nam tajemnicę chrztu nowego. * Twój głos rozległ się z nieba, * abyśmy uwierzyli, że Twoje Słowo zamieszkało wśród ludzi. * Duch Święty, zstępując w postaci gołębicy, * dał świadectwo, że Chrystus, Twój Sługa, * został namaszczony i posłany, * aby głosić dobrą nowinę ubogim. * Dlatego łącząc się z Aniołami w niebie, * wielbimy Ciebie na ziemi, * razem z nimi wołając: Święty...

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: Pan zstąpił z nieba, E/416, L/285, M/191, S/244; Ojcze, chwała Tobie, E/113, M/228

 

ANTYFONA: Oto Ten, o którym Jan powiedział: * Ja Go ujrzałem i daję świadectwo, * że On jest Synem Bożym.

 

MÓDLMY SIĘ: Posileni świętymi Darami, pokornie prosimy Cię, najłaskawszy Boże, † spraw, abyśmy wiernie słuchając Twojego Syna, * zasłużyli na nazwę dzieci Bożych i rzeczywiście nimi byli. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Anioł pasterzom mówił, E/261, L/135, S/38 (zwr. 5-7)

 

 

Autorzy:

Michał Kozak MIC - wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Bogna Paszkiewicz – modlitwa wiernych
Dorota Kopeć i Katarzyna Zielińska - wybór śpiewów

 

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

 

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 1 (208) 2014

Promic

OPIS

Miesięcznik „Oremus” zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. Miesięcznik ukazuje się od 1995 roku.

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

 



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Niedziela, 12 stycznia
Chrzest Pański

 

Tłumy gromadzą się wokół Jana nad brzegiem Jordanu. Słuchają, co mówi, i przyjmują od niego chrzest, wyznając przy tym swoje grzechy. Chrystus staje pośród tych ludzi i jako jeden z nich zanurza się w rzece. Zstępuje nie tylko do wody – wchodzi w naznaczoną grzechem historię człowieka, bierze na siebie nasz los. Z kolei gdy Kościół zanurzył każdego z nas w wodach chrzcielnych, to my wzięliśmy na siebie los Jezusa, opisany ciężarem krzyża i blaskiem zmartwychwstania. Tę komunię z Nim potwierdzamy naszym „Amen”, gdy przyjmujemy Go w Eucharystii.

 

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Dziecię nam się narodziło, E/265, albo: O Jezu, nasz Zbawicielu, L/156, S/64 (zwr. 1, 2, 7)

 

ALBO ANTYFONA: Gdy Jezus został ochrzczony, * otworzyły się niebiosa * i Duch Boży jak gołębica zstąpił na Niego * i zabrzmiał głos Ojca: * Ten jest mój Syn umiłowany, * w którym mam upodobanie.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, po chrzcie w Jordanie uroczyście ogłosiłeś, że Chrystus, na którego zstąpił Duch Święty, jest Twoim umiłowanym Synem, † spraw, aby Twoje przybrane dzieci, odrodzone z wody i Ducha Świętego, * zawsze żyły w Twojej miłości. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

Albo:

 

Boże, Twój Jednorodzony Syn ukazał się w naszym ludzkim ciele, † spraw, aby Zbawiciel, który zewnętrznie był do nas podobny, * przekształcił nas wewnętrznie. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Księgi proroka Izajasza (42,1‑4.6‑7). To mówi Pan: „Oto mój Sługa, którego podtrzymuję, Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo. Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku. On z mocą ogłosi Prawo, nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali Prawo na ziemi, a Jego pouczenia wyczekują wyspy. Ja, Pan, powołałem Cię słusznie, ująłem Cię za rękę i ukształtowałem, ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi, światłością dla narodów, abyś otworzył oczy niewidomym, ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców, z więzienia tych, co mieszkają w ciemności”.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 29,1‑4.9‑10)

 

REFREN: Pan ześle pokój swojemu ludowi.

 

Oddajcie Panu, synowie Boży, *

oddajcie Panu chwałę i sławcie Jego potęgę.

Oddajcie chwałę Jego imieniu, *

na świętym dziedzińcu uwielbiajcie Pana.

 

Ponad wodami głos Pański, *

Pan ponad wód bezmiarem!

Głos Pana potężny, *

głos Pana pełen dostojeństwa.

 

Zagrzmiał Bóg majestatu: *

a w świątyni Jego wszyscy wołają: „Chwała”.

Pan zasiadł nad potopem, *

Pan jako Król zasiada na wieki.

 

CZYTANIE z Dziejów Apostolskich (10,34‑38). Gdy Piotr przybył do Cezarei, do domu Korneliusza, przemówił: „Przekonuję się, że Bóg naprawdę nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie. Posłał swe słowo synom Izraela, zwiastując im pokój przez Jezusa Chrystusa. On to jest Panem wszystkich. Wiecie, co się działo w całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który głosił Jan. Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu, którego Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą. Przeszedł On dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła, dlatego że Bóg był z Nim”.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

Otwarło się niebo i zabrzmiał głos Ojca:

To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Mateusza (3,13‑17). Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć chrzest od niego. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: „To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?”. Jezus mu odpowiedział: „Pozwól teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe”. Wtedy Mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły Mu się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i przychodzącego na Niego. A głos z nieba mówił: „Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie”.

Oto słowo Pańskie.

 

ROZWAŻANIE: „Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie”. Do kogo skierowane były te słowa i objawienie? Raczej nie do tłumów, gdyż żaden z Ewangelistów nie odnotowuje jakiejkolwiek reakcji na tak spektakularne wydarzenie. Można sądzić, że było to jakieś wskazanie potwierdzające Janowi Chrzcicielowi wypełnienie jego misji. Ale Marek i Łukasz jednoznacznie przekazują nam głos z niebios jako słowo skierowane do Jezusa: „Tyś jest mój Syn umiłowany...” (Mk 1,11; Łk 3,22). To początek publicznej działalności Jezusa. Chrzest rozpoczyna Jego wędrowanie ku godzinie Paschy. Ojciec, który Go posłał, daje Mu pocałunek i słowo na drogę.

„Syn umiłowany”. Głos z nieba porusza najgłębsze struny w sercu Jezusa. Dotyka istoty Jego osoby i określa misję, jaką przyszedł wypełnić. On, który każdym włóknem swego bytu JEST Synem, staje pośród ludzi, aby przyprowadzić do Ojca tych, którzy wskutek grzechu stali się sierotami z wyboru.

Słowo usłyszane w momencie chrztu w Jordanie będzie towarzyszyło Chrystusowi do końca Jego drogi. Wypowie je Piotr w swoim wyznaniu: „Ty jesteś Synem Najwyższego” (por. Mt 16,16). Setnik przypieczętuje nim zgon Jezusa: „Prawdziwie, Ten był Synem Bożym” (Mt 27,54). Bóg, wskrzeszając Jezusa z martwych, ponownie otwiera niebiosa i mocą Ducha Świętego zrywa pęta śmierci. Temu, który w chwili agonii stanął po stronie sierot, wołając: „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?” (Mt 27,46), w blasku Wielkanocy odpowiada: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie”.

Słowo, które usłyszał Jezus, wychodząc z wód Jordanu, Bóg wypowiada nad każdym swoim dzieckiem, gdy wynurza się ono z chrzcielnego źródła. Pragnie je nam powtórzyć u kresu naszej drogi, na progu swego domu.

 

WIERZĘ

 

MODLITWA  WIERNYCH:

·   Panie, prosimy Cię, otwieraj serca chrześcijan na moc Dobrej Nowiny, aby nieśli ją tym, którzy Cię jeszcze nie znają.

·   Wspieraj Papieża, biskupów i prezbiterów, aby byli we współczesnym świecie świadkami nadziei zbawienia.

·   Udzielaj darów swego Ducha rządzącym, aby mądrze
i z miłością służyli ludziom, za których są odpowiedzialni.

·   Przyjmij do swego królestwa naszych zmarłych, aby osiągnęli pełnię szczęścia w społeczności świętych.

·   Odnów w nas swój obraz i podobieństwo, abyśmy prowadzili życie godne Ciebie.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Niepojęte dary, E/272, L/154, S/60

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Boże, nasz Ojcze, przyjmij dary przyniesione ku uczczeniu objawienia się Twojego umiłowanego Syna, † niech one przemienią się w Ofiarę Chrystusa, * który zgładził grzechy świata. Który żyje i króluje na wieki wieków.

 

PREFACJA: Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, * słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, * Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże. * Ty przez cudowne znaki nad wodami Jordanu * objawiłeś nam tajemnicę chrztu nowego. * Twój głos rozległ się z nieba, * abyśmy uwierzyli, że Twoje Słowo zamieszkało wśród ludzi. * Duch Święty, zstępując w postaci gołębicy, * dał świadectwo, że Chrystus, Twój Sługa, * został namaszczony i posłany, * aby głosić dobrą nowinę ubogim. * Dlatego łącząc się z Aniołami w niebie, * wielbimy Ciebie na ziemi, * razem z nimi wołając: Święty...

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: Pan zstąpił z nieba, E/416, L/285, M/191, S/244; Ojcze, chwała Tobie, E/113, M/228

 

ANTYFONA: Oto Ten, o którym Jan powiedział: * Ja Go ujrzałem i daję świadectwo, * że On jest Synem Bożym.

 

MÓDLMY SIĘ: Posileni świętymi Darami, pokornie prosimy Cię, najłaskawszy Boże, † spraw, abyśmy wiernie słuchając Twojego Syna, * zasłużyli na nazwę dzieci Bożych i rzeczywiście nimi byli. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Anioł pasterzom mówił, E/261, L/135, S/38 (zwr. 5-7)

 

 

Autorzy:

Michał Kozak MIC - wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Bogna Paszkiewicz – modlitwa wiernych
Dorota Kopeć i Katarzyna Zielińska - wybór śpiewów

 

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

 

Sklep internetowy Shoper.pl