Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 10 (205) 2013
Oremus Nr 10 (205) 2013
autor: Promic
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
Zaprenumeruj
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

 

Miesięcznik „Oremus” zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. Miesięcznik ukazuje się od 1995 roku.

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

DRUKUJ OPIS

 

Niedziela, 27 października
Trzydziesta niedziela zwykła

 

Oby się nie okazało, że wszystko, co robimy – niekiedy bardzo dużo – nie ma wartości. Faryzeusz, o którym słyszymy w Ewangelii, był naprawdę porządnym człowiekiem. Może się jednak zdarzyć, że nasze porządne życie służy jedynie samozadowoleniu i „zarabianiu” na niebo. Intencja ma tutaj kluczowe znaczenie. Badajmy stale swoje sumienia, sprawdzajmy, czy nasze dobre czyny płyną z bezinteresownej miłości, i módlmy się o oczyszczenie naszych intencji.

 

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Przystąpię do ołtarza Bożego, E/432, S/526

 

ALBO  ANTYFONA: Niech się weseli serce szukających Pana. * Rozważajcie o Panu i Jego potędze, * zawsze szukajcie Jego oblicza.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, pomnóż w nas wiarę, nadzieję i miłość † i daj nam ukochać Twoje przykazania, * abyśmy mogli otrzymać obiecane zbawienie. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Księgi Syracydesa (35,12-14.16-18). Pan jest Sędzią, który nie ma względu na osoby. Nie będzie miał On względu na osobę przeciw biednemu, owszem, wysłucha prośby pokrzywdzonego. Nie lekceważy błagania sieroty i wdowy, kiedy się skarży. Kto służy Bogu, z upodobaniem będzie przyjęty, a błaganie jego dosięgnie obłoków. Modlitwa biednego przeniknie obłoki i nie ustanie, aż dojdzie do celu. Nie odstąpi, aż wejrzy Najwyższy i ujmie się za sprawiedliwymi, i wyda słuszny wyrok.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 34,2-3.17-19.23)

 

REFREN: Biedak zawołał i Pan go wysłuchał.

 

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *

Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.

Dusza moja chlubi się Panem, *

niech słyszą to pokorni i niech się weselą.

 

Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym, *

by pamięć o nich wymazać z ziemi.

Pan słyszy wołających o pomoc, *

i ratuje ich od wszelkiej udręki.

 

Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu, *

ocala upadłych na duchu.

Pan odkupi dusze sług swoich, *

nie zazna kary, kto się doń ucieka.

 

CZYTANIE z Drugiego Listu św. Pawła Apostoła do Tymoteusza (4,6-9.16-18). Najdroższy: Krew moja już ma być wylana na ofiarę, a chwila mojej rozłąki nadeszła. W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan, sprawiedliwy Sędzia, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali pojawienie się Jego. Pospiesz się, by przybyć do mnie szybko. W pierwszej mojej obronie nikt przy mnie nie stanął, ale mię wszyscy opuścili: niech im to nie będzie policzone. Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mnie, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie Ewangelii i żeby wszystkie narody je posłyszały; wyrwany też zostałem z paszczy lwa. Wyrwie mnie Pan od wszelkiego złego czynu i wybawi mię, przyjmując do swego królestwa niebieskiego; Jemu chwała na wieki wieków. Amen.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

W Chrystusie Bóg pojednał świat ze sobą,

nam zaś przekazał słowo jednania.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (18,9-14). Jezus powiedział do niektórych, co ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść: „Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak się w duszy modlił: «Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, oszuści, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik. Poszczę dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam». Natomiast celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi i mówił: «Boże, miej litość dla mnie, grzesznika». Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony”.

Oto słowo Pańskie.

 

ROZWAŻANIE: Prawo Boże ma prowadzić do miłości Boga i bliźniego. Jeśli ktoś je wypełnia, lecz czyni to bez miłości, a nawet przeciwko bratu, gardząc nim, wewnętrznie obumiera. Takie postępowanie nie jest też przyjaźnią z Bogiem, lecz transakcją, w której dobre czyny traktowane są jak waluta do handlowania z Nim.

To nie Bóg ostatecznie odmawia nam życia wiecznego, bo „nie zasłużyliśmy”. On do końca wyciąga do nas ramiona, oferuje nam swą miłość i zbawienie z nadzieją, że je przyjmiemy. Za darmo. Przyjęte w Kościele sformułowanie „zasługa” rodzi wiele nieporozumień. Sami z siebie nic nie możemy Bogu dać – możemy jedynie przyjąć Jego darmową łaskę i z nią współpracować. Aby wszystko od Boga przyjąć, trzeba mieć puste ręce: zaakceptować fakt swojej słabości i niewystarczalności. Faryzeusz był wpatrzony w siebie i mówił Bogu, że Go nie potrzebuje. Celnik był wpatrzony w Boga i wyglądał od Niego pomocy – i to w nim rozwija się Boże życie, ponieważ z pokorą wzywa Ducha Świętego do swojego wnętrza i swojego życia. To Bóg zaczyna w nim działać i „zasługiwać”. Strumień łaski płynie do otwartego serca: dawana za darmo, jest przyjmowana, a jej owocem jest Boże życie, a więc dobre uczynki i postawa dalszej otwartości na łaskę. Duch Święty, znajdując drzwi naszego serca otwarte, może wlewać w nas łaskę po łasce, nie napotykając oporu. Nawet grzech nie musi być przeszkodą – jeśli skruszymy przed Bogiem swoje serca i z ufnością zwrócimy się o przebaczenie, łaska płynie dalej.

Wielu ludzi marnuje energię duchową na samodzielne pokonywanie swoich słabości, co jest niemożliwe. Cud naszych ponownych narodzin w Duchu to odkrycie, że przed Bogiem mamy prawo być słabi, grzeszni, ubodzy, ponieważ taka jest nasza kondycja jako ludzi. On najlepiej zna naszą słabość i jej nie potępia ani się nią nie gorszy. Jest „blisko ludzi skruszonych w sercu”, którzy czują się we wszystkim zależni od Niego i zdają się na Jego działanie z pełnym zaufaniem. Ich modlitwa „przenika obłoki i nie ustanie, aż dojdzie do celu”, aż sam Pan, i tylko On, rozwinie w nich święte życie, życie łaską.

 

WIERZĘ

 

MODLITWA  WIERNYCH:

·   Dobry Boże, prosimy cię, wspomagaj pasterzy Kościoła, aby wskazywali ludziom drogę do Ciebie.

·   Przyjdź z pomocą prześladowanym za wiarę, aby mogli jawnie i bez lęku oddawać Ci cześć.

·   Skrusz serca tych, którzy dopuścili się profanacji, aby dostąpili Twego przebaczenia i mogli wynagrodzić uczynione zło.

·   Przyjmij do siebie zmarłych proboszczów i duszpasterzy, aby w niebie radowali się owocami swojego trudu.

·   Nie pozwól nam zapomnieć, że jesteśmy Twoją świątynią i mieszkaniem Ducha Świętego.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Panie, nie zasłużyłem, M/194, albo: Boże, lud Twój czcią przejęty, E/335, L/254, S/560

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Wszechmogący Boże, wejrzyj na dary, które Ci składamy, † niech ta Ofiara, wyraz naszej służby, * przyczyni się do Twojej chwały. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA  NA  NIEDZIELE  ZWYKŁE  28 – 35

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: Zbliżam się w pokorze, E/425, L/295, M/204, S/260; Dziękujcie Panu, bo jest dobry, E/442, albo: Już gościsz Jezu, L/278, S/228

 

ANTYFONA: Będziemy się radować ze zbawienia * i wielbić imię Pana Boga naszego.

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, niech Twój Sakrament dokona w nas tego, co oznacza, † abyśmy osiągnęli zjednoczenie z Chrystusem, * którego przyjmujemy pod osłoną chleba i wina. Który żyje i króluje na wieki wieków.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Tylko Bóg mi dopomoże, E/443, albo: Spojrzyj z nieba wysokiego, S/532

 

Autorzy:

Małgorzata Wałejko - wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Wspólnota „Pustynia w Mieście” – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

 

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 10 (205) 2013

Promic

OPIS

 

Miesięcznik „Oremus” zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. Miesięcznik ukazuje się od 1995 roku.

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

 

Niedziela, 27 października
Trzydziesta niedziela zwykła

 

Oby się nie okazało, że wszystko, co robimy – niekiedy bardzo dużo – nie ma wartości. Faryzeusz, o którym słyszymy w Ewangelii, był naprawdę porządnym człowiekiem. Może się jednak zdarzyć, że nasze porządne życie służy jedynie samozadowoleniu i „zarabianiu” na niebo. Intencja ma tutaj kluczowe znaczenie. Badajmy stale swoje sumienia, sprawdzajmy, czy nasze dobre czyny płyną z bezinteresownej miłości, i módlmy się o oczyszczenie naszych intencji.

 

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Przystąpię do ołtarza Bożego, E/432, S/526

 

ALBO  ANTYFONA: Niech się weseli serce szukających Pana. * Rozważajcie o Panu i Jego potędze, * zawsze szukajcie Jego oblicza.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, pomnóż w nas wiarę, nadzieję i miłość † i daj nam ukochać Twoje przykazania, * abyśmy mogli otrzymać obiecane zbawienie. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Księgi Syracydesa (35,12-14.16-18). Pan jest Sędzią, który nie ma względu na osoby. Nie będzie miał On względu na osobę przeciw biednemu, owszem, wysłucha prośby pokrzywdzonego. Nie lekceważy błagania sieroty i wdowy, kiedy się skarży. Kto służy Bogu, z upodobaniem będzie przyjęty, a błaganie jego dosięgnie obłoków. Modlitwa biednego przeniknie obłoki i nie ustanie, aż dojdzie do celu. Nie odstąpi, aż wejrzy Najwyższy i ujmie się za sprawiedliwymi, i wyda słuszny wyrok.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 34,2-3.17-19.23)

 

REFREN: Biedak zawołał i Pan go wysłuchał.

 

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *

Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.

Dusza moja chlubi się Panem, *

niech słyszą to pokorni i niech się weselą.

 

Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym, *

by pamięć o nich wymazać z ziemi.

Pan słyszy wołających o pomoc, *

i ratuje ich od wszelkiej udręki.

 

Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu, *

ocala upadłych na duchu.

Pan odkupi dusze sług swoich, *

nie zazna kary, kto się doń ucieka.

 

CZYTANIE z Drugiego Listu św. Pawła Apostoła do Tymoteusza (4,6-9.16-18). Najdroższy: Krew moja już ma być wylana na ofiarę, a chwila mojej rozłąki nadeszła. W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan, sprawiedliwy Sędzia, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali pojawienie się Jego. Pospiesz się, by przybyć do mnie szybko. W pierwszej mojej obronie nikt przy mnie nie stanął, ale mię wszyscy opuścili: niech im to nie będzie policzone. Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mnie, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie Ewangelii i żeby wszystkie narody je posłyszały; wyrwany też zostałem z paszczy lwa. Wyrwie mnie Pan od wszelkiego złego czynu i wybawi mię, przyjmując do swego królestwa niebieskiego; Jemu chwała na wieki wieków. Amen.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

W Chrystusie Bóg pojednał świat ze sobą,

nam zaś przekazał słowo jednania.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (18,9-14). Jezus powiedział do niektórych, co ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść: „Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak się w duszy modlił: «Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, oszuści, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik. Poszczę dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam». Natomiast celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi i mówił: «Boże, miej litość dla mnie, grzesznika». Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony”.

Oto słowo Pańskie.

 

ROZWAŻANIE: Prawo Boże ma prowadzić do miłości Boga i bliźniego. Jeśli ktoś je wypełnia, lecz czyni to bez miłości, a nawet przeciwko bratu, gardząc nim, wewnętrznie obumiera. Takie postępowanie nie jest też przyjaźnią z Bogiem, lecz transakcją, w której dobre czyny traktowane są jak waluta do handlowania z Nim.

To nie Bóg ostatecznie odmawia nam życia wiecznego, bo „nie zasłużyliśmy”. On do końca wyciąga do nas ramiona, oferuje nam swą miłość i zbawienie z nadzieją, że je przyjmiemy. Za darmo. Przyjęte w Kościele sformułowanie „zasługa” rodzi wiele nieporozumień. Sami z siebie nic nie możemy Bogu dać – możemy jedynie przyjąć Jego darmową łaskę i z nią współpracować. Aby wszystko od Boga przyjąć, trzeba mieć puste ręce: zaakceptować fakt swojej słabości i niewystarczalności. Faryzeusz był wpatrzony w siebie i mówił Bogu, że Go nie potrzebuje. Celnik był wpatrzony w Boga i wyglądał od Niego pomocy – i to w nim rozwija się Boże życie, ponieważ z pokorą wzywa Ducha Świętego do swojego wnętrza i swojego życia. To Bóg zaczyna w nim działać i „zasługiwać”. Strumień łaski płynie do otwartego serca: dawana za darmo, jest przyjmowana, a jej owocem jest Boże życie, a więc dobre uczynki i postawa dalszej otwartości na łaskę. Duch Święty, znajdując drzwi naszego serca otwarte, może wlewać w nas łaskę po łasce, nie napotykając oporu. Nawet grzech nie musi być przeszkodą – jeśli skruszymy przed Bogiem swoje serca i z ufnością zwrócimy się o przebaczenie, łaska płynie dalej.

Wielu ludzi marnuje energię duchową na samodzielne pokonywanie swoich słabości, co jest niemożliwe. Cud naszych ponownych narodzin w Duchu to odkrycie, że przed Bogiem mamy prawo być słabi, grzeszni, ubodzy, ponieważ taka jest nasza kondycja jako ludzi. On najlepiej zna naszą słabość i jej nie potępia ani się nią nie gorszy. Jest „blisko ludzi skruszonych w sercu”, którzy czują się we wszystkim zależni od Niego i zdają się na Jego działanie z pełnym zaufaniem. Ich modlitwa „przenika obłoki i nie ustanie, aż dojdzie do celu”, aż sam Pan, i tylko On, rozwinie w nich święte życie, życie łaską.

 

WIERZĘ

 

MODLITWA  WIERNYCH:

·   Dobry Boże, prosimy cię, wspomagaj pasterzy Kościoła, aby wskazywali ludziom drogę do Ciebie.

·   Przyjdź z pomocą prześladowanym za wiarę, aby mogli jawnie i bez lęku oddawać Ci cześć.

·   Skrusz serca tych, którzy dopuścili się profanacji, aby dostąpili Twego przebaczenia i mogli wynagrodzić uczynione zło.

·   Przyjmij do siebie zmarłych proboszczów i duszpasterzy, aby w niebie radowali się owocami swojego trudu.

·   Nie pozwól nam zapomnieć, że jesteśmy Twoją świątynią i mieszkaniem Ducha Świętego.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Panie, nie zasłużyłem, M/194, albo: Boże, lud Twój czcią przejęty, E/335, L/254, S/560

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Wszechmogący Boże, wejrzyj na dary, które Ci składamy, † niech ta Ofiara, wyraz naszej służby, * przyczyni się do Twojej chwały. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA  NA  NIEDZIELE  ZWYKŁE  28 – 35

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: Zbliżam się w pokorze, E/425, L/295, M/204, S/260; Dziękujcie Panu, bo jest dobry, E/442, albo: Już gościsz Jezu, L/278, S/228

 

ANTYFONA: Będziemy się radować ze zbawienia * i wielbić imię Pana Boga naszego.

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, niech Twój Sakrament dokona w nas tego, co oznacza, † abyśmy osiągnęli zjednoczenie z Chrystusem, * którego przyjmujemy pod osłoną chleba i wina. Który żyje i króluje na wieki wieków.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Tylko Bóg mi dopomoże, E/443, albo: Spojrzyj z nieba wysokiego, S/532

 

Autorzy:

Małgorzata Wałejko - wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Wspólnota „Pustynia w Mieście” – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

 

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

Sklep internetowy Shoper.pl