Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 10 (217) 2014
Oremus Nr 10 (217) 2014
autor: Promic
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
E-BOOK
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

W październikowym numerze miesięcznika "Oremus":

- komentarze i medytacje przygotowane przez o. Stanisława Łucarza SJ

- modlitwy wiernych opracowane przez Bognę Paszkiewicz

- rozważania różańcowe przygotowane przez o. Stanisława Przepierskiego SJ

- w ramach "Liturgicznego ABC" ks. dr Maciej Zachara MIC przybliża Czytelnikom postać biskupa Wilhelma Durandusa i jego dokonania na polu liturgii

- o. dr Rafał Zarzeczny SJ w cyklu "Chrześcijanie pierwszych wieków o Eucharystii" proponuje artykuł "Eucharystia w poezji Cyryllonasa"

- Halina Świrska w "Naszej okładce" przybliża Czytelnikom obraz Matki Bożej Uśmiechniętej z Pszowa

Ponadto jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta, części stałe Mszy świętej. 

 

Ponadto jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta, części stałe Mszy świętej oraz informacje o dobrych książkach.

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

 

 

DRUKUJ OPIS

Niedziela, 5 października

Dwudziesta siódma niedziela zwykła

 

Podobnie jak naród wybrany, tak i my jesteśmy Bożą winnicą, po której Pan Bóg oczekuje słodkich owoców miłości. Niczego nie zaniedbał, abyśmy takie owoce wydali. W szczególny sposób przychodzi nam z pomocą podczas Eucharystii, ponieważ chce, abyśmy z Niego czerpali nasze soki. Dlatego już na samym początku każdej Eucharystii ofiarowuje nam swoje miłosierdzie, wyrażające się w przebaczeniu naszych win i słabości, przede wszystkim zaś tego, że tak często wydajemy cierpkie, a czasami wręcz trujące owoce. Otwórzmy się zatem na Jego dar. Doświadczmy,  jak słodki jest Pan, abyśmy stawali się coraz bardziej słodcy Jego miłością.

 

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Cały świat niech śpiewa tę pieśń, E/439, L/91, S/494

 

ALBO  ANTYFONA: Panie, wszystko podlega Twej władzy * i nikt nie może sprzeciwić się Twej woli. * Ty bowiem stworzyłeś wszystko: * niebo i ziemię, i cokolwiek istnieje w przestworzach niebios. * Ty jesteś Panem wszechświata.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, Twoja hojność przewyższa zasługi i pragnienia modlących się do Ciebie; † okaż nam swoje miłosierdzie, * odpuść grzechy, które niepokoją nasze sumienia, i udziel nam również tego, o co nie ośmielamy się prosić. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Księgi proroka Izajasza (5,1-7). Chcę zaśpiewać memu przyjacielowi pieśń o jego miłości ku swojej winnicy. Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku. Otóż okopał ją i oczyścił z kamieni, i zasadził w niej szlachetną winorośl; w pośrodku niej zbudował wieżę, także i kadź w niej wykuł. I spodziewał się, że wyda winogrona, lecz ona cierpkie wydała jagody. „Teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie proszę, między mną a między winnicą moją. Co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody? Więc dobrze! Pokażę wam, co uczynię winnicy mojej: Rozbiorę jej żywopłot, by ją rozgrabiono; rozwalę jej ogrodzenie, by ją stratowano. Zamienię ją w pustynię, nie będzie przycinana ni plewiona, tak iż wzejdą osty i ciernie. Chmurom zakażę spuszczać na nią deszcz”. Otóż winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym. Oczekiwał tam sprawiedliwości, a oto rozlew krwi, i prawowierności, a oto krzyk grozy.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 80,9.12-16.19-20)

 

REFREN: Winnicą Pana jest dom Izraela.

 

Przeniosłeś z Egiptu winorośl *

i zasadziłeś ją wygnawszy pogan.

Rozpostarła swe pędy aż do Morza, *

aż do Rzeki swe latorośle.

 

Dlaczego zburzyłeś jej ogrodzenie *

i każdy przechodzień zrywa jej grona?

Niszczy ją dzik leśny *

i obgryzają polne zwierzęta.

 

Powróć, Boże Zastępów, *

wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.

I chroń to, co zasadziła Twoja prawica, *

latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

 

Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, *

daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.

Odnów nas, Panie, Boże Zastępów, †

i rozjaśnij nad nami swoje oblicze, *

a będziemy zbawieni.

 

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Filipian (4,6-9). Bracia: O nic się zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem. A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie. W końcu, bracia, wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym, to miejcie na myśli. Czyńcie to, czego się nauczyliście, co przejęliście, co usłyszeliście i co zobaczyliście u mnie, a Bóg pokoju będzie z wami. 

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem,

abyście szli i owoc przynosili.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Mateusza (21,33-43). Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: „Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej prasę, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego kamieniami obrzucili. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: «Uszanują mojego syna». Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: «To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo». Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc właściciel winnicy przyjdzie, co uczyni z owymi rolnikami?”. Rzekli Mu: „Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze”. Jezus im rzekł: „Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: «Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił i jest cudem w naszych oczach». Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce”.

Oto słowo Pańskie.

 

Rozważanie: Jaka jest tajemnica owocności Kościoła i każdego chrześcijanina? Mówi o tym bardzo wyraźnie sam Jezus: „Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami. Jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie - o ile nie trwa w winnym krzewie – tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić” (por. J 15,1.4-5). Wszyscy mamy piękne pragnienia i postanowienia. Chcemy pomagać innym, co więcej, chcemy ich przede wszystkim kochać. Jeden z największych myślicieli pierwotnego chrześcijaństwa, Tertulian, stwierdził nawet, że dusza ludzka jest z natury chrześcijańska („anima naturaliter christiana”). Każdy człowiek chce być dobry i przynosić słodkie owoce, takie jak Chrystus… Nie ma ludzi złych z natury. Miłość chrześcijańska, która oddaje się za innych, jest przynajmniej na początku ideałem każdego z nas. Ale co z tego ideału i pragnienia się rodzi? Często właśnie „cierpkie jagody”… Wielu uważa się za dobrych ojców, dobre matki, dobrych obywateli, dobre dzieci, a potem muszą stwierdzić z rozczarowaniem, że ci, których niby kochali, są przeciwnego zdania. Znamiennym tego przykładem może być ostatnie przemówienie Ericha Milkego – szefa niemieckiej STASI, którego za jego rządów wszyscy się bali. Ten człowiek, który wielu ludziom zadał straszne cierpienia, tłumacząc się przed parlamentem, krzyczał wprost: „Przecież ja wszystkich kocham”. Sala odpowiedziała śmiechem. Mówił szczerze, tyle że straszliwie się łudził.

A jak jest z naszymi owocami? Zapytajmy naszych bliskich. Może i my się łudzimy. Chrystus wzywa nas dziś do nawrócenia i uznania, że bez Niego nic nie możemy uczynić. Bez Niego, bez Jego śmierci z miłości do nas, bez Jego Ducha w nas wszyscy jesteśmy zakładnikami lęku i śmierci. On i dziś, podczas tej Eucharystii, przychodzi, aby nas czynić prawdziwie wolnymi, byśmy trwając w Nim, przynosili słodkie owoce.

 

WIERZĘ

 

MODLITWA  WIERNYCH:

Ojcze, udziel swego światła Papieżowi i biskupom zgromadzonym na synodzie, aby rozpoznając sytuację współczesnych rodzin, szukali sposobów ich umocnienia.

Wesprzyj rządzących, aby nie ulegali pokusie wykorzystywania władzy dla własnych korzyści, lecz z oddaniem pracowali dla dobra wspólnego.

Ulecz serca ludzi zranionych przemocą, owładniętych żądzą odwetu, i uzdolnij ich do przebaczenia, aby na całej ziemi zapanował pokój.

Daj łaskę opamiętania tym, którzy wyrządzają krzywdę bliźnim, aby zaprzestali czynić zło i nauczyli się kochać.

Pomóż nam wzrastać w Twojej miłości, abyśmy osiągnęli pełnię życia, do której nas powołujesz.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Jesteś, Panie, winnym krzewem, E/351, albo: Boże, obdarz Kościół Twój, E/336, L/256, M/17, S/490

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Wszechmogący Boże, przyjmij Ofiarę przez Ciebie ustanowioną, † i przez święte obrzędy, które odprawiamy jako Twoi słudzy, * dopełnij w nas dzieła odkupienia i uświęcenia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA  NA  NIEDZIELE  ZWYKŁE  28 – 34

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: Jezu, miłości Twej, E/406, L/298, M/181, S/264; Dziękujemy Ci, Ojcze nasz, E/104, L/103, S/502

 

ANTYFONA: Ponieważ jeden jest Chleb, * przeto my wszyscy tworzymy jedno Ciało. * Wszyscy bowiem bierzemy z jednego Chleba * i pijemy z jednego Kielicha.

 

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, spraw, aby udział w tym Sakramencie zaspokoił głód i pragnienie naszej duszy * i przemienił nas w Chrystusa, którego przyjmujemy. Który żyje i króluje na wieki wieków.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Błogosław, Panie, nas, E/334, L/251, M/13, S/485

 

Autorzy:

o. Stanisław Łucarz SJ – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Bogna Paszkiewicz – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

 

Objaśnienie skrótów:

E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;

L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;

N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;

N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;

P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;

S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 10 (217) 2014

Promic

OPIS

W październikowym numerze miesięcznika "Oremus":

- komentarze i medytacje przygotowane przez o. Stanisława Łucarza SJ

- modlitwy wiernych opracowane przez Bognę Paszkiewicz

- rozważania różańcowe przygotowane przez o. Stanisława Przepierskiego SJ

- w ramach "Liturgicznego ABC" ks. dr Maciej Zachara MIC przybliża Czytelnikom postać biskupa Wilhelma Durandusa i jego dokonania na polu liturgii

- o. dr Rafał Zarzeczny SJ w cyklu "Chrześcijanie pierwszych wieków o Eucharystii" proponuje artykuł "Eucharystia w poezji Cyryllonasa"

- Halina Świrska w "Naszej okładce" przybliża Czytelnikom obraz Matki Bożej Uśmiechniętej z Pszowa

Ponadto jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta, części stałe Mszy świętej. 

 

Ponadto jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta, części stałe Mszy świętej oraz informacje o dobrych książkach.

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

 

 



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Niedziela, 5 października

Dwudziesta siódma niedziela zwykła

 

Podobnie jak naród wybrany, tak i my jesteśmy Bożą winnicą, po której Pan Bóg oczekuje słodkich owoców miłości. Niczego nie zaniedbał, abyśmy takie owoce wydali. W szczególny sposób przychodzi nam z pomocą podczas Eucharystii, ponieważ chce, abyśmy z Niego czerpali nasze soki. Dlatego już na samym początku każdej Eucharystii ofiarowuje nam swoje miłosierdzie, wyrażające się w przebaczeniu naszych win i słabości, przede wszystkim zaś tego, że tak często wydajemy cierpkie, a czasami wręcz trujące owoce. Otwórzmy się zatem na Jego dar. Doświadczmy,  jak słodki jest Pan, abyśmy stawali się coraz bardziej słodcy Jego miłością.

 

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Cały świat niech śpiewa tę pieśń, E/439, L/91, S/494

 

ALBO  ANTYFONA: Panie, wszystko podlega Twej władzy * i nikt nie może sprzeciwić się Twej woli. * Ty bowiem stworzyłeś wszystko: * niebo i ziemię, i cokolwiek istnieje w przestworzach niebios. * Ty jesteś Panem wszechświata.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, Twoja hojność przewyższa zasługi i pragnienia modlących się do Ciebie; † okaż nam swoje miłosierdzie, * odpuść grzechy, które niepokoją nasze sumienia, i udziel nam również tego, o co nie ośmielamy się prosić. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Księgi proroka Izajasza (5,1-7). Chcę zaśpiewać memu przyjacielowi pieśń o jego miłości ku swojej winnicy. Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku. Otóż okopał ją i oczyścił z kamieni, i zasadził w niej szlachetną winorośl; w pośrodku niej zbudował wieżę, także i kadź w niej wykuł. I spodziewał się, że wyda winogrona, lecz ona cierpkie wydała jagody. „Teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie proszę, między mną a między winnicą moją. Co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody? Więc dobrze! Pokażę wam, co uczynię winnicy mojej: Rozbiorę jej żywopłot, by ją rozgrabiono; rozwalę jej ogrodzenie, by ją stratowano. Zamienię ją w pustynię, nie będzie przycinana ni plewiona, tak iż wzejdą osty i ciernie. Chmurom zakażę spuszczać na nią deszcz”. Otóż winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym. Oczekiwał tam sprawiedliwości, a oto rozlew krwi, i prawowierności, a oto krzyk grozy.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 80,9.12-16.19-20)

 

REFREN: Winnicą Pana jest dom Izraela.

 

Przeniosłeś z Egiptu winorośl *

i zasadziłeś ją wygnawszy pogan.

Rozpostarła swe pędy aż do Morza, *

aż do Rzeki swe latorośle.

 

Dlaczego zburzyłeś jej ogrodzenie *

i każdy przechodzień zrywa jej grona?

Niszczy ją dzik leśny *

i obgryzają polne zwierzęta.

 

Powróć, Boże Zastępów, *

wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.

I chroń to, co zasadziła Twoja prawica, *

latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

 

Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, *

daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.

Odnów nas, Panie, Boże Zastępów, †

i rozjaśnij nad nami swoje oblicze, *

a będziemy zbawieni.

 

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Filipian (4,6-9). Bracia: O nic się zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem. A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie. W końcu, bracia, wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym, to miejcie na myśli. Czyńcie to, czego się nauczyliście, co przejęliście, co usłyszeliście i co zobaczyliście u mnie, a Bóg pokoju będzie z wami. 

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem,

abyście szli i owoc przynosili.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Mateusza (21,33-43). Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: „Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej prasę, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego kamieniami obrzucili. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: «Uszanują mojego syna». Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: «To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo». Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc właściciel winnicy przyjdzie, co uczyni z owymi rolnikami?”. Rzekli Mu: „Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze”. Jezus im rzekł: „Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: «Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił i jest cudem w naszych oczach». Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce”.

Oto słowo Pańskie.

 

Rozważanie: Jaka jest tajemnica owocności Kościoła i każdego chrześcijanina? Mówi o tym bardzo wyraźnie sam Jezus: „Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami. Jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie - o ile nie trwa w winnym krzewie – tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić” (por. J 15,1.4-5). Wszyscy mamy piękne pragnienia i postanowienia. Chcemy pomagać innym, co więcej, chcemy ich przede wszystkim kochać. Jeden z największych myślicieli pierwotnego chrześcijaństwa, Tertulian, stwierdził nawet, że dusza ludzka jest z natury chrześcijańska („anima naturaliter christiana”). Każdy człowiek chce być dobry i przynosić słodkie owoce, takie jak Chrystus… Nie ma ludzi złych z natury. Miłość chrześcijańska, która oddaje się za innych, jest przynajmniej na początku ideałem każdego z nas. Ale co z tego ideału i pragnienia się rodzi? Często właśnie „cierpkie jagody”… Wielu uważa się za dobrych ojców, dobre matki, dobrych obywateli, dobre dzieci, a potem muszą stwierdzić z rozczarowaniem, że ci, których niby kochali, są przeciwnego zdania. Znamiennym tego przykładem może być ostatnie przemówienie Ericha Milkego – szefa niemieckiej STASI, którego za jego rządów wszyscy się bali. Ten człowiek, który wielu ludziom zadał straszne cierpienia, tłumacząc się przed parlamentem, krzyczał wprost: „Przecież ja wszystkich kocham”. Sala odpowiedziała śmiechem. Mówił szczerze, tyle że straszliwie się łudził.

A jak jest z naszymi owocami? Zapytajmy naszych bliskich. Może i my się łudzimy. Chrystus wzywa nas dziś do nawrócenia i uznania, że bez Niego nic nie możemy uczynić. Bez Niego, bez Jego śmierci z miłości do nas, bez Jego Ducha w nas wszyscy jesteśmy zakładnikami lęku i śmierci. On i dziś, podczas tej Eucharystii, przychodzi, aby nas czynić prawdziwie wolnymi, byśmy trwając w Nim, przynosili słodkie owoce.

 

WIERZĘ

 

MODLITWA  WIERNYCH:

Ojcze, udziel swego światła Papieżowi i biskupom zgromadzonym na synodzie, aby rozpoznając sytuację współczesnych rodzin, szukali sposobów ich umocnienia.

Wesprzyj rządzących, aby nie ulegali pokusie wykorzystywania władzy dla własnych korzyści, lecz z oddaniem pracowali dla dobra wspólnego.

Ulecz serca ludzi zranionych przemocą, owładniętych żądzą odwetu, i uzdolnij ich do przebaczenia, aby na całej ziemi zapanował pokój.

Daj łaskę opamiętania tym, którzy wyrządzają krzywdę bliźnim, aby zaprzestali czynić zło i nauczyli się kochać.

Pomóż nam wzrastać w Twojej miłości, abyśmy osiągnęli pełnię życia, do której nas powołujesz.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Jesteś, Panie, winnym krzewem, E/351, albo: Boże, obdarz Kościół Twój, E/336, L/256, M/17, S/490

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Wszechmogący Boże, przyjmij Ofiarę przez Ciebie ustanowioną, † i przez święte obrzędy, które odprawiamy jako Twoi słudzy, * dopełnij w nas dzieła odkupienia i uświęcenia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA  NA  NIEDZIELE  ZWYKŁE  28 – 34

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: Jezu, miłości Twej, E/406, L/298, M/181, S/264; Dziękujemy Ci, Ojcze nasz, E/104, L/103, S/502

 

ANTYFONA: Ponieważ jeden jest Chleb, * przeto my wszyscy tworzymy jedno Ciało. * Wszyscy bowiem bierzemy z jednego Chleba * i pijemy z jednego Kielicha.

 

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, spraw, aby udział w tym Sakramencie zaspokoił głód i pragnienie naszej duszy * i przemienił nas w Chrystusa, którego przyjmujemy. Który żyje i króluje na wieki wieków.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Błogosław, Panie, nas, E/334, L/251, M/13, S/485

 

Autorzy:

o. Stanisław Łucarz SJ – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Bogna Paszkiewicz – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

 

Objaśnienie skrótów:

E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;

L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;

N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;

N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;

P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;

S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007

Sklep internetowy Shoper.pl