Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 11 (218) 2014
Oremus Nr 11 (218) 2014
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
E-BOOK
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

 

W listopadowym numerze miesięcznika "Oremus":

 

- komentarze i medytacje przygotowane przez Michała Wojciechowskiego

 

- modlitwy wiernych opracowane przez Annę Świerczyńską

 

- wprowadzenie do okresu Adwentu autorstwa Wojciecha Skóry MIC

 

- w ramach "Liturgicznego ABC" ks. dr Maciej Zachara MIC przybliża Czytelnikom postać ceremoniarza papieskiego z II poł. XV w. Jana Burcharda, autora dzieła pt. „Porządek Mszy według zwyczaju świętego Kościoła rzymskiego”

 

- o. dr Rafał Zarzeczny SJ w cyklu "Chrześcijanie pierwszych wieków o Eucharystii" proponuje artykuł "Znaki Eucharystii w opisie pątniczki Egerii"

 

- Halina Świrska w "Naszej okładce" przybliża Czytelnikom wizerunek Chrystusa Pantokratora (mozaika z Sycylii, XII w.), który stał się wizualnym znakiem Roku Wiary.

 

Ponadto jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta, części stałe Mszy świętej.

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

DRUKUJ OPIS

Niedziela, 2 listopada
Trzydziesta pierwsza niedziela zwykła
Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych

 

Pierwsza Msza

 

Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych odnosi nas do tajemnicy Paschy Chrystusa. Jego zmartwychwstanie, które jest fundamentalną prawdą naszej wiary, każe nam myśleć również o naszym zmartwychwstaniu. Sprawując dziś paschalną Ofiarę, chcemy uprosić zmarłym Boże zmiłowanie i wyjednać im światłość wieczną. Przypominamy sobie również o prawdach ostatecznych – o tym, że kiedyś zmartwychwstaniemy razem z naszymi braćmi i siostrami, którzy wyprzedzili nas na drodze do wieczności.

 

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Wstań, który śpisz, E/229, albo: Chrystus, Chrystus, E/339, S/495

 

ALBO  ANTYFONA: Jezus umarł i zmartwychwstał, * a Bóg przez Niego przywróci do życia tych, którzy umarli w Jezusie. * Jak w Adamie wszyscy umierają, * tak w Chrystusie wszyscy będą ożywieni.

 

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, wysłuchaj nasze modlitwy, które zanosimy z wiarą w Twojego Syna zmartwychwstałego, † i umocnij naszą nadzieję, * że razem z Twoimi wiernymi zmarłymi wszyscy zmartwychwstaniemy. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Księgi Hioba (19,1.23-27a). Hiob powiedział: „Któż zdoła utrwalić me słowa, potrafi je w księdze umieścić? Żelaznym rylcem, diamentem, na skale je wyryć na wieki? Lecz ja wiem: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni. Potem me szczątki skórą odzieje, i oczyma ciała będę widział Boga. To właśnie ja Go zobaczę”.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY (Ps 27,1.4.7-9.13-14)

 

REFREN: W krainie życia ujrzę dobroć Boga. 

 

Pan moim światłem i zbawieniem moim, *

kogo miałbym się lękać?

Pan obrońcą mego życia, *

przed kim miałbym czuć trwogę?

 

O jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam, †

żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu, *

przez wszystkie dni życia,

abym kosztował słodyczy Pana, *

stale się radował Jego świątynią.

 

Usłysz, o Panie, kiedy głośno wołam, *

zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie.

Będę szukał oblicza Twego, Panie. *

Nie zakrywaj przede mną swojej twarzy.

 

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *

w krainie żyjących. 

Oczekuj Pana, bądź mężny, *

nabierz odwagi i oczekuj Pana.

 

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (15,20-24a.25-28). Bracia: Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez człowieka też dokona się zmartwychwstanie. Jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu. Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć. Wszystko bowiem rzucił pod Jego stopy. Kiedy się mówi, że wszystko jest poddane, znaczy to, że z wyjątkiem Tego, który Mu wszystko poddał. A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

Jezus Chrystus jest pierworodnym spośród umarłych,

Jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (23,44-46.50.52-53; 24,1-6a). Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego”. Po tych słowach wyzionął ducha. Był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek Wysokiej Rady. On to udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Zdjął je z krzyża, owinął w płótno i złożył w grobie wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany. W pierwszy dzień tygodnia niewiasty poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. Kamień od grobu zastały odsunięty. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężów w lśniących szatach. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: „Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał”.

Oto słowo Pańskie.

 

Rozważanie: Udajemy się dziś na cmentarze, by modlić się o życie wieczne dla naszych zmarłych. Przyświeca nam świadomość wzajemnej miłości między żyjącymi a zmarłymi, której śmierć nie jest w stanie zniweczyć. Zaś liturgia pierwszej Mszy dzisiejszego wspomnienia wyraźnie ukierunkowuje nas na tajemnicę zmartwychwstania, przepełniając nadzieją nasz sposób myślenia o wieczności. Modlitwa za zmarłych pozwala bowiem nam, żyjącym na ziemi, przypomnieć sobie o celu, do którego wszyscy zmierzamy – o życiu wiecznym.

Chrystus, zmartwychwstając, otworzył przed człowiekiem bramy wieczności. Sam jednak musiał przejść przez mroki śmierci, stanąć z nią niejako „twarzą w twarz”. Można obrazowo powiedzieć, że Jezus w pewien sposób „oswoił” śmierć, tak by nie była już dla nas zagrożeniem, ale wyzwoleniem, początkiem wiecznego życia w Bożej obecności.

Ewangelia pierwszej Mszy dzisiejszego wspomnienia operuje symboliką ciemności i światła. Głęboki mrok spowija ziemię, gdy Chrystus umiera na krzyżu. A o fakcie powstania Jezusa z martwych niewiasty dowiadują się „skoro świt”. To piękny obraz, który realistycznie ukazuje, że śmierć, która weszła na świat z powodu grzechu, sama w sobie jest spowita mrokiem, jeśli nie prowadzi do życia wiecznego z Chrystusem. Zwycięstwo Jezusa nad śmiercią napełnia nadzieją nas, ludzi, którzy przyjąwszy dar odkupienia przez drogocenną krew Chrystusa, wciąż zabiegamy o to, by móc „zawsze przebywać w Jego domu” – w królestwie wiecznej światłości.

Słowo Boże zapewnia nas też o tym, że zmartwychwstaną wszyscy „ci, co należą do Chrystusa”. Z ogromną nadzieją daje o tym świadectwo biblijny Hiob: „Potem me szczątki skórą odzieje, i oczyma ciała będę widział Boga”. Pełne zjednoczenie z Jezusem zmartwychwstałym dokona się właśnie przy zmartwychwstaniu umarłych.

Modlimy się dziś za zmarłych, którzy poddani oczyszczeniu, dojrzewają do pełni zbawienia – i spełniamy tym samym jeden z najpiękniejszych uczynków miłości. Czy jednak myśląc o zmartwychwstaniu umarłych, nie odnosimy nadziei zbawienia tylko do tych, których groby nawiedzamy? Czy na co dzień pamiętamy, że sami też będziemy mieć ciała uwielbione, podobne do ciała zmartwychwstałego Pana? Każdy z nas może dziś wyznać za przykładem Hioba: „To właśnie ja Go zobaczę”.

 

MODLITWA  WIERNYCH:

·   Miłosierny Ojcze, prosimy Cię, obdarz wszystkich chrześcijan łaską wytrwałej modlitwy za zmarłych.

·   Pociesz opłakujących śmierć bliskich i napełnij ich serca nadzieją na przyszłe spotkanie w Twoim domu.

·   Wprowadź do swego królestwa naszych zmarłych rodziców, krewnych, przyjaciół i dobroczyńców.

·   Uzdolnij tych, którzy doznali krzywd od osób już nieżyjących, do przebaczenia im i modlitwy w ich intencji.

·   Umocnij naszą wiarę w zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią i w to, że w Nim my również zmartwychwstaniemy.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Karmisz, Panie (Na przygotowanie darów), S/228, albo: Przyjmij, Panie, M/119

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Panie, nasz Boże, daj się przebłagać naszymi darami, † które przemienione w wielki Sakrament miłości łączą nas z Twoim Synem, * i przyjmij Twoich wiernych zmarłych do chwały swojego królestwa. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA  O  ZMARŁYCH  86 – 90

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: Jam jest Chlebem żywym, E/405, M/178, S/219; Dziękujemy Ci, Ojcze nasz, E/104, L/103, S/502

 

ANTYFONA: Ja jestem zmartwychwstanie i życie, * kto wierzy we Mnie, choćby i umarł, żyć będzie, * a każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki.

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, spraw, aby wszyscy wierni zmarli, za których złożyliśmy paschalną Ofiarę, * mieli udział w Twojej światłości i pokoju. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

BŁOGOSŁAWIEŃSTWO: Niech was błogosławi Bóg, Ojciec wszelkiej pociechy, † który stworzył człowieka * i przez zmartwychwstanie swojego Syna dał wierzącym nadzieję zmartwychwstania.

Amen.

Niech Bóg udzieli żyjącym przebaczenia grzechów, * a wszystkim zmarłym światła i pokoju.

Amen.

Niech nam da szczęśliwe życie wieczne z Chrystusem, * który prawdziwie zmartwychwstał.

Amen.

Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn, X i Duch Święty.

Amen.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Mój Odkupiciel, L/448, S/553, albo: Otrzyjcie już łzy, płaczący, E/169 (zwr. 4-5), L/226 (zwr. 7-9), S/182 (zwr. 6-8)

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 11 (218) 2014



OPIS

 

W listopadowym numerze miesięcznika "Oremus":

 

- komentarze i medytacje przygotowane przez Michała Wojciechowskiego

 

- modlitwy wiernych opracowane przez Annę Świerczyńską

 

- wprowadzenie do okresu Adwentu autorstwa Wojciecha Skóry MIC

 

- w ramach "Liturgicznego ABC" ks. dr Maciej Zachara MIC przybliża Czytelnikom postać ceremoniarza papieskiego z II poł. XV w. Jana Burcharda, autora dzieła pt. „Porządek Mszy według zwyczaju świętego Kościoła rzymskiego”

 

- o. dr Rafał Zarzeczny SJ w cyklu "Chrześcijanie pierwszych wieków o Eucharystii" proponuje artykuł "Znaki Eucharystii w opisie pątniczki Egerii"

 

- Halina Świrska w "Naszej okładce" przybliża Czytelnikom wizerunek Chrystusa Pantokratora (mozaika z Sycylii, XII w.), który stał się wizualnym znakiem Roku Wiary.

 

Ponadto jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta, części stałe Mszy świętej.

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Niedziela, 2 listopada
Trzydziesta pierwsza niedziela zwykła
Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych

 

Pierwsza Msza

 

Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych odnosi nas do tajemnicy Paschy Chrystusa. Jego zmartwychwstanie, które jest fundamentalną prawdą naszej wiary, każe nam myśleć również o naszym zmartwychwstaniu. Sprawując dziś paschalną Ofiarę, chcemy uprosić zmarłym Boże zmiłowanie i wyjednać im światłość wieczną. Przypominamy sobie również o prawdach ostatecznych – o tym, że kiedyś zmartwychwstaniemy razem z naszymi braćmi i siostrami, którzy wyprzedzili nas na drodze do wieczności.

 

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Wstań, który śpisz, E/229, albo: Chrystus, Chrystus, E/339, S/495

 

ALBO  ANTYFONA: Jezus umarł i zmartwychwstał, * a Bóg przez Niego przywróci do życia tych, którzy umarli w Jezusie. * Jak w Adamie wszyscy umierają, * tak w Chrystusie wszyscy będą ożywieni.

 

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, wysłuchaj nasze modlitwy, które zanosimy z wiarą w Twojego Syna zmartwychwstałego, † i umocnij naszą nadzieję, * że razem z Twoimi wiernymi zmarłymi wszyscy zmartwychwstaniemy. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Księgi Hioba (19,1.23-27a). Hiob powiedział: „Któż zdoła utrwalić me słowa, potrafi je w księdze umieścić? Żelaznym rylcem, diamentem, na skale je wyryć na wieki? Lecz ja wiem: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni. Potem me szczątki skórą odzieje, i oczyma ciała będę widział Boga. To właśnie ja Go zobaczę”.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY (Ps 27,1.4.7-9.13-14)

 

REFREN: W krainie życia ujrzę dobroć Boga. 

 

Pan moim światłem i zbawieniem moim, *

kogo miałbym się lękać?

Pan obrońcą mego życia, *

przed kim miałbym czuć trwogę?

 

O jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam, †

żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu, *

przez wszystkie dni życia,

abym kosztował słodyczy Pana, *

stale się radował Jego świątynią.

 

Usłysz, o Panie, kiedy głośno wołam, *

zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie.

Będę szukał oblicza Twego, Panie. *

Nie zakrywaj przede mną swojej twarzy.

 

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *

w krainie żyjących. 

Oczekuj Pana, bądź mężny, *

nabierz odwagi i oczekuj Pana.

 

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (15,20-24a.25-28). Bracia: Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez człowieka też dokona się zmartwychwstanie. Jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu. Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć. Wszystko bowiem rzucił pod Jego stopy. Kiedy się mówi, że wszystko jest poddane, znaczy to, że z wyjątkiem Tego, który Mu wszystko poddał. A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

Jezus Chrystus jest pierworodnym spośród umarłych,

Jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (23,44-46.50.52-53; 24,1-6a). Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego”. Po tych słowach wyzionął ducha. Był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek Wysokiej Rady. On to udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Zdjął je z krzyża, owinął w płótno i złożył w grobie wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany. W pierwszy dzień tygodnia niewiasty poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. Kamień od grobu zastały odsunięty. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężów w lśniących szatach. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: „Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał”.

Oto słowo Pańskie.

 

Rozważanie: Udajemy się dziś na cmentarze, by modlić się o życie wieczne dla naszych zmarłych. Przyświeca nam świadomość wzajemnej miłości między żyjącymi a zmarłymi, której śmierć nie jest w stanie zniweczyć. Zaś liturgia pierwszej Mszy dzisiejszego wspomnienia wyraźnie ukierunkowuje nas na tajemnicę zmartwychwstania, przepełniając nadzieją nasz sposób myślenia o wieczności. Modlitwa za zmarłych pozwala bowiem nam, żyjącym na ziemi, przypomnieć sobie o celu, do którego wszyscy zmierzamy – o życiu wiecznym.

Chrystus, zmartwychwstając, otworzył przed człowiekiem bramy wieczności. Sam jednak musiał przejść przez mroki śmierci, stanąć z nią niejako „twarzą w twarz”. Można obrazowo powiedzieć, że Jezus w pewien sposób „oswoił” śmierć, tak by nie była już dla nas zagrożeniem, ale wyzwoleniem, początkiem wiecznego życia w Bożej obecności.

Ewangelia pierwszej Mszy dzisiejszego wspomnienia operuje symboliką ciemności i światła. Głęboki mrok spowija ziemię, gdy Chrystus umiera na krzyżu. A o fakcie powstania Jezusa z martwych niewiasty dowiadują się „skoro świt”. To piękny obraz, który realistycznie ukazuje, że śmierć, która weszła na świat z powodu grzechu, sama w sobie jest spowita mrokiem, jeśli nie prowadzi do życia wiecznego z Chrystusem. Zwycięstwo Jezusa nad śmiercią napełnia nadzieją nas, ludzi, którzy przyjąwszy dar odkupienia przez drogocenną krew Chrystusa, wciąż zabiegamy o to, by móc „zawsze przebywać w Jego domu” – w królestwie wiecznej światłości.

Słowo Boże zapewnia nas też o tym, że zmartwychwstaną wszyscy „ci, co należą do Chrystusa”. Z ogromną nadzieją daje o tym świadectwo biblijny Hiob: „Potem me szczątki skórą odzieje, i oczyma ciała będę widział Boga”. Pełne zjednoczenie z Jezusem zmartwychwstałym dokona się właśnie przy zmartwychwstaniu umarłych.

Modlimy się dziś za zmarłych, którzy poddani oczyszczeniu, dojrzewają do pełni zbawienia – i spełniamy tym samym jeden z najpiękniejszych uczynków miłości. Czy jednak myśląc o zmartwychwstaniu umarłych, nie odnosimy nadziei zbawienia tylko do tych, których groby nawiedzamy? Czy na co dzień pamiętamy, że sami też będziemy mieć ciała uwielbione, podobne do ciała zmartwychwstałego Pana? Każdy z nas może dziś wyznać za przykładem Hioba: „To właśnie ja Go zobaczę”.

 

MODLITWA  WIERNYCH:

·   Miłosierny Ojcze, prosimy Cię, obdarz wszystkich chrześcijan łaską wytrwałej modlitwy za zmarłych.

·   Pociesz opłakujących śmierć bliskich i napełnij ich serca nadzieją na przyszłe spotkanie w Twoim domu.

·   Wprowadź do swego królestwa naszych zmarłych rodziców, krewnych, przyjaciół i dobroczyńców.

·   Uzdolnij tych, którzy doznali krzywd od osób już nieżyjących, do przebaczenia im i modlitwy w ich intencji.

·   Umocnij naszą wiarę w zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią i w to, że w Nim my również zmartwychwstaniemy.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Karmisz, Panie (Na przygotowanie darów), S/228, albo: Przyjmij, Panie, M/119

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Panie, nasz Boże, daj się przebłagać naszymi darami, † które przemienione w wielki Sakrament miłości łączą nas z Twoim Synem, * i przyjmij Twoich wiernych zmarłych do chwały swojego królestwa. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA  O  ZMARŁYCH  86 – 90

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: Jam jest Chlebem żywym, E/405, M/178, S/219; Dziękujemy Ci, Ojcze nasz, E/104, L/103, S/502

 

ANTYFONA: Ja jestem zmartwychwstanie i życie, * kto wierzy we Mnie, choćby i umarł, żyć będzie, * a każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki.

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, spraw, aby wszyscy wierni zmarli, za których złożyliśmy paschalną Ofiarę, * mieli udział w Twojej światłości i pokoju. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

BŁOGOSŁAWIEŃSTWO: Niech was błogosławi Bóg, Ojciec wszelkiej pociechy, † który stworzył człowieka * i przez zmartwychwstanie swojego Syna dał wierzącym nadzieję zmartwychwstania.

Amen.

Niech Bóg udzieli żyjącym przebaczenia grzechów, * a wszystkim zmarłym światła i pokoju.

Amen.

Niech nam da szczęśliwe życie wieczne z Chrystusem, * który prawdziwie zmartwychwstał.

Amen.

Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn, X i Duch Święty.

Amen.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Mój Odkupiciel, L/448, S/553, albo: Otrzyjcie już łzy, płaczący, E/169 (zwr. 4-5), L/226 (zwr. 7-9), S/182 (zwr. 6-8)

Sklep internetowy Shoper.pl