Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 12 (219) 2014
Oremus Nr 12 (219) 2014
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
E-BOOK
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

 

W grudniowym numerze miesięcznika "Oremus":

- komentarze i medytacje o. Krzysztofa Popławskiego OP, pisarza i rekolekcjonisty

- modlitwy wiernych w opracowaniu Anny Brudzyńskiej

- w ramach "Liturgicznego ABC" ks. dr Maciej Zachara MIC pisze o wkładzie św. Piusa V w kształtowanie się zachodniej liturgii, zwł. w powstanie tzw. Mszału trydenckiego

- o. dr Rafał Zarzeczny SJ w ostatnim już artykule cyklu "Chrześcijanie pierwszych wieków o Eucharystii" pisze o Eucharystii w ujęciu Teodora z Mopsuestii

- Halina Świrska w "Naszej okładce" wprowadza Czytelników w symbolikę ikony Narodzenia Pańskiego

Ponadto jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta oraz części stałe Mszy świętej.

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

DRUKUJ OPIS

Niedziela, 14 grudnia
Trzecia niedziela Adwentu

Dzsiejsza trzecia niedziela Adwentu zwana jest „Gaudete”, co po łacinie oznacza „Radujcie się”. Nazwa ta jest zaczerpnięta z antyfony na wejście: „Radujcie się zawsze w Panu, raz jeszcze powiadam: radujcie się!”. W środku oczekiwania adwentowego otrzymujemy słowo, które ma umocnić naszą nadzieję na przyjście Jezusa. On przychodzi i przyjdzie, jak zapewnia nas św. Paweł: „Wierny jest Ten, który was wzywa”. Apostoł wskazuje nam również, jak mamy przeżywać czas oczekiwania na przyjście Pana: „Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. W każdym położeniu dziękujcie (…). Unikajcie wszystkiego, co ma choćby pozór zła”.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Oto Pan Bóg przyjdzie, E/303, L/120, S/23

ALBO ANTYFONA: Radujcie się zawsze w Panu, * raz jeszcze powiadam: radujcie się! * Pan jest blisko.

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty widzisz, z jaką wiarą oczekujemy świąt Narodzenia Pańskiego, † spraw, abyśmy przygotowali nasze serca * i z radością mogli obchodzić wielką tajemnicę naszego zbawienia. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi proroka Izajasza (61,1-2a.10-11). Duch Pański nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, by opatrywać rany serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; aby obwieszczać rok łaski u Pana. „Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty. Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony, jak ogród rozplenia swe zasiewy, tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość i chwalba wobec wszystkich narodów.”
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Łk 1,46-50.53-54)

REFREN: Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim.

Wielbi dusza moja Pana, *
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy, *
oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia.

Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, *
święte jest imię Jego.
A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie *
nad tymi, co się Go boją.

Głodnych nasycił dobrami, *
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem, *
pomny na swe miłosierdzie.

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Tesaloniczan (5,16-24). Bracia: Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was. Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a co szlachetne zachowujcie. Unikajcie wszystkiego, co ma choćby pozór zła. Sam Bóg pokoju niech was całkowicie uświęca, aby nienaruszony duch wasz, dusza i ciało bez zarzutu zachowały się na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa. Wierny jest Ten, który was wzywa: On też tego dokona.
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Alleluja.
Duch Pański nade mną,
posłał mnie głosić dobrą nowinę ubogim.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (1,6-8.19-28). Pojawił się człowiek posłany przez Boga, Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o Światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz posłanym, aby zaświadczyć o Światłości. Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: „Kto ty jesteś?”, on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: „Ja nie jestem Mesjaszem”. Zapytali go: „Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem?”. Odrzekł: „Nie jestem”. „Czy ty jesteś prorokiem?”. Odparł: „Nie!”. Powiedzieli mu więc: „Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie?”. Odpowiedział: „Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz”. A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zadawali mu pytania, mówiąc do niego: „Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?”. Jan im tak odpowiedział: „Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała”. Działo się to w Betanii, po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Dzisiejszy fragment Ewangelii zaczerpnięty jest z pierwszego rozdziału Ewangelii według św. Jana. Rozdział ten, a zwłaszcza tzw. Prolog, zapowiada sposób przedstawienia działalności Jezusa w Janowej Ewangelii. Jezus ukazany jest w niej jako Słowo, Światłość i Życie. Słowo przez które wszystko się stało. Światłość, której żadna ciemność nie ogarnie. Życie, które pokonało śmierć, obdarzając wszystkich ludzi nadzieją życia wiecznego.
Dwa kluczowe słowa czytanego dzisiaj fragmentu to „świadectwo” i „światłość”. Jan jest „posłanym, aby zaświadczyć o Światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego”. Światłość to nadchodzący Syn Boży, Mesjasz. W Wyznaniu wiary mówimy o Nim: „Bóg z Boga. Światłość ze Światłości. Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego”. Prorocy aż do Jana i uczniowie Jezusa aż do dzisiaj mieli i mają za zadanie dać świadectwo o Światłości, o Bożej obecności w świecie.
Niekiedy może nam się wydawać, że to my jesteśmy światłością. Pokusa pychy zagraża wszystkim, którzy powołani są do jakiejkolwiek misji w Kościele. Jan Chrzciciel pokazuje, jak się obronić przed tą pokusą i jej nie ulec. Tym, co pozwala mu wytrwać w powołaniu i wskazywać na Tego, który po nim idzie, jest przede wszystkim znajomość siebie i swojego zadania. Jan wskazuje swoim uczniom na Jezusa, a oni pozostawiają go, by iść za Mesjaszem. Jan Chrzciciel nie skupia ich uwagi na sobie. Pozwala im odejść, świadomy wypełnienia swojej misji. Swoje świadectwo wierności Bogu uwieńczy męczeńską śmiercią.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
• Panie, który wszystko powołujesz do istnienia swoją miłością, napełnij łaską serca wierzących, aby z radością czekali na przyjście Twego Syna.
• Oświeć serca i umysły sprawujących władzę, aby nie zapominali o tych, którzy są zbyt słabi, by walczyć o swoje prawa.
• Opatrz rany pokrzywdzonych przez brak miłości i obojętność, aby odzyskali sens i radość życia.
• Wprowadź zmarłych do Twego królestwa, aby mogli na wieki uwielbiać Twoje miłosierdzie.
• Naucz nas zawsze wybierać to, co szlachetne, i z wdzięcznością przyjmować wszystko, co nam dajesz.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Radością naszą jesteś Ty, E/379, M/121, albo: Ojciec nam powierzył Słowo, E/414, L/281, S/233

MODLITWA NAD DARAMI: Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy nieustannie składali Tobie naszą Ofiarę, † w której spełnia się ustanowiona przez Ciebie tajemnica Eucharystii * i dokonuje się dzieło naszego zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA ADWENTOWA 1

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Przyjdźcie do Mnie, wszyscy, E/378, S/248; Pan zstąpił z nieba, E/416, L/285, M/191, S/244

ANTYFONA: Powiedzcie małodusznym: * Odwagi! Nie bójcie się! * Oto nasz Bóg przyjdzie, aby nas zbawić.

MÓDLMY SIĘ: Prosimy Cię, najłaskawszy Boże, † abyś mocą tego Sakramentu oczyścił nas ze złych skłonności * i przygotował na zbliżające się święta. Przez Chrystusa, Pana naszego.

UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO: Wszechmogący i miłosierny Bóg daje wam łaskę, dzięki której z wiarą wspominacie pierwsze przyjście Jego Syna † i oczekujecie Jego przyjścia w chwale; * niech was oświeci światłem przychodzącego Zbawiciela i obdarzy swoim błogosławieństwem.
Amen.
Niech w tym życiu Bóg da wam stałość w wierze, † radość w nadziei * i gorliwość w pełnieniu uczynków miłości.
Amen.
Radujcie się z przyjścia Odkupiciela w ludzkim ciele, † niech On da wam radość z udziału w życiu wiecznym, * gdy powtórnie przyjdzie w chwale.
Amen.
Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn,  i Duch Święty.
Amen.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Raduj się, niebo, E/309, albo: Hejnał wszyscy zaśpiewajmy, E/296, L/118, S/21


Autorzy:
o. Krzysztof Popławski OP – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Anna Brudzyńska – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 12 (219) 2014



OPIS

 

W grudniowym numerze miesięcznika "Oremus":

- komentarze i medytacje o. Krzysztofa Popławskiego OP, pisarza i rekolekcjonisty

- modlitwy wiernych w opracowaniu Anny Brudzyńskiej

- w ramach "Liturgicznego ABC" ks. dr Maciej Zachara MIC pisze o wkładzie św. Piusa V w kształtowanie się zachodniej liturgii, zwł. w powstanie tzw. Mszału trydenckiego

- o. dr Rafał Zarzeczny SJ w ostatnim już artykule cyklu "Chrześcijanie pierwszych wieków o Eucharystii" pisze o Eucharystii w ujęciu Teodora z Mopsuestii

- Halina Świrska w "Naszej okładce" wprowadza Czytelników w symbolikę ikony Narodzenia Pańskiego

Ponadto jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta oraz części stałe Mszy świętej.

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Niedziela, 14 grudnia
Trzecia niedziela Adwentu

Dzsiejsza trzecia niedziela Adwentu zwana jest „Gaudete”, co po łacinie oznacza „Radujcie się”. Nazwa ta jest zaczerpnięta z antyfony na wejście: „Radujcie się zawsze w Panu, raz jeszcze powiadam: radujcie się!”. W środku oczekiwania adwentowego otrzymujemy słowo, które ma umocnić naszą nadzieję na przyjście Jezusa. On przychodzi i przyjdzie, jak zapewnia nas św. Paweł: „Wierny jest Ten, który was wzywa”. Apostoł wskazuje nam również, jak mamy przeżywać czas oczekiwania na przyjście Pana: „Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. W każdym położeniu dziękujcie (…). Unikajcie wszystkiego, co ma choćby pozór zła”.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Oto Pan Bóg przyjdzie, E/303, L/120, S/23

ALBO ANTYFONA: Radujcie się zawsze w Panu, * raz jeszcze powiadam: radujcie się! * Pan jest blisko.

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty widzisz, z jaką wiarą oczekujemy świąt Narodzenia Pańskiego, † spraw, abyśmy przygotowali nasze serca * i z radością mogli obchodzić wielką tajemnicę naszego zbawienia. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi proroka Izajasza (61,1-2a.10-11). Duch Pański nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, by opatrywać rany serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; aby obwieszczać rok łaski u Pana. „Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty. Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony, jak ogród rozplenia swe zasiewy, tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość i chwalba wobec wszystkich narodów.”
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Łk 1,46-50.53-54)

REFREN: Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim.

Wielbi dusza moja Pana, *
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy, *
oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia.

Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, *
święte jest imię Jego.
A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie *
nad tymi, co się Go boją.

Głodnych nasycił dobrami, *
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem, *
pomny na swe miłosierdzie.

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Tesaloniczan (5,16-24). Bracia: Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was. Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a co szlachetne zachowujcie. Unikajcie wszystkiego, co ma choćby pozór zła. Sam Bóg pokoju niech was całkowicie uświęca, aby nienaruszony duch wasz, dusza i ciało bez zarzutu zachowały się na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa. Wierny jest Ten, który was wzywa: On też tego dokona.
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Alleluja.
Duch Pański nade mną,
posłał mnie głosić dobrą nowinę ubogim.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (1,6-8.19-28). Pojawił się człowiek posłany przez Boga, Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o Światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz posłanym, aby zaświadczyć o Światłości. Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: „Kto ty jesteś?”, on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: „Ja nie jestem Mesjaszem”. Zapytali go: „Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem?”. Odrzekł: „Nie jestem”. „Czy ty jesteś prorokiem?”. Odparł: „Nie!”. Powiedzieli mu więc: „Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie?”. Odpowiedział: „Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz”. A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zadawali mu pytania, mówiąc do niego: „Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?”. Jan im tak odpowiedział: „Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała”. Działo się to w Betanii, po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Dzisiejszy fragment Ewangelii zaczerpnięty jest z pierwszego rozdziału Ewangelii według św. Jana. Rozdział ten, a zwłaszcza tzw. Prolog, zapowiada sposób przedstawienia działalności Jezusa w Janowej Ewangelii. Jezus ukazany jest w niej jako Słowo, Światłość i Życie. Słowo przez które wszystko się stało. Światłość, której żadna ciemność nie ogarnie. Życie, które pokonało śmierć, obdarzając wszystkich ludzi nadzieją życia wiecznego.
Dwa kluczowe słowa czytanego dzisiaj fragmentu to „świadectwo” i „światłość”. Jan jest „posłanym, aby zaświadczyć o Światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego”. Światłość to nadchodzący Syn Boży, Mesjasz. W Wyznaniu wiary mówimy o Nim: „Bóg z Boga. Światłość ze Światłości. Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego”. Prorocy aż do Jana i uczniowie Jezusa aż do dzisiaj mieli i mają za zadanie dać świadectwo o Światłości, o Bożej obecności w świecie.
Niekiedy może nam się wydawać, że to my jesteśmy światłością. Pokusa pychy zagraża wszystkim, którzy powołani są do jakiejkolwiek misji w Kościele. Jan Chrzciciel pokazuje, jak się obronić przed tą pokusą i jej nie ulec. Tym, co pozwala mu wytrwać w powołaniu i wskazywać na Tego, który po nim idzie, jest przede wszystkim znajomość siebie i swojego zadania. Jan wskazuje swoim uczniom na Jezusa, a oni pozostawiają go, by iść za Mesjaszem. Jan Chrzciciel nie skupia ich uwagi na sobie. Pozwala im odejść, świadomy wypełnienia swojej misji. Swoje świadectwo wierności Bogu uwieńczy męczeńską śmiercią.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
• Panie, który wszystko powołujesz do istnienia swoją miłością, napełnij łaską serca wierzących, aby z radością czekali na przyjście Twego Syna.
• Oświeć serca i umysły sprawujących władzę, aby nie zapominali o tych, którzy są zbyt słabi, by walczyć o swoje prawa.
• Opatrz rany pokrzywdzonych przez brak miłości i obojętność, aby odzyskali sens i radość życia.
• Wprowadź zmarłych do Twego królestwa, aby mogli na wieki uwielbiać Twoje miłosierdzie.
• Naucz nas zawsze wybierać to, co szlachetne, i z wdzięcznością przyjmować wszystko, co nam dajesz.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Radością naszą jesteś Ty, E/379, M/121, albo: Ojciec nam powierzył Słowo, E/414, L/281, S/233

MODLITWA NAD DARAMI: Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy nieustannie składali Tobie naszą Ofiarę, † w której spełnia się ustanowiona przez Ciebie tajemnica Eucharystii * i dokonuje się dzieło naszego zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA ADWENTOWA 1

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Przyjdźcie do Mnie, wszyscy, E/378, S/248; Pan zstąpił z nieba, E/416, L/285, M/191, S/244

ANTYFONA: Powiedzcie małodusznym: * Odwagi! Nie bójcie się! * Oto nasz Bóg przyjdzie, aby nas zbawić.

MÓDLMY SIĘ: Prosimy Cię, najłaskawszy Boże, † abyś mocą tego Sakramentu oczyścił nas ze złych skłonności * i przygotował na zbliżające się święta. Przez Chrystusa, Pana naszego.

UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO: Wszechmogący i miłosierny Bóg daje wam łaskę, dzięki której z wiarą wspominacie pierwsze przyjście Jego Syna † i oczekujecie Jego przyjścia w chwale; * niech was oświeci światłem przychodzącego Zbawiciela i obdarzy swoim błogosławieństwem.
Amen.
Niech w tym życiu Bóg da wam stałość w wierze, † radość w nadziei * i gorliwość w pełnieniu uczynków miłości.
Amen.
Radujcie się z przyjścia Odkupiciela w ludzkim ciele, † niech On da wam radość z udziału w życiu wiecznym, * gdy powtórnie przyjdzie w chwale.
Amen.
Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn,  i Duch Święty.
Amen.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Raduj się, niebo, E/309, albo: Hejnał wszyscy zaśpiewajmy, E/296, L/118, S/21


Autorzy:
o. Krzysztof Popławski OP – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Anna Brudzyńska – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007

Sklep internetowy Shoper.pl