Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 3 (198) 2013
Oremus Nr 3 (198) 2013
autor: Promic
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

 

Miesięcznik „Oremus” zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. Miesięcznik ukazuje się od 1995 roku.

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

DRUKUJ OPIS

Czwartek,  28  marca

Msza  Wieczerzy  Pańskiej

Msza Wieczerzy Pańskiej podkreśla dar Eucharystii – Ciała i Krwi Chrystusa. Dar ten jest ściśle związany ze służbą biskupów i kapłanów, którzy kontynuują misję Apostołów. Chrystus, Pan i Nauczyciel, podczas wieczerzy paschalnej pokazuje, co oznacza ta służba. Prostym gestem obmycia uczniom nóg daje nam wszystkim przykład, jak mamy postępować. W każdym człowieku możemy dostrzec stworzenie Boże, w sercu każdego brata czy siostry – wielkie Misterium Paschalne dokonane przez Chrystusa, w każdej spotkanej osobie – w pewien sposób – Ciało Chrystusa. Umocnieni Ciałem i Krwią Pana, pójdźmy w ślad za Nim nad potok Cedron, wejdźmy w misterium Jego śmierci – abyśmy razem z Chrystusem rozradowali się zwycięstwem światłości!

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Kiedy razem się schodzimy, E/408, L/208

ALBO  ANTYFONA: Chlubimy się krzyżem naszego Pana Jezusa Chrystusa; * w nim jest nasze zbawienie, życie i zmartwychwstanie, * przez niego jesteśmy zbawieni i oswobodzeni.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, obchodzimy pamiątkę najświętszej Wieczerzy, † podczas której Twój Jednorodzony Syn, mając się wydać na śmierć, pozostawił Kościołowi nową wiekuistą Ofiarę i Ucztę swojej miłości; * spraw, abyśmy z tak wielkiego misterium czerpali pełnię miłości i życia. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi Wyjścia (12,1-8.11-14). Bóg powiedział do Mojżesza i Aarona w ziemi egipskiej: „Miesiąc ten będzie dla was początkiem miesięcy, będzie pierwszym miesiącem roku. Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela tak: «Dziesiątego dnia tego miesiąca niech się każdy postara o baranka dla rodziny, o baranka dla domu. Jeśliby zaś rodzina była za mała do spożycia baranka, to niech się postara o niego razem ze swym sąsiadem, który mieszka najbliżej jego domu, aby była odpowiednia liczba osób. Liczyć je zaś będziecie dla spożycia baranka według tego, co każdy może spożyć. Baranek będzie bez skazy, samiec, jednoroczny; wziąć możecie jagnię albo koźlę. Będziecie go strzec aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy zabije go całe zgromadzenie Izraela o zmierzchu. I wezmą krew baranka, i pokropią nią odrzwia i progi domu, w którym będą go spożywać. I tej samej nocy spożyją mięso pieczone w ogniu, spożyją je z chlebem niekwaszonym i gorzkimi ziołami. Tak zaś spożywać go będziecie: Biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w waszym ręku. Spożywać będziecie pospiesznie, gdyż jest to Pascha na cześć Pana. Tej nocy Ja przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej od człowieka aż do bydła i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu. Ja Pan. Krew będzie wam służyła do oznaczenia domów, w których będziecie przebywać. Gdy ujrzę krew, przejdę obok i nie będzie pośród was plagi niszczycielskiej, gdy będę karał ziemię egipską. Dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym i obchodzić go będziecie jako święto dla uczczenia Pana. Po wszystkie pokolenia w tym dniu świętować będziecie na zawsze»”.

Oto słowo Boże.

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 116,12-13.15-18)

REFREN: Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela.

Czym się Panu odpłacę *

za wszystko, co mi wyświadczył?

Podniosę kielich zbawienia *

i wezwę imienia Pana.

 

Cenna jest w oczach Pana *

śmierć Jego świętych.

Jam sługa Twój, syn Twej służebnicy, *

Ty rozerwałeś moje kajdany.

 

Tobie złożę ofiarę pochwalną *

i wezwę imienia Pana.

Wypełnię me śluby dla Pana *

przed całym Jego ludem.

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (11,23-26). Bracia: Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazuję, że Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: „To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę”. Podobnie skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: „Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę”. Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie.

Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Chwała Tobie, Królu wieków.

Daję wam przykazanie nowe,

abyście się wzajemnie miłowali,

jak Ja was umiłowałem.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (13,1-15). Było to przed Świętem Paschy. Jezus widząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował. W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydać, widząc, że Ojciec dał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim się przepasał. Potem nalał wody do miednicy. I zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany. Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: „Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?”. Jezus mu odpowiedział: „Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale później to będziesz wiedział”. Rzekł do Niego Piotr: „Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał”. Odpowiedział mu Jezus: „Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną”. Rzekł do Niego Szymon Piotr: „Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę”. Powiedział do niego Jezus: „Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy”. Wiedział bowiem, kto Go wyda, dlatego powiedział: „Nie wszyscy jesteście czyści”. A kiedy im umył nogi, przywdział szaty, i gdy znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: „Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie «Nauczycielem» i «Panem» i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem”.

Oto słowo Pańskie.

Rozważanie:  „Krew będzie wam służyła do oznaczenia domów, w których będziecie przebywać” – brzmi polecenie Pana, który przygotowuje Izraela do wyjścia z ziemi faraona. Krew baranka zabitego w czasie przygotowań wyjścia Izraelitów z Egiptu – pierwszej paschy – to znak dla anioła Pańskiego. Ominie on domy oznaczone krwią baranka, darowując pokój tym, którzy się w nich chronią. Krew będzie znakiem życia, znakiem sprawiedliwości Bożej. Dowodem na to, że Bóg widzi, zgodnie z tym, co napisano na samym początku Księgi Wyjścia: „Wejrzał Bóg na Izraelitów i zrozumiał ich” (Wj 2,25); „przemówił wtedy Bóg do Mojżesza: «Dosyć napatrzyłem się na udrękę ludu mego w Egipcie»” (Wj 3,7).

Bogu nie jest obojętne ludzkie cierpienie. On rozumie „łaknących i pragnących sprawiedliwości” (Mt 5,6). Błogosławi ich, dostrzega ich pragnienia, ale widzi też, że sami nie mogą się wydostać z niewoli zła. Zstępuje więc (Wj 3,8), by wyprowadzić swój lud na wolność.

W dzisiejszej liturgii jesteśmy świadkami zstępowania Boga. „Nazywacie Mnie Nauczycielem i Panem i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi” – mówi Syn Boży. Jego gest jest dla nas przykładem, znakiem. Dom (rodzina, wspólnota), w którym jedni służą drugim w miłości i pokorze, jest domem ocalonym. Miejscem prawdziwej wolności.

Kościół, który otrzymał Krew i Ciało Pańskie na znak doskonałej wolności, tylko służąc, pozostaje wolny. Kościół to dom oznaczony krwią Pana, któremu nie jest obojętna niesprawiedliwość i ludzkie cierpienie.

UMYWANIE  NÓG

PIEŚŃ: Gdzie miłość wzajemna, E/345, L/207, M/42, S/567

MODLITWA  WIERNYCH:

·         Módlmy się, aby Kościół, sprawując najświętszą Ofiarę, stawał się dla całego świata znakiem wiary.

·         Aby Papież, biskupi i prezbiterzy stale pogłębiali swoją więź z Bogiem i byli dobrymi pasterzami dla powierzonych im ludzi.

·         Aby osoby, które niegodnie przyjmują Komunię świętą, dostrzegły w Chlebie eucharystycznym obecność żywego Boga.

·         Aby ci, którzy przed nami odeszli z tego świata, mogli dostąpić pełni zjednoczenia z Bogiem.

·         Aby przyjęte Ciało i Krew Pańska uzdrawiały nasze dusze i ciała.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Przykazanie nowe, L/209, S/527

MODLITWA  NAD  DARAMI: Panie, nasz Boże, daj nam godnie uczestniczyć w świętych obrzędach, † ilekroć bowiem sprawujemy pamiątkę ofiary Chrystusa, * spełnia się dzieło naszego odkupienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA  O  NAJŚWIĘTSZEJ  EUCHARYSTII  46

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: Niech ziemia i niebo, E/410, albo: Jezu, miłości Twej, L/298, S/265; Twoja cześć, chwała, E/422, L/292, S/254

ANTYFONA: To jest Ciało moje za was wydane; * ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. * Czyńcie to, ile razy spożywać będziecie, * na moją pamiątkę.

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy posileni na doczesnej uczcie Twojego Syna, * zasłużyli na pełne uczestnictwo w uczcie niebieskiej. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PRZENIESIENIE  NAJŚWIĘTSZEGO  SAKRAMENTU

PIEŚŃ: Sław, języku, tajemnicę, E/420, L/470, S/160, albo: Chwalmy niewysłowiony Sakrament, E/494, L/272, S/214

Autorzy:

Bracia z Monastycznych Wspólnot Jerozolimskich w Warszawie - wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Dorota Kopeć – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

Skróty:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

 

 

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 3 (198) 2013

Promic

OPIS

 

Miesięcznik „Oremus” zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. Miesięcznik ukazuje się od 1995 roku.

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Czwartek,  28  marca

Msza  Wieczerzy  Pańskiej

Msza Wieczerzy Pańskiej podkreśla dar Eucharystii – Ciała i Krwi Chrystusa. Dar ten jest ściśle związany ze służbą biskupów i kapłanów, którzy kontynuują misję Apostołów. Chrystus, Pan i Nauczyciel, podczas wieczerzy paschalnej pokazuje, co oznacza ta służba. Prostym gestem obmycia uczniom nóg daje nam wszystkim przykład, jak mamy postępować. W każdym człowieku możemy dostrzec stworzenie Boże, w sercu każdego brata czy siostry – wielkie Misterium Paschalne dokonane przez Chrystusa, w każdej spotkanej osobie – w pewien sposób – Ciało Chrystusa. Umocnieni Ciałem i Krwią Pana, pójdźmy w ślad za Nim nad potok Cedron, wejdźmy w misterium Jego śmierci – abyśmy razem z Chrystusem rozradowali się zwycięstwem światłości!

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Kiedy razem się schodzimy, E/408, L/208

ALBO  ANTYFONA: Chlubimy się krzyżem naszego Pana Jezusa Chrystusa; * w nim jest nasze zbawienie, życie i zmartwychwstanie, * przez niego jesteśmy zbawieni i oswobodzeni.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, obchodzimy pamiątkę najświętszej Wieczerzy, † podczas której Twój Jednorodzony Syn, mając się wydać na śmierć, pozostawił Kościołowi nową wiekuistą Ofiarę i Ucztę swojej miłości; * spraw, abyśmy z tak wielkiego misterium czerpali pełnię miłości i życia. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi Wyjścia (12,1-8.11-14). Bóg powiedział do Mojżesza i Aarona w ziemi egipskiej: „Miesiąc ten będzie dla was początkiem miesięcy, będzie pierwszym miesiącem roku. Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela tak: «Dziesiątego dnia tego miesiąca niech się każdy postara o baranka dla rodziny, o baranka dla domu. Jeśliby zaś rodzina była za mała do spożycia baranka, to niech się postara o niego razem ze swym sąsiadem, który mieszka najbliżej jego domu, aby była odpowiednia liczba osób. Liczyć je zaś będziecie dla spożycia baranka według tego, co każdy może spożyć. Baranek będzie bez skazy, samiec, jednoroczny; wziąć możecie jagnię albo koźlę. Będziecie go strzec aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy zabije go całe zgromadzenie Izraela o zmierzchu. I wezmą krew baranka, i pokropią nią odrzwia i progi domu, w którym będą go spożywać. I tej samej nocy spożyją mięso pieczone w ogniu, spożyją je z chlebem niekwaszonym i gorzkimi ziołami. Tak zaś spożywać go będziecie: Biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w waszym ręku. Spożywać będziecie pospiesznie, gdyż jest to Pascha na cześć Pana. Tej nocy Ja przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej od człowieka aż do bydła i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu. Ja Pan. Krew będzie wam służyła do oznaczenia domów, w których będziecie przebywać. Gdy ujrzę krew, przejdę obok i nie będzie pośród was plagi niszczycielskiej, gdy będę karał ziemię egipską. Dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym i obchodzić go będziecie jako święto dla uczczenia Pana. Po wszystkie pokolenia w tym dniu świętować będziecie na zawsze»”.

Oto słowo Boże.

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 116,12-13.15-18)

REFREN: Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela.

Czym się Panu odpłacę *

za wszystko, co mi wyświadczył?

Podniosę kielich zbawienia *

i wezwę imienia Pana.

 

Cenna jest w oczach Pana *

śmierć Jego świętych.

Jam sługa Twój, syn Twej służebnicy, *

Ty rozerwałeś moje kajdany.

 

Tobie złożę ofiarę pochwalną *

i wezwę imienia Pana.

Wypełnię me śluby dla Pana *

przed całym Jego ludem.

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (11,23-26). Bracia: Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazuję, że Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: „To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę”. Podobnie skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: „Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę”. Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie.

Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Chwała Tobie, Królu wieków.

Daję wam przykazanie nowe,

abyście się wzajemnie miłowali,

jak Ja was umiłowałem.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (13,1-15). Było to przed Świętem Paschy. Jezus widząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował. W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydać, widząc, że Ojciec dał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim się przepasał. Potem nalał wody do miednicy. I zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany. Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: „Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?”. Jezus mu odpowiedział: „Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale później to będziesz wiedział”. Rzekł do Niego Piotr: „Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał”. Odpowiedział mu Jezus: „Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną”. Rzekł do Niego Szymon Piotr: „Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę”. Powiedział do niego Jezus: „Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy”. Wiedział bowiem, kto Go wyda, dlatego powiedział: „Nie wszyscy jesteście czyści”. A kiedy im umył nogi, przywdział szaty, i gdy znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: „Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie «Nauczycielem» i «Panem» i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem”.

Oto słowo Pańskie.

Rozważanie:  „Krew będzie wam służyła do oznaczenia domów, w których będziecie przebywać” – brzmi polecenie Pana, który przygotowuje Izraela do wyjścia z ziemi faraona. Krew baranka zabitego w czasie przygotowań wyjścia Izraelitów z Egiptu – pierwszej paschy – to znak dla anioła Pańskiego. Ominie on domy oznaczone krwią baranka, darowując pokój tym, którzy się w nich chronią. Krew będzie znakiem życia, znakiem sprawiedliwości Bożej. Dowodem na to, że Bóg widzi, zgodnie z tym, co napisano na samym początku Księgi Wyjścia: „Wejrzał Bóg na Izraelitów i zrozumiał ich” (Wj 2,25); „przemówił wtedy Bóg do Mojżesza: «Dosyć napatrzyłem się na udrękę ludu mego w Egipcie»” (Wj 3,7).

Bogu nie jest obojętne ludzkie cierpienie. On rozumie „łaknących i pragnących sprawiedliwości” (Mt 5,6). Błogosławi ich, dostrzega ich pragnienia, ale widzi też, że sami nie mogą się wydostać z niewoli zła. Zstępuje więc (Wj 3,8), by wyprowadzić swój lud na wolność.

W dzisiejszej liturgii jesteśmy świadkami zstępowania Boga. „Nazywacie Mnie Nauczycielem i Panem i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi” – mówi Syn Boży. Jego gest jest dla nas przykładem, znakiem. Dom (rodzina, wspólnota), w którym jedni służą drugim w miłości i pokorze, jest domem ocalonym. Miejscem prawdziwej wolności.

Kościół, który otrzymał Krew i Ciało Pańskie na znak doskonałej wolności, tylko służąc, pozostaje wolny. Kościół to dom oznaczony krwią Pana, któremu nie jest obojętna niesprawiedliwość i ludzkie cierpienie.

UMYWANIE  NÓG

PIEŚŃ: Gdzie miłość wzajemna, E/345, L/207, M/42, S/567

MODLITWA  WIERNYCH:

·         Módlmy się, aby Kościół, sprawując najświętszą Ofiarę, stawał się dla całego świata znakiem wiary.

·         Aby Papież, biskupi i prezbiterzy stale pogłębiali swoją więź z Bogiem i byli dobrymi pasterzami dla powierzonych im ludzi.

·         Aby osoby, które niegodnie przyjmują Komunię świętą, dostrzegły w Chlebie eucharystycznym obecność żywego Boga.

·         Aby ci, którzy przed nami odeszli z tego świata, mogli dostąpić pełni zjednoczenia z Bogiem.

·         Aby przyjęte Ciało i Krew Pańska uzdrawiały nasze dusze i ciała.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Przykazanie nowe, L/209, S/527

MODLITWA  NAD  DARAMI: Panie, nasz Boże, daj nam godnie uczestniczyć w świętych obrzędach, † ilekroć bowiem sprawujemy pamiątkę ofiary Chrystusa, * spełnia się dzieło naszego odkupienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA  O  NAJŚWIĘTSZEJ  EUCHARYSTII  46

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: Niech ziemia i niebo, E/410, albo: Jezu, miłości Twej, L/298, S/265; Twoja cześć, chwała, E/422, L/292, S/254

ANTYFONA: To jest Ciało moje za was wydane; * ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. * Czyńcie to, ile razy spożywać będziecie, * na moją pamiątkę.

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy posileni na doczesnej uczcie Twojego Syna, * zasłużyli na pełne uczestnictwo w uczcie niebieskiej. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PRZENIESIENIE  NAJŚWIĘTSZEGO  SAKRAMENTU

PIEŚŃ: Sław, języku, tajemnicę, E/420, L/470, S/160, albo: Chwalmy niewysłowiony Sakrament, E/494, L/272, S/214

Autorzy:

Bracia z Monastycznych Wspólnot Jerozolimskich w Warszawie - wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Dorota Kopeć – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

Skróty:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

Sklep internetowy Shoper.pl