Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 3 (210) 2014
Oremus Nr 3 (210) 2014
autor: Promic
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
Zaprenumeruj
Ocena:
(Ilość ocen: 1)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

W marcowym numerze "Oremus":

- inspirujące medytacje i komentarze liturgiczne na Wielki Post, autorstwa ks. Jarosława Januszewskiego;

- rozważania "Drogi Krzyżowej" przygotowane przez ks. Zbigniewa Kapłańskiego (wziętego duszpasterza i rekolekcjonistę, znanego m.in. z publikacji prasowych i rozmów w Radiu Plus);

- w cyklu "liturgiczne ABC" ks. dr. Maciej Zachara (liturgista, absolwent Anselmianum, ojciec duchowny w mariańskim seminarium w Lublinie) opowie o Alkuinie z Yorku i ułożonych przez niego modlitwach mszalnych, które odmawiamy do dziś!

- o. dr Rafał Zarzeczny (patrolog, miłośnik Etiopii, wykładowca w Papieskim Instytucie Studiów Wschodnich w Rzymie), przybliżając postać Euzebiusza z Cezarei, ukazuje Eucharystię, która jest naszą Paschą;

- Halina Świrska wprowadza nas w ikonograficzną symbolikę przedstawienia modlitwy w Ogrójcu.

Ponadto, jak w każdym numerze, Czytelnik znajdzie tu teksty liturgiczne na każdy dzień, modlitwy wiernych, propozycje śpiewów na niedziele i święta oraz informacje o nowościach wydawniczych.

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

 

DRUKUJ OPIS

Środa, 19 marca
Św. Józefa, Oblubieńca
Najświętszej Maryi Panny

 

Wspominamy dzisiaj opiekuna Świętej Rodziny – św. Józefa. Choć jego postać przewija się zaledwie w kilku epizodach na początku Ewangelii i nie zapisano żadnego słowa, które wypowiedział, ze czcią wspominamy jego imię we Mszy świętej zaraz po Najświętszej Bogurodzicy. Józef bowiem wraz Nią już na ziemi mieszkał w domu Pana, oddając Mu do dyspozycji całe swoje życie jako wierny i roztropny sługa. Jego stałość, pewność i niezawodna opieka towarzyszyły młodości Zbawiciela, który będzie głosić jako Dobrą Nowinę ojcowską dobroć Boga.

 

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Duszo moja, niech pieśń Twoja, L/377, S/394

 

ALBO  ANTYFONA: Oto sługa wierny i roztropny, * któremu Pan powierzył swoją rodzinę.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, Ty powierzyłeś młodość naszego Zbawiciela wiernej straży świętego Józefa, † spraw przez jego wstawiennictwo, * aby Twój Kościół nieustannie się troszczył o zbawienie świata. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Drugiej Księgi Samuela (7,4-5a.12-14a.16). Pan skierował do Natana następujące słowa: „Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: To mówi Pan: «Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. On zbuduje dom imieniu memu, a Ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem. Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki. Twój tron będzie utwierdzony na wieki»”.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 89,2-5.27.29)

 

REFREN: Jego potomstwo będzie trwało wiecznie.

 

Będę na wieki śpiewał o łasce Pana, *

moimi ustami Twą wierność będę głosił

przez wszystkie pokolenia.

Albowiem powiedziałeś:

„Na wieki ugruntowana jest łaska”, *

utrwaliłeś swą wierność w niebiosach.

 

„Zawarłem przymierze z moim wybrańcem, *

przysiągłem mojemu słudze, Dawidowi:

Utrwalę twoje potomstwo na wieki *

i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia”.

 

„On będzie wołał do Mnie: «Tyś jest Ojcem moim, *

moim Bogiem, Opoką mego zbawienia».

Na wieki zachowam dla niego łaskę *

i trwałe z nim będzie moje przymierze”.

 

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian (4,13.16- -18.22). Bracia: Nie od wypełnienia Prawa została uzależniona obietnica dana Abrahamowi i jego potomstwu, że będzie dziedzicem świata, ale od usprawiedliwienia z wiary. I stąd to dziedzictwo zależy od wiary, by było z łaski i aby w ten sposób obietnica pozostała niewzruszona dla całego potomstwa, nie tylko dla potomstwa opierającego się na Prawie, ale i dla tego, które ma wiarę Abrahama. On to jest ojcem nas wszystkich – jak jest napisane: „Uczyniłem cię ojcem wielu narodów” – przed obliczem Boga. Jemu on uwierzył jako Temu, który ożywia umarłych, i to, co nie istnieje, powołuje do istnienia. On to wbrew nadziei uwierzył nadziei, że stanie się ojcem wielu narodów, zgodnie z tym, co było powiedziane: „Takie będzie twoje potomstwo”. Dlatego też poczytano mu to za sprawiedliwość.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Chwała Tobie, Królu wieków.

Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie,

będą Ciebie wychwalali na wieki.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Mateusza (1,16.18-21.24a). Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów”. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański.

Oto słowo Pańskie.

 

Albo:

 

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (2,41-51a). Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał On lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy, szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: „Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie”. Lecz On im odpowiedział: „Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?”. Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany.

Oto słowo Pańskie.

 

Rozważanie: Niewątpliwie Józef staje wobec tajemnicy, która go przerasta. Ma to wymiar bardzo dramatyczny: jego sprawiedliwość zostaje wystawiona na próbę, a plany Boże, mimo że Józef szczerze dąży do prawdy, okazują się kompletnie inne od jego początkowych wyobrażeń. Jednak ta bolesna konfrontacja jest początkiem intymnej zażyłości z Bogiem, wejściem w Jego tajemnicę.

Patrzymy na czystego i pokornego Józefa jako naśladowcę ojcostwa Boga. To on dawał poczucie bezpieczeństwa Świętej Rodzinie, troszcząc się także o jej codzienne potrzeby. To jego cechy, zachowania i zdolności naśladował dorastający Jezus. Jednocześnie Józef nie uzurpuje sobie absolutnej władzy – uznaje nad sobą Boga, któremu okazuje posłuszeństwo.

Rozpoznajemy w jego postępowaniu poddanie natchnieniom Ducha Świętego. Szukając sprawiedliwości, Józef staje się otwarty na Boże prowadzenie. W tym też przejawia się jego czystość: żadne upodobania ani aspiracje nie przesłaniają mu Boga, a umocniony przez Niego, jest w stanie rewidować podjęte w czystej intencji plany, tak aby jak najlepiej wypełnić Jego wolę.

Wreszcie widzimy u niego niezwykłą więź z tajemnicą Syna, którym się opiekował. Czyż podejmowane nocą decyzje o przyjęciu brzemiennej Maryi czy o ucieczce do Egiptu nie są w jakiś sposób powiązane z nocną modlitwą Syna Bożego, aby to wola Ojca się wypełniała? Czyż noc dramatu, niepewności i wewnętrznego zmagania Józefa nie znajduje wyjaśnienia w nocy paschalnej Jezusa? Podobnie trzy dni poszukiwań zagubionego Jezusa wskazują w pewien sposób na udział w tajemnicy Jego Paschy. Józef staje się znakiem ucznia, oczekującego na światło Słowa, które rozprasza ciemności.

 

WIERZĘ

 

MODLITWA  WIERNYCH:

Przez orędownictwo św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Marii Panny, prosimy Cię, Boże, za Kościół, aby nieustannie troszczył się o zbawienie świata.

Za Papieża, biskupów i prezbiterów, aby byli dla wiernych świadkami Twojej ojcowskiej miłości.

Za ojców, aby z odwagą podejmowali odpowiedzialność za rodziny i prowadzili je drogą zawierzenia Tobie.

Za kobiety oczekujące potomstwa, aby towarzyszyła im miłość i opieka najbliższych.

Za nas samych, abyśmy wsłuchując się w głos Ducha Świętego,  ufnie kroczyli drogą naszego powołania.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Naucz nas, Panie, zawsze wypełniać, E/363, albo: Przystąpię do ołtarza Bożego, E/432, S/526 (zwr. 3-5)

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Panie, nasz Boże, święty Józef wiernie służył Twojemu Synowi narodzonemu z Maryi Dziewicy, * spraw, abyśmy za jego przykładem z czystym sercem pełnili służbę przy Twoim ołtarzu. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA: Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, * Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże. * I abyśmy Ci składali należne uwielbienie, * błogosławili Cię i wysławiali, * obchodząc uroczystość świętego Józefa. * Jako męża sprawiedliwego * dałeś go Bogurodzicy Dziewicy za Oblubieńca, * a jako wiernego i roztropnego sługę * postawiłeś nad swoją Rodziną, * aby rozciągnął ojcowską opiekę nad poczętym z Ducha Świętego * Jednorodzonym Synem Twoim, naszym Panem Jezusem Chrystusem. * Przez Niego Twój majestat uwielbiają zastępy Aniołów, * którzy zawsze się radują w Twojej obecności. * Prosimy, aby i nasze głosy przyłączyły się do nich, * razem z nimi wołając: Święty...

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: O, Panie, Ty nam dajesz, E/411, M/187, S/236; Dzięki, o Panie, E/100, L/96, S/501

 

ANTYFONA: Sługo dobry i wierny, * wejdź do radości Twojego Pana.

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, w radosną uroczystość świętego Józefa zgromadziłeś nas przy Twoim ołtarzu i posiliłeś eucharystycznym Chlebem, † otaczaj nas zawsze swoją opieką * i strzeż w nas darów, które od Ciebie pochodzą. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE:  Józefie, święty patronie, L/378, S/397

 

 

Autorzy:

Ks. Jarosław Januszewski – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Judyta Sowa – modlitwa wiernych
Dorota Kopeć i Katarzyna Zielińska - wybór śpiewów

 

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 3 (210) 2014

Promic

OPIS

W marcowym numerze "Oremus":

- inspirujące medytacje i komentarze liturgiczne na Wielki Post, autorstwa ks. Jarosława Januszewskiego;

- rozważania "Drogi Krzyżowej" przygotowane przez ks. Zbigniewa Kapłańskiego (wziętego duszpasterza i rekolekcjonistę, znanego m.in. z publikacji prasowych i rozmów w Radiu Plus);

- w cyklu "liturgiczne ABC" ks. dr. Maciej Zachara (liturgista, absolwent Anselmianum, ojciec duchowny w mariańskim seminarium w Lublinie) opowie o Alkuinie z Yorku i ułożonych przez niego modlitwach mszalnych, które odmawiamy do dziś!

- o. dr Rafał Zarzeczny (patrolog, miłośnik Etiopii, wykładowca w Papieskim Instytucie Studiów Wschodnich w Rzymie), przybliżając postać Euzebiusza z Cezarei, ukazuje Eucharystię, która jest naszą Paschą;

- Halina Świrska wprowadza nas w ikonograficzną symbolikę przedstawienia modlitwy w Ogrójcu.

Ponadto, jak w każdym numerze, Czytelnik znajdzie tu teksty liturgiczne na każdy dzień, modlitwy wiernych, propozycje śpiewów na niedziele i święta oraz informacje o nowościach wydawniczych.

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

 



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Środa, 19 marca
Św. Józefa, Oblubieńca
Najświętszej Maryi Panny

 

Wspominamy dzisiaj opiekuna Świętej Rodziny – św. Józefa. Choć jego postać przewija się zaledwie w kilku epizodach na początku Ewangelii i nie zapisano żadnego słowa, które wypowiedział, ze czcią wspominamy jego imię we Mszy świętej zaraz po Najświętszej Bogurodzicy. Józef bowiem wraz Nią już na ziemi mieszkał w domu Pana, oddając Mu do dyspozycji całe swoje życie jako wierny i roztropny sługa. Jego stałość, pewność i niezawodna opieka towarzyszyły młodości Zbawiciela, który będzie głosić jako Dobrą Nowinę ojcowską dobroć Boga.

 

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Duszo moja, niech pieśń Twoja, L/377, S/394

 

ALBO  ANTYFONA: Oto sługa wierny i roztropny, * któremu Pan powierzył swoją rodzinę.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, Ty powierzyłeś młodość naszego Zbawiciela wiernej straży świętego Józefa, † spraw przez jego wstawiennictwo, * aby Twój Kościół nieustannie się troszczył o zbawienie świata. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Drugiej Księgi Samuela (7,4-5a.12-14a.16). Pan skierował do Natana następujące słowa: „Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: To mówi Pan: «Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. On zbuduje dom imieniu memu, a Ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem. Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki. Twój tron będzie utwierdzony na wieki»”.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 89,2-5.27.29)

 

REFREN: Jego potomstwo będzie trwało wiecznie.

 

Będę na wieki śpiewał o łasce Pana, *

moimi ustami Twą wierność będę głosił

przez wszystkie pokolenia.

Albowiem powiedziałeś:

„Na wieki ugruntowana jest łaska”, *

utrwaliłeś swą wierność w niebiosach.

 

„Zawarłem przymierze z moim wybrańcem, *

przysiągłem mojemu słudze, Dawidowi:

Utrwalę twoje potomstwo na wieki *

i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia”.

 

„On będzie wołał do Mnie: «Tyś jest Ojcem moim, *

moim Bogiem, Opoką mego zbawienia».

Na wieki zachowam dla niego łaskę *

i trwałe z nim będzie moje przymierze”.

 

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian (4,13.16- -18.22). Bracia: Nie od wypełnienia Prawa została uzależniona obietnica dana Abrahamowi i jego potomstwu, że będzie dziedzicem świata, ale od usprawiedliwienia z wiary. I stąd to dziedzictwo zależy od wiary, by było z łaski i aby w ten sposób obietnica pozostała niewzruszona dla całego potomstwa, nie tylko dla potomstwa opierającego się na Prawie, ale i dla tego, które ma wiarę Abrahama. On to jest ojcem nas wszystkich – jak jest napisane: „Uczyniłem cię ojcem wielu narodów” – przed obliczem Boga. Jemu on uwierzył jako Temu, który ożywia umarłych, i to, co nie istnieje, powołuje do istnienia. On to wbrew nadziei uwierzył nadziei, że stanie się ojcem wielu narodów, zgodnie z tym, co było powiedziane: „Takie będzie twoje potomstwo”. Dlatego też poczytano mu to za sprawiedliwość.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Chwała Tobie, Królu wieków.

Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie,

będą Ciebie wychwalali na wieki.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Mateusza (1,16.18-21.24a). Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów”. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański.

Oto słowo Pańskie.

 

Albo:

 

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (2,41-51a). Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał On lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy, szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: „Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie”. Lecz On im odpowiedział: „Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?”. Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany.

Oto słowo Pańskie.

 

Rozważanie: Niewątpliwie Józef staje wobec tajemnicy, która go przerasta. Ma to wymiar bardzo dramatyczny: jego sprawiedliwość zostaje wystawiona na próbę, a plany Boże, mimo że Józef szczerze dąży do prawdy, okazują się kompletnie inne od jego początkowych wyobrażeń. Jednak ta bolesna konfrontacja jest początkiem intymnej zażyłości z Bogiem, wejściem w Jego tajemnicę.

Patrzymy na czystego i pokornego Józefa jako naśladowcę ojcostwa Boga. To on dawał poczucie bezpieczeństwa Świętej Rodzinie, troszcząc się także o jej codzienne potrzeby. To jego cechy, zachowania i zdolności naśladował dorastający Jezus. Jednocześnie Józef nie uzurpuje sobie absolutnej władzy – uznaje nad sobą Boga, któremu okazuje posłuszeństwo.

Rozpoznajemy w jego postępowaniu poddanie natchnieniom Ducha Świętego. Szukając sprawiedliwości, Józef staje się otwarty na Boże prowadzenie. W tym też przejawia się jego czystość: żadne upodobania ani aspiracje nie przesłaniają mu Boga, a umocniony przez Niego, jest w stanie rewidować podjęte w czystej intencji plany, tak aby jak najlepiej wypełnić Jego wolę.

Wreszcie widzimy u niego niezwykłą więź z tajemnicą Syna, którym się opiekował. Czyż podejmowane nocą decyzje o przyjęciu brzemiennej Maryi czy o ucieczce do Egiptu nie są w jakiś sposób powiązane z nocną modlitwą Syna Bożego, aby to wola Ojca się wypełniała? Czyż noc dramatu, niepewności i wewnętrznego zmagania Józefa nie znajduje wyjaśnienia w nocy paschalnej Jezusa? Podobnie trzy dni poszukiwań zagubionego Jezusa wskazują w pewien sposób na udział w tajemnicy Jego Paschy. Józef staje się znakiem ucznia, oczekującego na światło Słowa, które rozprasza ciemności.

 

WIERZĘ

 

MODLITWA  WIERNYCH:

Przez orędownictwo św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Marii Panny, prosimy Cię, Boże, za Kościół, aby nieustannie troszczył się o zbawienie świata.

Za Papieża, biskupów i prezbiterów, aby byli dla wiernych świadkami Twojej ojcowskiej miłości.

Za ojców, aby z odwagą podejmowali odpowiedzialność za rodziny i prowadzili je drogą zawierzenia Tobie.

Za kobiety oczekujące potomstwa, aby towarzyszyła im miłość i opieka najbliższych.

Za nas samych, abyśmy wsłuchując się w głos Ducha Świętego,  ufnie kroczyli drogą naszego powołania.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Naucz nas, Panie, zawsze wypełniać, E/363, albo: Przystąpię do ołtarza Bożego, E/432, S/526 (zwr. 3-5)

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Panie, nasz Boże, święty Józef wiernie służył Twojemu Synowi narodzonemu z Maryi Dziewicy, * spraw, abyśmy za jego przykładem z czystym sercem pełnili służbę przy Twoim ołtarzu. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA: Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, * Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże. * I abyśmy Ci składali należne uwielbienie, * błogosławili Cię i wysławiali, * obchodząc uroczystość świętego Józefa. * Jako męża sprawiedliwego * dałeś go Bogurodzicy Dziewicy za Oblubieńca, * a jako wiernego i roztropnego sługę * postawiłeś nad swoją Rodziną, * aby rozciągnął ojcowską opiekę nad poczętym z Ducha Świętego * Jednorodzonym Synem Twoim, naszym Panem Jezusem Chrystusem. * Przez Niego Twój majestat uwielbiają zastępy Aniołów, * którzy zawsze się radują w Twojej obecności. * Prosimy, aby i nasze głosy przyłączyły się do nich, * razem z nimi wołając: Święty...

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: O, Panie, Ty nam dajesz, E/411, M/187, S/236; Dzięki, o Panie, E/100, L/96, S/501

 

ANTYFONA: Sługo dobry i wierny, * wejdź do radości Twojego Pana.

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, w radosną uroczystość świętego Józefa zgromadziłeś nas przy Twoim ołtarzu i posiliłeś eucharystycznym Chlebem, † otaczaj nas zawsze swoją opieką * i strzeż w nas darów, które od Ciebie pochodzą. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE:  Józefie, święty patronie, L/378, S/397

 

 

Autorzy:

Ks. Jarosław Januszewski – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Judyta Sowa – modlitwa wiernych
Dorota Kopeć i Katarzyna Zielińska - wybór śpiewów

 

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

Sklep internetowy Shoper.pl