Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 4 (199) 2013
Oremus Nr 4 (199) 2013
autor: Promic
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

 

Miesięcznik „Oremus” zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. Miesięcznik ukazuje się od 1995 roku.

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

DRUKUJ OPIS

Niedziela, 28 kwietnia

 

Piąta niedziela wielkanocna

 

Jak uczyli Paweł i Barnaba, „przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego”. Nieuniknioną koniecznością dla uczniów Chrystusa są zarówno obecne utrapienia, jak i przyszła radość. Walczymy o wytrwałość w wierze, przeświadczeni, że przez znoszone trudności i cierpienia uwielbiamy Boga, uczestnicząc w chwalebnym krzyżu Chrystusa. Naszym przeznaczeniem jest Nowe Jeruzalem, gdzie Bóg zamieszka wraz z nami i otrze z naszych oczu każdą łzę. Doświadczając miłości Pana i dzieląc się nią, głosimy już teraz wspaniałość chwały Jego królestwa.

 

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Już Zbawiciel, Jezus, żyje, S/179, albo: Jezu, Jezu, Zmartwychwstanie moje, E/165

 

ALBO  ANTYFONA: Śpiewajcie Panu pieśń nową, * albowiem uczynił cuda; * na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość. * Alleluja.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty nam zesłałeś Zbawiciela i uczyniłeś nas swoimi przybranymi dziećmi, † wejrzyj łaskawie na wierzących w Chrystusa * i obdarz ich prawdziwą wolnością i wiecznym dziedzictwem. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Dziejów Apostolskich (14,21-27). Paweł i Barnaba wrócili do Listry, do Ikonium i do Antiochii, umacniając dusze uczniów, zachęcając do wytrwania w wierze, bo przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego. Kiedy w każdym Kościele wśród modlitw i postów ustanowili im starszych, polecili ich Panu, w którego uwierzyli. Potem przeszli przez Pizydię i przybyli do Pamfilii. Nauczali w Perge, zeszli do Attalii, a stąd odpłynęli do Antiochii, gdzie za łaską Bożą zostali przeznaczeni do dzieła, które wykonali. Kiedy przybyli i zebrali miejscowy Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary.

Oto słowo Boże.

 

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 145,8-13)

 

REFREN: Będę Cię sławił, Boże mój i Królu.

 

Pan jest łagodny i miłosierny, *

nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.

Pan jest dobry dla wszystkich, *

a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

 

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *

i niech Cię błogosławią Twoi święci.

Niech mówią o chwale Twojego królestwa *

i niech głoszą Twoją potęgę.

 

Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę *

i wspaniałość chwały Twojego królestwa.

Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *

przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

 

CZYTANIE z Księgi Apokalipsy św. Jana Apostoła (21,1-5a). Ja, Jan, ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły i morza już nie ma. I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swojego męża. I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu: „Oto przybytek Boga z ludźmi: i zamieszka wraz z nimi, i będą oni Jego ludem, a On będzie «Bogiem z nimi». I otrze z ich oczu wszelką łzę, a śmierci już odtąd nie będzie. Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu już odtąd nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły”. I rzekł Siedzący na tronie: „Oto czynię wszystko nowe”.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

Daję wam przykazanie nowe,

abyście się wzajemnie miłowali,

jak Ja was umiłowałem.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (13,31-33a.34-35). Po wyjściu Judasza z wieczernika Jezus powiedział: „Syn Człowieczy został teraz uwielbiony, a w Nim został Bóg uwielbiony. Jeżeli Bóg został w Nim uwielbiony, to Bóg uwielbi Go także w sobie samym, i zaraz Go uwielbi. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię, dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali”.

Oto słowo Pańskie.

 

Rozważanie: Apokalipsa przedstawia królestwo Boże, obraz ostatecznego szczęścia, jako Święte Miasto, Nową Jerozolimę. Urzeczywistnia się ono we wspólnocie uczniów Baranka, którzy poddają się Jego władzy. Podobnego obrazu użył później św. Augustyn, pisząc o państwie Bożym przeciwstawionym państwu ziemskiemu. Jak pierwsze powstało z miłości Boga posuniętej aż do wzgardzenia sobą, tak drugie – z miłości siebie posuniętej aż do pogardy Boga. Ciekawe, że kontrast dla świętej społeczności stanowią nie zbrodniarze, nie państwo diabelskie, ale po prostu ziemskie, „mieszkańcy ziemi”, jak ich nazywa Apokalipsa. W odróżnieniu „mieszkańców ziemi” od „mieszkańców nieba” nie chodzi o skalę zła, jakiego się dopuścili, ale po prostu o ukochanie życia, które prowadzi do śmierci, o zamknięcie na dar zbawienia. Kiedy przyjdzie Mesjasz, mieszkańcy ziemi będą wzywać na pomoc świat, do którego się ograniczyli, wołając do gór: zakryjcie nas, i do pagórków: padnijcie na nas. Dlatego przeminą wraz z pierwszymi rzeczami.

Miasto Święte nie jest po prostu wspólnotą ludzi przyzwoitych. Jego mieszkańcy to ci, którzy zostali obmyci krwią Chrystusa. Dlatego ich prawem staje się Jego przykazanie miłości. To znaczy: Jego miłość uzdalnia ich, by patrzyli na wszystko tak jak On, by traktowali innych tak jak On. Uwielbiają Boga, wyróżniając się z tłumu porządnych i szanowanych mieszkańców ziemi miłością na wzór tej, jaką zostali ukochani.

Chrystus czyni wszystko nowym przez dzieło odkupienia; przez swoją mękę, krzyż i zmartwychwstanie buduje Nowe Jeruzalem. Mamy udział w tym dziele, cierpiąc ucisk, przede wszystkim ze strony naszego egoizmu, buntującego się przeciw nowemu prawu miłości.

 

WIERZĘ

 

MODLIWA  WIERNYCH:

Dobry Boże, spraw, aby Kościół był świętym przybytkiem Twojej obecności wśród ludzi.

Rozlewaj swą przemieniającą miłość wszędzie tam, gdzie panuje nienawiść.

Pokrzepiaj umęczonych ciężarem dnia codziennego.

Otaczaj opieką osoby w podeszłym wieku i prowadź je drogą zawierzenia na spotkanie z Tobą.

Naucz nas dźwigać codzienny krzyż bez szemrań i narzekania.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Miłujcie się wzajemnie, E/360, M/183, S/231

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Boże, Ty przez cudowną wymianę darów dokonującą się w tej Ofierze czynisz nas uczestnikami swojej Boskiej natury, † spraw, abyśmy poznawszy Twoją prawdę, * dostosowali do niej nasze życie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA  WIELKANOCNA  20 – 24

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: O, Panie, Ty nam dajesz, E/411, M/187, S/236; Panie dobry jak chleb, E/417, M/192, S/239 (zwr. 3-4)

 

ANTYFONA: Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a wy latoroślami. * Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, * ten przynosi owoc obfity. * Alleluja.

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, przybądź z pomocą swojemu ludowi, który nakarmiłeś Najświętszym Sakramentem, * spraw, aby porzucił dawne nałogi i prowadził nowe życie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Wstał Pan Chrystus z martwych ninie, E/175, L/231, S/190

Autorzy:

Księża Jarosław Januszewski i Matteo Fogliata RCI - wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Sabina Seul – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

Skróty:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

 

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 4 (199) 2013

Promic

OPIS

 

Miesięcznik „Oremus” zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. Miesięcznik ukazuje się od 1995 roku.

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Niedziela, 28 kwietnia

 

Piąta niedziela wielkanocna

 

Jak uczyli Paweł i Barnaba, „przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego”. Nieuniknioną koniecznością dla uczniów Chrystusa są zarówno obecne utrapienia, jak i przyszła radość. Walczymy o wytrwałość w wierze, przeświadczeni, że przez znoszone trudności i cierpienia uwielbiamy Boga, uczestnicząc w chwalebnym krzyżu Chrystusa. Naszym przeznaczeniem jest Nowe Jeruzalem, gdzie Bóg zamieszka wraz z nami i otrze z naszych oczu każdą łzę. Doświadczając miłości Pana i dzieląc się nią, głosimy już teraz wspaniałość chwały Jego królestwa.

 

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Już Zbawiciel, Jezus, żyje, S/179, albo: Jezu, Jezu, Zmartwychwstanie moje, E/165

 

ALBO  ANTYFONA: Śpiewajcie Panu pieśń nową, * albowiem uczynił cuda; * na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość. * Alleluja.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty nam zesłałeś Zbawiciela i uczyniłeś nas swoimi przybranymi dziećmi, † wejrzyj łaskawie na wierzących w Chrystusa * i obdarz ich prawdziwą wolnością i wiecznym dziedzictwem. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Dziejów Apostolskich (14,21-27). Paweł i Barnaba wrócili do Listry, do Ikonium i do Antiochii, umacniając dusze uczniów, zachęcając do wytrwania w wierze, bo przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego. Kiedy w każdym Kościele wśród modlitw i postów ustanowili im starszych, polecili ich Panu, w którego uwierzyli. Potem przeszli przez Pizydię i przybyli do Pamfilii. Nauczali w Perge, zeszli do Attalii, a stąd odpłynęli do Antiochii, gdzie za łaską Bożą zostali przeznaczeni do dzieła, które wykonali. Kiedy przybyli i zebrali miejscowy Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary.

Oto słowo Boże.

 

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 145,8-13)

 

REFREN: Będę Cię sławił, Boże mój i Królu.

 

Pan jest łagodny i miłosierny, *

nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.

Pan jest dobry dla wszystkich, *

a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

 

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *

i niech Cię błogosławią Twoi święci.

Niech mówią o chwale Twojego królestwa *

i niech głoszą Twoją potęgę.

 

Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę *

i wspaniałość chwały Twojego królestwa.

Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *

przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

 

CZYTANIE z Księgi Apokalipsy św. Jana Apostoła (21,1-5a). Ja, Jan, ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły i morza już nie ma. I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swojego męża. I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu: „Oto przybytek Boga z ludźmi: i zamieszka wraz z nimi, i będą oni Jego ludem, a On będzie «Bogiem z nimi». I otrze z ich oczu wszelką łzę, a śmierci już odtąd nie będzie. Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu już odtąd nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły”. I rzekł Siedzący na tronie: „Oto czynię wszystko nowe”.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

Daję wam przykazanie nowe,

abyście się wzajemnie miłowali,

jak Ja was umiłowałem.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (13,31-33a.34-35). Po wyjściu Judasza z wieczernika Jezus powiedział: „Syn Człowieczy został teraz uwielbiony, a w Nim został Bóg uwielbiony. Jeżeli Bóg został w Nim uwielbiony, to Bóg uwielbi Go także w sobie samym, i zaraz Go uwielbi. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię, dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali”.

Oto słowo Pańskie.

 

Rozważanie: Apokalipsa przedstawia królestwo Boże, obraz ostatecznego szczęścia, jako Święte Miasto, Nową Jerozolimę. Urzeczywistnia się ono we wspólnocie uczniów Baranka, którzy poddają się Jego władzy. Podobnego obrazu użył później św. Augustyn, pisząc o państwie Bożym przeciwstawionym państwu ziemskiemu. Jak pierwsze powstało z miłości Boga posuniętej aż do wzgardzenia sobą, tak drugie – z miłości siebie posuniętej aż do pogardy Boga. Ciekawe, że kontrast dla świętej społeczności stanowią nie zbrodniarze, nie państwo diabelskie, ale po prostu ziemskie, „mieszkańcy ziemi”, jak ich nazywa Apokalipsa. W odróżnieniu „mieszkańców ziemi” od „mieszkańców nieba” nie chodzi o skalę zła, jakiego się dopuścili, ale po prostu o ukochanie życia, które prowadzi do śmierci, o zamknięcie na dar zbawienia. Kiedy przyjdzie Mesjasz, mieszkańcy ziemi będą wzywać na pomoc świat, do którego się ograniczyli, wołając do gór: zakryjcie nas, i do pagórków: padnijcie na nas. Dlatego przeminą wraz z pierwszymi rzeczami.

Miasto Święte nie jest po prostu wspólnotą ludzi przyzwoitych. Jego mieszkańcy to ci, którzy zostali obmyci krwią Chrystusa. Dlatego ich prawem staje się Jego przykazanie miłości. To znaczy: Jego miłość uzdalnia ich, by patrzyli na wszystko tak jak On, by traktowali innych tak jak On. Uwielbiają Boga, wyróżniając się z tłumu porządnych i szanowanych mieszkańców ziemi miłością na wzór tej, jaką zostali ukochani.

Chrystus czyni wszystko nowym przez dzieło odkupienia; przez swoją mękę, krzyż i zmartwychwstanie buduje Nowe Jeruzalem. Mamy udział w tym dziele, cierpiąc ucisk, przede wszystkim ze strony naszego egoizmu, buntującego się przeciw nowemu prawu miłości.

 

WIERZĘ

 

MODLIWA  WIERNYCH:

Dobry Boże, spraw, aby Kościół był świętym przybytkiem Twojej obecności wśród ludzi.

Rozlewaj swą przemieniającą miłość wszędzie tam, gdzie panuje nienawiść.

Pokrzepiaj umęczonych ciężarem dnia codziennego.

Otaczaj opieką osoby w podeszłym wieku i prowadź je drogą zawierzenia na spotkanie z Tobą.

Naucz nas dźwigać codzienny krzyż bez szemrań i narzekania.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Miłujcie się wzajemnie, E/360, M/183, S/231

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Boże, Ty przez cudowną wymianę darów dokonującą się w tej Ofierze czynisz nas uczestnikami swojej Boskiej natury, † spraw, abyśmy poznawszy Twoją prawdę, * dostosowali do niej nasze życie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA  WIELKANOCNA  20 – 24

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: O, Panie, Ty nam dajesz, E/411, M/187, S/236; Panie dobry jak chleb, E/417, M/192, S/239 (zwr. 3-4)

 

ANTYFONA: Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a wy latoroślami. * Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, * ten przynosi owoc obfity. * Alleluja.

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, przybądź z pomocą swojemu ludowi, który nakarmiłeś Najświętszym Sakramentem, * spraw, aby porzucił dawne nałogi i prowadził nowe życie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Wstał Pan Chrystus z martwych ninie, E/175, L/231, S/190

Autorzy:

Księża Jarosław Januszewski i Matteo Fogliata RCI - wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Sabina Seul – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

Skróty:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

 

Sklep internetowy Shoper.pl