Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 4 (223) 2015
Oremus Nr 4 (223) 2015
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
E-BOOK
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

W kwietniowym numerze miesięcznika "Oremus":

- komentarze i medytacje przygotowane przez o. Jakuba Kruczka OP;
- modlitwy wiernych w opracowaniu Bogny Paszkiewicz;
- w cyklu „Pokochać Psalmy” ks. dr Michał Kozak MIC przybliża postać króla Dawida;
- w ramach "Liturgicznego ABC" ks. dr Maciej Zachara MIC omawia dokonania św. Piusa X;
- Halina Świrska w cyklu "Nasza okładka" wprowadza Czytelników w symbolikę ikonograficznego przedstawienia Zstapienia do otchłani (Anastasis).

 

Ponadto jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta oraz części stałe Mszy świętej.

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

DRUKUJ OPIS

Niedziela, 5 kwietnia
Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

 

Msza w dzień

Apostołowie Piotr i Jan zastają pusty grób. Nie znajdują w nim ciała Jezusa. W tym momencie rodzi się wiara uczniów, że Pan żyje, że zmartwychwstał tak, jak zapowiadał. Zmartwychwstanie Chrystusa jest fundamentem wiary Kościoła. Gdyby Chrystus nie zmartwychwstał, nasza wiara byłaby daremna, a życie puste. Przychodzimy dzisiaj na liturgię nie po to, by uczynić zadość tradycji, ale by spotkać się z Jezusem Chrystusem zmartwychwstałym, obecnym pośród nas, we wspólnocie Kościoła i w najświętszej Eucharystii. Umocnieni tym spotkaniem, możemy stawać się „ludźmi przyszłości”, którzy w wierze już oglądają światła Nowego Jeruzalem.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Alleluja! Biją dzwony, E/161, L/220, M/344, S/170

ALBO ANTYFONA: Zmartwychwstałem i zawsze jestem z Tobą, * położyłeś na mnie swą rękę, * przedziwna jest Twoja wiedza. * Alleluja.

Albo:

Chrystus prawdziwie zmartwychwstał * Alleluja. * Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki * Alleluja.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty w dniu dzisiejszym przez Twojego Syna pokonałeś śmierć i otworzyłeś nam bramy życia wiecznego, † spraw, abyśmy obchodząc uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego, zostali odnowieni przez Ducha Świętego * i mogli zmartwychwstać do nowego życia w światłości. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Dziejów Apostolskich (10,34a.37-43). Gdy Piotr przybył do domu centuriona w Cezarei, przemówił: „Wiecie co się działo w całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który głosił Jan. Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu, którego Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą. Dlatego że Bóg był z Nim, przeszedł On dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła. A my jesteśmy świadkami wszystkiego, co zdziałał w ziemi żydowskiej i w Jerozolimie. Jego to zabili, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wskrzesił Go trzeciego dnia i pozwolił Mu ukazać się nie całemu ludowi, ale nam, wybranym uprzednio przez Boga na świadków, którzyśmy z Nim jedli i pili po Jego zmartwychwstaniu. On nam rozkazał ogłosić ludowi i dać świadectwo, że Bóg ustanowił Go sędzią żywych i umarłych. Wszyscy prorocy świadczą o tym, że każdy, kto w Niego wierzy, w Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 118,1-2.16-17.22-23)

REFREN: W tym dniu wspaniałym wszyscy się weselmy.

Dziękujcie Panu, bo jest dobry, *
bo Jego łaska trwa na wieki.
Niech dom Izraela głosi: *
„Jego łaska na wieki”.

Prawica Pana wzniesiona wysoko, *
prawica Pańska moc okazała.
Nie umrę, ale żył będę *
i głosił dzieła Pana.

Kamień odrzucony przez budujących *
stał się kamieniem węgielnym.
Stało się to przez Pana *
i cudem jest w naszych oczach.

CZYTANIE z Listu św. Pawła do Kolosan (3,1-4). Bracia: Jeśliście razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi. Umarliście bowiem i wasze życie ukryte jest z Chrystusem w Bogu. Gdy się ukaże Chrystus, nasze życie, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w chwale.
Oto słowo Boże.

Albo:

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (5,6b-8). Czyż nie wiecie, że odrobina kwasu całe ciasto zakwasza? Wyrzućcie więc stary kwas, abyście się stali nowym ciastem, jako że przaśni jesteście. Chrystus bowiem został złożony w ofierze jako nasza Pascha. Tak przeto odprawiajmy nasze święto nie przy użyciu starego kwasu, kwasu złości i przewrotności, lecz na przaśnym chlebie czystości i prawdy.
Oto słowo Boże.

SEKWENCJA:

Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary
Składają jej wierni uwielbień swych dary.

Odkupił swe owce Baranek bez skazy,
Pojednał nas z Ojcem i zmył grzechów zmazy.

Śmierć zwarła się z życiem i w boju, o dziwy,
Choć poległ Wódz życia, króluje dziś żywy.

Maryjo, ty powiedz, coś w drodze widziała?
Jam Zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.

Żywego już Pana widziałam grób pusty,
I świadków anielskich, i odzież, i chusty.

Zmartwychwstał już Chrystus, Pan mój i nadzieja,
A miejscem spotkania będzie Galileja.

Wiemy, żeś zmartwychwstał, że ten cud prawdziwy,
O, Królu Zwycięzco, bądź nam miłościwy.

AKLAMACJA: Alleluja.
Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha.
Odprawiajmy nasze święto w Panu.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (20,1-9). Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus miłował, i rzekła do nich: „Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono”. Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon, idący za nim. Wszedł do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych.
Oto słowo Pańskie.

Albo (wieczorem):

SŁOWA EWANGELII według świętego Łukasza (24,13-35). W pierwszy dzień tygodnia dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni ze sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali ze sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. On zaś ich zapytał: „Cóż to za rozmowy prowadzicie ze sobą w drodze?”. Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: „Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało”. Zapytał ich: „Cóż takiego?”. Odpowiedzieli Mu: „To, co się stało z Jezusem z Nazaretu, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że właśnie On miał wyzwolić Izraela. Teraz zaś po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Co więcej, niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: Były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli”. Na to On rzekł do nich: „O, nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?”. I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: „Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił”. Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?”. W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: „Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi”. Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Ludzkie doświadczenie tego, czym jest życie, kończy się u progu śmierci – poza jej granicą rozpościera się tajemnica. Świętując dziś zmartwychwstanie Pana Jezusa, stajemy wobec wydarzenia, które wymyka się jakiemukolwiek ludzkiemu doświadczeniu i domaga się wiary, zmartwychwstanie nie jest bowiem powrotem do życia takiego, jakie znamy.
Jak się zachować wobec tajemnicy zmartwychwstania Pana? Apostołowie Piotr i Jan dają nam pewne wskazówki. Kiedy usłyszeli od Marii Magdaleny o pustym grobie, wyszli z Wieczernika. Pierwszym krokiem w wierze jest zawsze „wyjście” – przekroczenie tego, co znamy i rozumiemy, co jest „naszym” światem, rzeczywistością, którą kontrolujemy i nad którą panujemy. Wiara wymaga od nas pozostawienia tego, co oswojone i zrozumiałe, aby otworzyć się na nieznane, niewyobrażalne, przekraczające nasze pojmowanie.
Apostołowie, udając się do grobu, w pewnym momencie nawet biegną. Na drodze wiary nie można się zatrzymać, nie wolno zniechęcać się trudnościami, lecz z determinacją i zdecydowaniem szukać i dążyć naprzód, wybiegając poza świat, który znamy, a który wcześniej czy później zostanie dotknięty śmiercią. Gdy Piotr i Jan docierają na miejsce, nie widzą samego Chrystusa, lecz jedynie znaki: pusty grób i płótna po Zmarłym. Dzięki tym znakom mogą zrozumieć słowo, które Pan do nich kierował, i uwierzyć – „dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych”.
Wiara, która zrodziła się w sercach Piotra i Jana przy pustym grobie, pozwala im później rozpoznać Zmartwychwstałego, gdy ukazuje się w Wieczerniku. Smutek po śmierci Pana ustępuje miejsca radości, o której Jezus mówił podczas Ostatniej Wieczerzy: „Rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać”. Ta radość to znacznie więcej niż uczucie – to dar Ducha, zadatek naszego zmartwychwstania. Ona jest znakiem rozpoznawczym tych, którzy wierzą w Chrystusa. Kościół dziś zaprasza nas, abyśmy w niej uczestniczyli: „W tym dniu wspaniałym wszyscy się weselmy!”.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
• Panie, Ty przez swoją śmierć i zmartwychwstanie dałeś nam nowe życie, spraw, aby ochrzczeni wrastali w Twojej miłości i żyli w sposób godny dzieci Bożych.
• Aby wszyscy ludzie rozpoznali w Tobie jedynego Pana i Zbawiciela i ofiarowali się Tobie.
• Aby przywódcy państw i narodów mieli świadomość swojego powołania do służby i z oddaniem pracowali dla dobra tych, którym przewodzą.
• Aby nasi zmarli dostąpili wraz z Tobą udziału w chwale zmartwychwstania.
• Abyśmy zawsze pokładali nadzieję w Tobie i dziękowali Ci za dar zbawienia.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Nie zna śmierci Pan żywota, E/168, L/225, N2/330, S/181, albo: Jezu, Jezu, zmartwychwstanie moje, E/165

MODLITWA NAD DARAMI: Wszechmogący Boże, pełni wielkanocnej radości składamy Tobie Ofiarę, † przez którą Kościół odradza się do nowego życia, * i nieustannie się karmi. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA WIELKANOCNA 20

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Wesoły nam dzień dziś nastał, E/174, L/229, N1/ 201, S/188; Wysławiajmy Chrystusa Pana, L/231, N2/340, S/191

ANTYFONA: Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha, * obchodźmy nasze święto w szczerej radości. * Alleluja.

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty przez wielkanocne Sakramenty udzieliłeś Twojemu Kościołowi nowego życia, † otaczaj go nieustannie swoją opieką * i doprowadź do chwały zmartwychwstania. Przez Chrystusa, Pana naszego.

UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO: Niech w uroczystość wielkanocną błogosławi was Bóg wszechmogący * i zachowa was od wszelkiego grzechu.
Amen.
Bóg, który przez zmartwychwstanie swojego Syna odrodził was do życia wiecznego, * niech da wam udział w Jego chwale.
Amen.
Nasz Zbawiciel przez dni swojej męki doprowadził nas do wielkanocnej radości, * niech sprawi, abyście obchodzili nieprzemijające święta w radości wiecznej.
Amen.
Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn,  i Duch Święty.
Amen.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Alleluja… O dniu radosny, E/162, S/173, albo: O dniu radosny, N1/200

Autorzy:
O. Jakub Kruczek OP – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Bogna Paszkiewicz – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007

 

 

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 4 (223) 2015



OPIS

W kwietniowym numerze miesięcznika "Oremus":

- komentarze i medytacje przygotowane przez o. Jakuba Kruczka OP;
- modlitwy wiernych w opracowaniu Bogny Paszkiewicz;
- w cyklu „Pokochać Psalmy” ks. dr Michał Kozak MIC przybliża postać króla Dawida;
- w ramach "Liturgicznego ABC" ks. dr Maciej Zachara MIC omawia dokonania św. Piusa X;
- Halina Świrska w cyklu "Nasza okładka" wprowadza Czytelników w symbolikę ikonograficznego przedstawienia Zstapienia do otchłani (Anastasis).

 

Ponadto jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta oraz części stałe Mszy świętej.

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Niedziela, 5 kwietnia
Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

 

Msza w dzień

Apostołowie Piotr i Jan zastają pusty grób. Nie znajdują w nim ciała Jezusa. W tym momencie rodzi się wiara uczniów, że Pan żyje, że zmartwychwstał tak, jak zapowiadał. Zmartwychwstanie Chrystusa jest fundamentem wiary Kościoła. Gdyby Chrystus nie zmartwychwstał, nasza wiara byłaby daremna, a życie puste. Przychodzimy dzisiaj na liturgię nie po to, by uczynić zadość tradycji, ale by spotkać się z Jezusem Chrystusem zmartwychwstałym, obecnym pośród nas, we wspólnocie Kościoła i w najświętszej Eucharystii. Umocnieni tym spotkaniem, możemy stawać się „ludźmi przyszłości”, którzy w wierze już oglądają światła Nowego Jeruzalem.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Alleluja! Biją dzwony, E/161, L/220, M/344, S/170

ALBO ANTYFONA: Zmartwychwstałem i zawsze jestem z Tobą, * położyłeś na mnie swą rękę, * przedziwna jest Twoja wiedza. * Alleluja.

Albo:

Chrystus prawdziwie zmartwychwstał * Alleluja. * Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki * Alleluja.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty w dniu dzisiejszym przez Twojego Syna pokonałeś śmierć i otworzyłeś nam bramy życia wiecznego, † spraw, abyśmy obchodząc uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego, zostali odnowieni przez Ducha Świętego * i mogli zmartwychwstać do nowego życia w światłości. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Dziejów Apostolskich (10,34a.37-43). Gdy Piotr przybył do domu centuriona w Cezarei, przemówił: „Wiecie co się działo w całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który głosił Jan. Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu, którego Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą. Dlatego że Bóg był z Nim, przeszedł On dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła. A my jesteśmy świadkami wszystkiego, co zdziałał w ziemi żydowskiej i w Jerozolimie. Jego to zabili, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wskrzesił Go trzeciego dnia i pozwolił Mu ukazać się nie całemu ludowi, ale nam, wybranym uprzednio przez Boga na świadków, którzyśmy z Nim jedli i pili po Jego zmartwychwstaniu. On nam rozkazał ogłosić ludowi i dać świadectwo, że Bóg ustanowił Go sędzią żywych i umarłych. Wszyscy prorocy świadczą o tym, że każdy, kto w Niego wierzy, w Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 118,1-2.16-17.22-23)

REFREN: W tym dniu wspaniałym wszyscy się weselmy.

Dziękujcie Panu, bo jest dobry, *
bo Jego łaska trwa na wieki.
Niech dom Izraela głosi: *
„Jego łaska na wieki”.

Prawica Pana wzniesiona wysoko, *
prawica Pańska moc okazała.
Nie umrę, ale żył będę *
i głosił dzieła Pana.

Kamień odrzucony przez budujących *
stał się kamieniem węgielnym.
Stało się to przez Pana *
i cudem jest w naszych oczach.

CZYTANIE z Listu św. Pawła do Kolosan (3,1-4). Bracia: Jeśliście razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi. Umarliście bowiem i wasze życie ukryte jest z Chrystusem w Bogu. Gdy się ukaże Chrystus, nasze życie, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w chwale.
Oto słowo Boże.

Albo:

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (5,6b-8). Czyż nie wiecie, że odrobina kwasu całe ciasto zakwasza? Wyrzućcie więc stary kwas, abyście się stali nowym ciastem, jako że przaśni jesteście. Chrystus bowiem został złożony w ofierze jako nasza Pascha. Tak przeto odprawiajmy nasze święto nie przy użyciu starego kwasu, kwasu złości i przewrotności, lecz na przaśnym chlebie czystości i prawdy.
Oto słowo Boże.

SEKWENCJA:

Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary
Składają jej wierni uwielbień swych dary.

Odkupił swe owce Baranek bez skazy,
Pojednał nas z Ojcem i zmył grzechów zmazy.

Śmierć zwarła się z życiem i w boju, o dziwy,
Choć poległ Wódz życia, króluje dziś żywy.

Maryjo, ty powiedz, coś w drodze widziała?
Jam Zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.

Żywego już Pana widziałam grób pusty,
I świadków anielskich, i odzież, i chusty.

Zmartwychwstał już Chrystus, Pan mój i nadzieja,
A miejscem spotkania będzie Galileja.

Wiemy, żeś zmartwychwstał, że ten cud prawdziwy,
O, Królu Zwycięzco, bądź nam miłościwy.

AKLAMACJA: Alleluja.
Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha.
Odprawiajmy nasze święto w Panu.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (20,1-9). Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus miłował, i rzekła do nich: „Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono”. Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon, idący za nim. Wszedł do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych.
Oto słowo Pańskie.

Albo (wieczorem):

SŁOWA EWANGELII według świętego Łukasza (24,13-35). W pierwszy dzień tygodnia dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni ze sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali ze sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. On zaś ich zapytał: „Cóż to za rozmowy prowadzicie ze sobą w drodze?”. Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: „Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało”. Zapytał ich: „Cóż takiego?”. Odpowiedzieli Mu: „To, co się stało z Jezusem z Nazaretu, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że właśnie On miał wyzwolić Izraela. Teraz zaś po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Co więcej, niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: Były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli”. Na to On rzekł do nich: „O, nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?”. I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: „Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił”. Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?”. W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: „Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi”. Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Ludzkie doświadczenie tego, czym jest życie, kończy się u progu śmierci – poza jej granicą rozpościera się tajemnica. Świętując dziś zmartwychwstanie Pana Jezusa, stajemy wobec wydarzenia, które wymyka się jakiemukolwiek ludzkiemu doświadczeniu i domaga się wiary, zmartwychwstanie nie jest bowiem powrotem do życia takiego, jakie znamy.
Jak się zachować wobec tajemnicy zmartwychwstania Pana? Apostołowie Piotr i Jan dają nam pewne wskazówki. Kiedy usłyszeli od Marii Magdaleny o pustym grobie, wyszli z Wieczernika. Pierwszym krokiem w wierze jest zawsze „wyjście” – przekroczenie tego, co znamy i rozumiemy, co jest „naszym” światem, rzeczywistością, którą kontrolujemy i nad którą panujemy. Wiara wymaga od nas pozostawienia tego, co oswojone i zrozumiałe, aby otworzyć się na nieznane, niewyobrażalne, przekraczające nasze pojmowanie.
Apostołowie, udając się do grobu, w pewnym momencie nawet biegną. Na drodze wiary nie można się zatrzymać, nie wolno zniechęcać się trudnościami, lecz z determinacją i zdecydowaniem szukać i dążyć naprzód, wybiegając poza świat, który znamy, a który wcześniej czy później zostanie dotknięty śmiercią. Gdy Piotr i Jan docierają na miejsce, nie widzą samego Chrystusa, lecz jedynie znaki: pusty grób i płótna po Zmarłym. Dzięki tym znakom mogą zrozumieć słowo, które Pan do nich kierował, i uwierzyć – „dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych”.
Wiara, która zrodziła się w sercach Piotra i Jana przy pustym grobie, pozwala im później rozpoznać Zmartwychwstałego, gdy ukazuje się w Wieczerniku. Smutek po śmierci Pana ustępuje miejsca radości, o której Jezus mówił podczas Ostatniej Wieczerzy: „Rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać”. Ta radość to znacznie więcej niż uczucie – to dar Ducha, zadatek naszego zmartwychwstania. Ona jest znakiem rozpoznawczym tych, którzy wierzą w Chrystusa. Kościół dziś zaprasza nas, abyśmy w niej uczestniczyli: „W tym dniu wspaniałym wszyscy się weselmy!”.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
• Panie, Ty przez swoją śmierć i zmartwychwstanie dałeś nam nowe życie, spraw, aby ochrzczeni wrastali w Twojej miłości i żyli w sposób godny dzieci Bożych.
• Aby wszyscy ludzie rozpoznali w Tobie jedynego Pana i Zbawiciela i ofiarowali się Tobie.
• Aby przywódcy państw i narodów mieli świadomość swojego powołania do służby i z oddaniem pracowali dla dobra tych, którym przewodzą.
• Aby nasi zmarli dostąpili wraz z Tobą udziału w chwale zmartwychwstania.
• Abyśmy zawsze pokładali nadzieję w Tobie i dziękowali Ci za dar zbawienia.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Nie zna śmierci Pan żywota, E/168, L/225, N2/330, S/181, albo: Jezu, Jezu, zmartwychwstanie moje, E/165

MODLITWA NAD DARAMI: Wszechmogący Boże, pełni wielkanocnej radości składamy Tobie Ofiarę, † przez którą Kościół odradza się do nowego życia, * i nieustannie się karmi. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA WIELKANOCNA 20

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Wesoły nam dzień dziś nastał, E/174, L/229, N1/ 201, S/188; Wysławiajmy Chrystusa Pana, L/231, N2/340, S/191

ANTYFONA: Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha, * obchodźmy nasze święto w szczerej radości. * Alleluja.

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty przez wielkanocne Sakramenty udzieliłeś Twojemu Kościołowi nowego życia, † otaczaj go nieustannie swoją opieką * i doprowadź do chwały zmartwychwstania. Przez Chrystusa, Pana naszego.

UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO: Niech w uroczystość wielkanocną błogosławi was Bóg wszechmogący * i zachowa was od wszelkiego grzechu.
Amen.
Bóg, który przez zmartwychwstanie swojego Syna odrodził was do życia wiecznego, * niech da wam udział w Jego chwale.
Amen.
Nasz Zbawiciel przez dni swojej męki doprowadził nas do wielkanocnej radości, * niech sprawi, abyście obchodzili nieprzemijające święta w radości wiecznej.
Amen.
Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn,  i Duch Święty.
Amen.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Alleluja… O dniu radosny, E/162, S/173, albo: O dniu radosny, N1/200

Autorzy:
O. Jakub Kruczek OP – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Bogna Paszkiewicz – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007

 

 

Sklep internetowy Shoper.pl