Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 5 (212) 2014
Oremus Nr 5 (212) 2014
autor: Promic
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
Zaprenumeruj
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

 

W majowym numerze miesięcznika "Oremus":

 - komentarze i medytacje przygotowane przez ks. Zbigniewa Grygorcewicza MIC, historyka Kościoła, przez wiele lat misjonarza na Białorusi i w Kazachstanie

 - modlitwy wiernych opracowane przez Bognę Paszkiewicz

 - artykuł ks. dra Macieja Zachary MIC (w cyklu "Liturgiczne ABC") - o tym, jak się przyczynił do rozwoju liturgii Amalariusz z Metzu

 - o. dr Rafał Zarzeczny SJ (w cyklu "Chrześcijanie pierwszych wieków o Eucharystii") opowiada o św. Hilarym z Poitiers i jego rozumieniu Eucharystii jako tajemnicy jedności

 - Halina Świrska w "Naszej okładce" wprowadza czytelników w symbolikę ikonograficznego przedstawienia  Maryi Matki Pokoju z sanktuarium w Stoczku Klasztornym

Ponadto Litania Loretańska oraz jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta oraz części stałe Mszy świętej.
 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

 

DRUKUJ OPIS

Niedziela, 18 maja
Piąta niedziela wielkanocna

 

Pierwszym spośród wielu zadań Kościoła jest głoszenie słowa Bożego. Bez tego Kościół jako znak zbawienia traci swoją wyrazistość i dynamizm wyjścia do świata. Nawet troska o ubogich nie powinna przesłaniać tego najważniejszego zadania. Apostołowie zdawali sobie sprawę, że Bóg poprzez Kościół udziela życia wiecznego na różne sposoby – przede wszystkim jednak czyni to właśnie przez głoszone Słowo. To ono, przyjęte z wiarą, jest u podstaw naszej osobistej więzi ze Zbawicielem i zarazem stanowi spoiwo wspólnoty, którą tworzymy jako chrześcijanie.

 

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Ludu kapłański, E/359, L/280, M/59, N1/122, N2/222-223, S/510, albo: Oto dzień, w którym Pan nasz zmartwychwstał, E/169

 

ALBO  ANTYFONA: Śpiewajcie Panu pieśń nową, * albowiem uczynił cuda; * na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość. * Alleluja.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty nam zesłałeś Zbawiciela i uczyniłeś nas swoimi przybranymi dziećmi, † wejrzyj łaskawie na wierzących w Chrystusa * i obdarz ich prawdziwą wolnością i wiecznym dziedzictwem. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Dziejów Apostolskich (6,1-7). Gdy liczba uczniów wzrastała, zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, że przy codziennym rozdawaniu jałmużny zaniedbywano ich wdowy. Dwunastu, zwoławszy wszystkich uczniów, powiedziało: „Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbali słowo Boże, a obsługiwali stoły. Upatrzcież zatem, bracia, siedmiu mężów spośród siebie, cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości. Im zlecimy to zadanie. My zaś oddamy się wyłącznie modlitwie i posłudze słowa”. Spodobały się te słowa wszystkim zebranym i wybrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. Przedstawili ich Apostołom, którzy modląc się włożyli na nich ręce. A słowo Boże rozszerzało się, wzrastała też bardzo liczba uczniów w Jerozolimie, a nawet bardzo wielu kapłanów przyjmowało wiarę.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 33,1-2.4-5.18-19)

 

REFREN: Mamy nadzieję w miłosierdziu Pana.

 

Sprawiedliwi, radośnie wołajcie na cześć Pana, *

prawym przystoi pieśń chwały.

Sławcie Pana na cytrze,

grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.

 

Bo słowo Pana jest prawe, *

a każde Jego dzieło godne zaufania.

On miłuje prawo i sprawiedliwość, *

ziemia jest pełna Jego łaski.

 

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *

na tych, którzy czekają na Jego łaskę,

aby ocalił ich życie od śmierci, *

i żywił ich w czasie głodu. 

 

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Piotra Apostoła (2,4-9). Najmilsi: Zbliżając się do Pana, który jest żywym kamieniem, odrzuconym wprawdzie przez ludzi, ale u Boga wybranym i drogocennym, wy również niby żywe kamienie jesteście budowani jako duchowa świątynia, by stanowić święte kapłaństwo, dla składania duchowych ofiar, przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa. To bowiem zawiera się w Piśmie: „Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, drogocenny, a kto wierzy w niego, na pewno nie zostanie zawiedziony”. Wam zatem, którzy wierzycie, cześć. Dla tych zaś, co nie wierzą, właśnie ten kamień, który odrzucili budowniczy, stał się głowicą węgła – i kamieniem upadku, i skałą zgorszenia. Ci, nieposłuszni słowu, upadają, do czego zresztą są przeznaczeni. Wy zaś jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, świętym narodem, ludem Bogu na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

Ja jestem drogą i prawdą, i życiem,

nikt nie przychodzi do Ojca inaczej,

jak tylko przeze Mnie.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (14,1-12). Jezus powiedział do swoich uczniów: „Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie. W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę”. Odezwał się do Niego Tomasz: „Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?”. Odpowiedział mu Jezus: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście”. Rzekł do Niego Filip: „Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy”. Odpowiedział mu Jezus: „Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: «Pokaż nam Ojca»? Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie, wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca”.

Oto słowo Pańskie.

 

Rozważanie: W zwykłych, przyziemnych sprawach często możemy dostrzec, jak ważne jest przygotowanie do wypełnienia różnych zadań: potrzebujemy wielu informacji, aby wybudować dom, zmienić operatora sieci komórkowej albo wybrać bank do zaciągnięcia kredytu. Do solidnego rozeznania potrzebujemy nie tylko samej informacji, ale również czasu. Podobnego rozeznania i świadomej decyzji wymaga również budowanie więzi z Chrystusem. Niekiedy możemy się boleśnie przekonać o tym, że brak nam mocnego fundamentu. Bóg dopuszcza, aby zawaliły się nasze plany, gdyż tylko wówczas możemy się przekonać, na czym tak naprawdę budowaliśmy.

Święty Piotr zapewnia, że „kto wierzy w Chrystusa, nie zostanie zawiedziony”, ale dodaje, że ten sam Chrystus dla tych, którzy na Nim nie budują, może być „kamieniem upadku i skałą zgorszenia”. Budowanie na sobie, na swoich możliwościach, wiedzy i doświadczeniu jest swoistym „nieposłuszeństwem Słowu”. Dopóki trwamy w tym nieposłuszeństwie, nie nauczymy się składać Bogu samych siebie w duchowej ofierze, a właśnie takie ofiary podobają się Jemu.

Chrystus, zapewniając nas, że idzie „przygotować nam miejsce”, zaprasza, byśmy przebywali z Nim na modlitwie i słuchaniu Słowa. Tylko zażyła przyjaźń z Nim pozwala nam zrozumieć, że można oglądać Tego, który jest drogą, prawdą i życiem…

 

WIERZĘ

 

MODLIWA  WIERNYCH:

·   Módlmy się za papieża Franciszka, biskupów i prezbiterów, aby gorliwie i z radością wypełniali zadania, które Bóg im powierzył.

·   Za chrześcijan, aby wiara w Chrystusa była dla nich źródłem głębokiej wolności ducha i niezachwianej nadziei.

·   Za sprawujących władzę, aby rządzili mądrze i sprawiedliwie, szanując godność ludzi powierzonych ich pieczy.

·   Za dręczonych, prześladowanych, uchodźców, aby znaleźli wytchnienie, przyjazny dom i wsparcie życzliwych ludzi.

·   Za nas samych, abyśmy całym naszym życiem pragnęli oddawać Bogu chwałę.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Chrystus, Chrystus, E/339, S/495

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Boże, Ty przez cudowną wymianę darów dokonującą się w tej Ofierze czynisz nas uczestnikami swojej Boskiej natury, † spraw, abyśmy poznawszy Twoją prawdę, * dostosowali do niej nasze życie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA  WIELKANOCNA  20 – 24

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: O, Panie, Ty nam dajesz, E/411, M/187, S/236; Wstał Pan Chrystus z martwych ninie, E/175, L/231, S/190, albo: Wstał Pan Chrystus, N2/340

 

ANTYFONA: Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a wy latoroślami. * Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, * ten przynosi owoc obfity. * Alleluja.

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, przybądź z pomocą swojemu ludowi, który nakarmiłeś Najświętszym Sakramentem, * spraw, aby porzucił dawne nałogi i prowadził nowe życie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Niechaj z nami będzie Pan, E/364, M/75, S/514

 

 

Autorzy:

Ks. Zbigniew Grygorcewicz MIC – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Bogna Paszkiewicz – modlitwa wiernych
Dorota Kopeć i Katarzyna Zielińska - wybór śpiewów

 

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;

N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;

N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;

P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 5 (212) 2014

Promic

OPIS

 

W majowym numerze miesięcznika "Oremus":

 - komentarze i medytacje przygotowane przez ks. Zbigniewa Grygorcewicza MIC, historyka Kościoła, przez wiele lat misjonarza na Białorusi i w Kazachstanie

 - modlitwy wiernych opracowane przez Bognę Paszkiewicz

 - artykuł ks. dra Macieja Zachary MIC (w cyklu "Liturgiczne ABC") - o tym, jak się przyczynił do rozwoju liturgii Amalariusz z Metzu

 - o. dr Rafał Zarzeczny SJ (w cyklu "Chrześcijanie pierwszych wieków o Eucharystii") opowiada o św. Hilarym z Poitiers i jego rozumieniu Eucharystii jako tajemnicy jedności

 - Halina Świrska w "Naszej okładce" wprowadza czytelników w symbolikę ikonograficznego przedstawienia  Maryi Matki Pokoju z sanktuarium w Stoczku Klasztornym

Ponadto Litania Loretańska oraz jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta oraz części stałe Mszy świętej.
 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

 



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Niedziela, 18 maja
Piąta niedziela wielkanocna

 

Pierwszym spośród wielu zadań Kościoła jest głoszenie słowa Bożego. Bez tego Kościół jako znak zbawienia traci swoją wyrazistość i dynamizm wyjścia do świata. Nawet troska o ubogich nie powinna przesłaniać tego najważniejszego zadania. Apostołowie zdawali sobie sprawę, że Bóg poprzez Kościół udziela życia wiecznego na różne sposoby – przede wszystkim jednak czyni to właśnie przez głoszone Słowo. To ono, przyjęte z wiarą, jest u podstaw naszej osobistej więzi ze Zbawicielem i zarazem stanowi spoiwo wspólnoty, którą tworzymy jako chrześcijanie.

 

PIEŚŃ  NA  WEJŚCIE: Ludu kapłański, E/359, L/280, M/59, N1/122, N2/222-223, S/510, albo: Oto dzień, w którym Pan nasz zmartwychwstał, E/169

 

ALBO  ANTYFONA: Śpiewajcie Panu pieśń nową, * albowiem uczynił cuda; * na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość. * Alleluja.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty nam zesłałeś Zbawiciela i uczyniłeś nas swoimi przybranymi dziećmi, † wejrzyj łaskawie na wierzących w Chrystusa * i obdarz ich prawdziwą wolnością i wiecznym dziedzictwem. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Dziejów Apostolskich (6,1-7). Gdy liczba uczniów wzrastała, zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, że przy codziennym rozdawaniu jałmużny zaniedbywano ich wdowy. Dwunastu, zwoławszy wszystkich uczniów, powiedziało: „Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbali słowo Boże, a obsługiwali stoły. Upatrzcież zatem, bracia, siedmiu mężów spośród siebie, cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości. Im zlecimy to zadanie. My zaś oddamy się wyłącznie modlitwie i posłudze słowa”. Spodobały się te słowa wszystkim zebranym i wybrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. Przedstawili ich Apostołom, którzy modląc się włożyli na nich ręce. A słowo Boże rozszerzało się, wzrastała też bardzo liczba uczniów w Jerozolimie, a nawet bardzo wielu kapłanów przyjmowało wiarę.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 33,1-2.4-5.18-19)

 

REFREN: Mamy nadzieję w miłosierdziu Pana.

 

Sprawiedliwi, radośnie wołajcie na cześć Pana, *

prawym przystoi pieśń chwały.

Sławcie Pana na cytrze,

grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.

 

Bo słowo Pana jest prawe, *

a każde Jego dzieło godne zaufania.

On miłuje prawo i sprawiedliwość, *

ziemia jest pełna Jego łaski.

 

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *

na tych, którzy czekają na Jego łaskę,

aby ocalił ich życie od śmierci, *

i żywił ich w czasie głodu. 

 

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Piotra Apostoła (2,4-9). Najmilsi: Zbliżając się do Pana, który jest żywym kamieniem, odrzuconym wprawdzie przez ludzi, ale u Boga wybranym i drogocennym, wy również niby żywe kamienie jesteście budowani jako duchowa świątynia, by stanowić święte kapłaństwo, dla składania duchowych ofiar, przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa. To bowiem zawiera się w Piśmie: „Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, drogocenny, a kto wierzy w niego, na pewno nie zostanie zawiedziony”. Wam zatem, którzy wierzycie, cześć. Dla tych zaś, co nie wierzą, właśnie ten kamień, który odrzucili budowniczy, stał się głowicą węgła – i kamieniem upadku, i skałą zgorszenia. Ci, nieposłuszni słowu, upadają, do czego zresztą są przeznaczeni. Wy zaś jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, świętym narodem, ludem Bogu na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

Ja jestem drogą i prawdą, i życiem,

nikt nie przychodzi do Ojca inaczej,

jak tylko przeze Mnie.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (14,1-12). Jezus powiedział do swoich uczniów: „Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie. W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę”. Odezwał się do Niego Tomasz: „Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?”. Odpowiedział mu Jezus: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście”. Rzekł do Niego Filip: „Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy”. Odpowiedział mu Jezus: „Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: «Pokaż nam Ojca»? Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie, wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca”.

Oto słowo Pańskie.

 

Rozważanie: W zwykłych, przyziemnych sprawach często możemy dostrzec, jak ważne jest przygotowanie do wypełnienia różnych zadań: potrzebujemy wielu informacji, aby wybudować dom, zmienić operatora sieci komórkowej albo wybrać bank do zaciągnięcia kredytu. Do solidnego rozeznania potrzebujemy nie tylko samej informacji, ale również czasu. Podobnego rozeznania i świadomej decyzji wymaga również budowanie więzi z Chrystusem. Niekiedy możemy się boleśnie przekonać o tym, że brak nam mocnego fundamentu. Bóg dopuszcza, aby zawaliły się nasze plany, gdyż tylko wówczas możemy się przekonać, na czym tak naprawdę budowaliśmy.

Święty Piotr zapewnia, że „kto wierzy w Chrystusa, nie zostanie zawiedziony”, ale dodaje, że ten sam Chrystus dla tych, którzy na Nim nie budują, może być „kamieniem upadku i skałą zgorszenia”. Budowanie na sobie, na swoich możliwościach, wiedzy i doświadczeniu jest swoistym „nieposłuszeństwem Słowu”. Dopóki trwamy w tym nieposłuszeństwie, nie nauczymy się składać Bogu samych siebie w duchowej ofierze, a właśnie takie ofiary podobają się Jemu.

Chrystus, zapewniając nas, że idzie „przygotować nam miejsce”, zaprasza, byśmy przebywali z Nim na modlitwie i słuchaniu Słowa. Tylko zażyła przyjaźń z Nim pozwala nam zrozumieć, że można oglądać Tego, który jest drogą, prawdą i życiem…

 

WIERZĘ

 

MODLIWA  WIERNYCH:

·   Módlmy się za papieża Franciszka, biskupów i prezbiterów, aby gorliwie i z radością wypełniali zadania, które Bóg im powierzył.

·   Za chrześcijan, aby wiara w Chrystusa była dla nich źródłem głębokiej wolności ducha i niezachwianej nadziei.

·   Za sprawujących władzę, aby rządzili mądrze i sprawiedliwie, szanując godność ludzi powierzonych ich pieczy.

·   Za dręczonych, prześladowanych, uchodźców, aby znaleźli wytchnienie, przyjazny dom i wsparcie życzliwych ludzi.

·   Za nas samych, abyśmy całym naszym życiem pragnęli oddawać Bogu chwałę.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Chrystus, Chrystus, E/339, S/495

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Boże, Ty przez cudowną wymianę darów dokonującą się w tej Ofierze czynisz nas uczestnikami swojej Boskiej natury, † spraw, abyśmy poznawszy Twoją prawdę, * dostosowali do niej nasze życie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA  WIELKANOCNA  20 – 24

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: O, Panie, Ty nam dajesz, E/411, M/187, S/236; Wstał Pan Chrystus z martwych ninie, E/175, L/231, S/190, albo: Wstał Pan Chrystus, N2/340

 

ANTYFONA: Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a wy latoroślami. * Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, * ten przynosi owoc obfity. * Alleluja.

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, przybądź z pomocą swojemu ludowi, który nakarmiłeś Najświętszym Sakramentem, * spraw, aby porzucił dawne nałogi i prowadził nowe życie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Niechaj z nami będzie Pan, E/364, M/75, S/514

 

 

Autorzy:

Ks. Zbigniew Grygorcewicz MIC – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Bogna Paszkiewicz – modlitwa wiernych
Dorota Kopeć i Katarzyna Zielińska - wybór śpiewów

 

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;

N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;

N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;

P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

Sklep internetowy Shoper.pl