Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 6 (225) 2015
Oremus Nr 6 (225) 2015
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
E-BOOK
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

W czerwcowym numerze miesięcznika "Oremus":

- komentarze oraz medytacje autorstwa ks. dr. Macieja Zachary MIC, historyka liturgii, autora publikacji poświęconych liturgii, blogera na portalu Liturgia.pl;
- modlitwy wiernych opracowane przez Judytę Machnicką;
- w cyklu „Pokochać Psalmy” ks. dr Michał Kozak MIC pisze o znaczeniu Psalmów w życiu narodu wybranego;
- w ramach "Liturgicznego ABC" ks. dr Maciej Zachara MIC przybliża postać o. Odona Casela OSB, benedyktyna, jednego z najbardziej znaczących teologów ruchu liturgicznego (pierwsza poł. XX wieku);
- Halina Świrska w cyklu "Nasza okładka" wprowadza Czytelników w symbolikę ikonograficznego przedstawienia Wieczerzy Pańskiej.

Ponadto jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta oraz części stałe Mszy świętej.

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

DRUKUJ OPIS

Czwartek, 4 czerwca
Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa
(Boże Ciało)

W dniu dzisiejszym oddajemy szczególną cześć Chrystusowi eucharystycznemu. Eucharystia to, według słów dzisiejszej kolekty, pamiątka męki Chrystusa – pamiątka, która czyni to misterium prawdziwie obecnym. Najwyższą formą czci wobec Eucharystii jest spożywanie z wiarą i miłością Ciała i Krwi Pańskiej w Komunii świętej. Dzięki temu mamy udział w Nowym Przymierzu zawartym w Ciele i Krwi Chrystusa i nosimy w sobie zadatek nieśmiertelności.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Pan Wieczernik przygotował, E/415, L/284, M/191, S/243

ALBO ANTYFONA: Bóg karmi swój lud wyborną pszenicą i syci miodem z opoki.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty w Najświętszym Sakramencie zo­stawiłeś nam pamiątkę swej męki, † daj nam taką czcią otaczać święte tajemnice Ciała i Krwi Twojej, * abyśmy nieustannie doznawali owoców Twego odkupienia. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi Wyjścia (24,3-8). Mojżesz wrócił z góry i obwieścił ludowi wszystkie słowa Pana i wszystkie Jego zlecenia. Wtedy cały lud odpowiedział jednogłośnie: „Wszystkie słowa, jakie powiedział Pan, wypełnimy”. Spisał więc Mojżesz wszystkie słowa Pana. Nazajutrz wcześnie rano zbudował ołtarz u stóp góry i postawił dwanaście stel, stosownie do liczby dwunastu pokoleń Izraela. Potem polecił młodzieńcom izraelskim złożyć Panu ofiarę całopalną i ofiarę biesiadną z cielców. Mojżesz zaś wziął połowę krwi i wylał ją do czar, a drugą połową krwi skropił ołtarz. Wtedy wziął Księgę Przymierza i czytał ją głośno ludowi. I oświadczyli: „Wszystko, co powiedział Pan, uczynimy i będziemy posłuszni”. Mojżesz wziął krew i pokropił nią lud, mówiąc: „Oto krew przymierza, które Pan zawarł z wami na podstawie wszystkich tych słów”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 116,12-13.15-18)

REFREN: Kielich zbawienia wzniosę w imię Pana.

Czym się Panu odpłacę *
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia *
i wezwę imienia Pana.

Cenna jest w oczach Pana *
śmierć Jego świętych.
Jam sługa Twój, syn Twej służebnicy. *
Ty rozerwałeś moje kajdany.

Tobie złożę ofiarę pochwalną *
i wezwę imienia Pana.
Wypełnię me śluby dla Pana *
przed całym Jego ludem.

CZYTANIE z Listu do Hebrajczyków (9,11-15). Bracia: Chrystus, zjawiwszy się jako arcykapłan dóbr przyszłych, przez wyższy i doskonalszy, i nie ręką, to jest nie na tym świecie uczyniony przybytek, ani nie przez krew kozłów i cielców, lecz przez własną Krew wszedł raz na zawsze do Miejsca Świętego zdobywszy wieczne odkupienie. Jeśli bowiem krew kozłów i cielców oraz popiół z krowy, którymi skrapia się zanieczyszczonych, sprawiają oczyszczenie ciała, to o ile bardziej Krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego siebie jako nieskalaną ofiarę, oczyści wasze sumienia z martwych uczynków, abyście służyć mogli Bogu żywemu. I dlatego jest Pośrednikiem Nowego Przymierza, ażeby przez śmierć, poniesioną dla odkupienia przestępstw popełnionych za pierwszego przymierza, ci, którzy są wezwani do wiecznego dziedzictwa, dostąpili spełnienia obietnicy.
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Alleluja.
Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.
Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.

SŁOWA EWANGELII według św. Marka (14,12-16.22-26). W pierwszy dzień Przaśników, kiedy ofiarowano Paschę, zapytali Jezusa Jego uczniowie: „Gdzie chcesz, abyśmy poszli poczynić przygotowania, żebyś mógł spożyć Paschę?”. I posłał dwóch spośród swoich uczniów z tym poleceniem: „Idźcie do miasta, a spotka się z wami człowiek, niosący dzban wody. Idźcie za nim i tam, gdzie wejdzie, powiedzcie gospodarzowi: «Nauczyciel pyta: Gdzie jest dla Mnie izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami?». On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną i gotową. Tam przygotujcie dla nas”. Uczniowie wybrali się i przyszli do miasta, gdzie znaleźli, tak jak im powiedział, i przygotowali Paschę. A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dał im mówiąc: „Bierzcie, to jest Ciało moje”. Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie dał im, i pili z niego wszyscy. I rzekł do nich: „To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana. Zaprawdę powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę nowy w królestwie Bożym”. Po odśpiewaniu hymnu wyszli w stronę Góry Oliwnej.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: W dzisiejszej Ewangelii słyszymy krótkie zdanie wypowiedziane przez Jezusa: „Bierzcie, to jest Ciało moje”. Jest ono fundamentem wiary Kościoła w rzeczywistą obecność Chrystusa w Postaciach eucharystycznych, wiernie przekazywanej w każdym pokoleniu. Dzisiejsza uroczystość weszła do kalendarza liturgicznego w epoce, w której wiara chrześcijan wymagała dodatkowego wzmocnienia. Z jednej strony zaczęły pojawiać się herezje podważające wiarę Kościoła co do misterium Eucharystii, z drugiej zaś niektórzy teologowie zaczęli roztrząsać sposób obecności Chrystusa w Eucharystii tak, jakby chcieli rozumowo zgłębić i przeniknąć tajemnicę wiary. Tymczasem, jak śpiewamy w tradycyjnej pieśni, wobec Eucharystii „wiarą ukorzyć trzeba zmysły i rozum swój”. Dzisiejsze święto to jakby przypomnienie Wielkiego Czwartku, dla naszego ugruntowania w wierze.
Jednak to nie sam cud eucharystycznej przemiany chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa jest ostatecznym celem Eucharystii. Konsekracja następuje po to, aby Postacie eucharystyczne zostały przez nas spożyte z wiarą i czcią oraz aby mocą tego Pokarmu nasze życie doznawało przemiany. „Stajesz się tym, co spożywasz” – mówili ojcowie Kościoła. Karmiąc się Ciałem i Krwią Chrystusa, ja sam mam stawać się coraz bardziej podobny do Niego, tak aby On był obecny pośród świata we mnie i przeze mnie.
Z dzisiejszą uroczystością od samego początku jest złączona tradycja uroczystej procesji eucharystycznej. Powinna ona jak najbardziej być pielęgnowana i podtrzymywana. Przejście eucharystycznego Chrystusa naszymi ulicami, pośród naszych domów, jest znakiem przypominającym nam o stałej obecności pośród nas Słowa, które stało się ciałem i zamieszkało pomiędzy nami (J 1,14). Chrystus nie jest kimś, o kim mamy sobie przypominać tylko od święta, idąc do kościoła. Cała nasza rzeczywistość – życie w rodzinie, praca, relacje z innymi, odpoczynek, rozrywka, cierpienie – ma zostać przeniknięta Jego obecnością i włączona w Przymierze zawarte w Jego Ciele i Krwi. Procesja eucharystyczna przypomina nam także o tym, że po każdej Eucharystii Chrystus obecny w nas przychodzi do naszego życia.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
• Panie, Ty powołałeś kapłanów do swojej służby – umacniaj ich swoją łaską, aby z miłością i czcią sprawowali święte misteria.
• Ty objawiasz się w Chlebie eucharystycznym – doprowadź niewierzących do poznania i umiłowania Ciebie.
• Ty przyjąłeś mękę i śmierć za nasze grzechy – pomóż chorym i cierpiącym ufnie zgadzać się na udział w Twoim krzyżu.
• Ty umarłeś i zmartwychwstałeś – pociesz tych, którzy stracili swoich bliskich.
• Ty zgromadziłeś nas na swojej świętej Uczcie – uczyń z nas wspólnotę dzieci Bożych.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Składamy Ci, Ojcze, L/291, M/124, S/250, S/570

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, udziel swojemu Kościołowi darów jedności i pokoju, * które mistycznie wyrażają złożone dary. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O NAJŚWIĘTSZEJ EUCHARYSTII 46 – 47

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Oto święte Ciało Pana, E/414, S/239, albo: Jam jest Chlebem żywym, E/405, M/178, S/219; Chwalmy niewysłowiony Sakrament, E/494, L/272, N2/349, S/214

ANTYFONA: Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, * trwa we Mnie, a Ja w nim.

MÓDLMY SIĘ: Panie Jezu, spraw, abyśmy w wieczności radowali się pełnym udziałem w życiu Bożym, * który w doczesności zapowiada przyjmowanie najdroższego Ciała i Krwi Twojej. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Zróbcie Mu miejsce, L/296, N2/364, S/261


Procesja na uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało)


PRZY PIERWSZYM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Mateusza (26,17-19.26-29). W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: „Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia?”. On odrzekł: „Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka i powiedzcie mu: «Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami»”. Uczniowie uczynili tak, jak im polecił Jezus, i przygotowali Paschę. A gdy oni jedli, wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: „Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje”. Następnie wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, mówiąc: „Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. Lecz powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z tego owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę nowy, w królestwie Ojca mojego”.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, przez paschalne misterium swojego Syna dokonałeś naszego odkupienia, † dlatego w sakramentalnych znakach głosimy śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa; * spraw, abyśmy stale doznawali wzrostu Twojej łaski. Przez Chrystusa, Pana naszego.


PRZY DRUGIM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Marka (8,1-9). Gdy znowu wielki tłum był z Jezusem i nie mieli co jeść, przywołał do siebie uczniów i rzekł im: „Żal Mi tego ludu, bo już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. A jeśli ich puszczę zgłodniałych do domu, zasłabną w drodze, bo niektórzy z nich przyszli z daleka”. Odpowiedzieli uczniowie: „Skąd tu, na pustkowiu, będzie mógł ktoś nakarmić ich chlebem?”. Zapytał ich: „Ile macie chlebów?”. Odpowiedzieli: „Siedem”. I polecił ludowi usiąść na ziemi. A wziąwszy siedem chlebów, odmówił dziękczynienie, połamał i dawał uczniom, aby je rozdzielali. I rozdali ludowi. Mieli też kilka rybek. I nad nimi odmówił błogosławieństwo i polecił je rozdać. Jedli do sytości, a pozostałych ułomków zebrali siedem koszów. Było zaś około czterech tysięcy ludzi. Potem ich odprawił.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Panie Jezu Chryste, Chlebie żywy, dający życie wieczne, † spraw, abyśmy często Ciebie przyjmowali * i zjednoczeni z Tobą przynosili owoc trwający na wieki. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.


PRZY TRZECIM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (24,13-16.28-35). Trzeciego dnia po śmierci Jezusa dwaj z Jego uczniów byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali; a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go mówiąc: „Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił”. Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?”. W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: „Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi”. Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, † spraw, abyśmy żyjąc rozsądnie, pobożnie i sprawiedliwie, * zasłużyli na przyjęcie w chwili naszej śmierci Najświętszego Sakramentu Ciała i Krwi naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Który żyje i króluje na wieki wieków.


PRZY CZWARTYM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Jana (17,20-26). W czasie ostatniej wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami: „Ojcze, nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy, Ja w nich, a Ty we Mnie. Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich”.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, przyjmij łaskawie modlitwy Twojego ludu † i spraw, niech serca wiernych złączą się w wychwalaniu Ciebie i we wspólnej pokucie, * abyśmy przezwyciężyli podział chrześcijan i w doskonałej jedności Kościoła z radością dążyli do Twojego wiekuistego królestwa. Przez Chrystusa, Pana naszego.


NA ZAKOŃCZENIE PROCESJI

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, oświeć nasze serca światłem wiary i rozpal ogniem miłości, † abyśmy w duchu i prawdzie z całym oddaniem wielbili Chrystusa, * którego w tym Sakramencie czcimy jako naszego Boga i Pana. Który żyje i króluje na wieki wieków.


Autorzy:
Ks. Maciej Zachara MIC – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Judyta Machnicka – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007

 

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 6 (225) 2015



OPIS

W czerwcowym numerze miesięcznika "Oremus":

- komentarze oraz medytacje autorstwa ks. dr. Macieja Zachary MIC, historyka liturgii, autora publikacji poświęconych liturgii, blogera na portalu Liturgia.pl;
- modlitwy wiernych opracowane przez Judytę Machnicką;
- w cyklu „Pokochać Psalmy” ks. dr Michał Kozak MIC pisze o znaczeniu Psalmów w życiu narodu wybranego;
- w ramach "Liturgicznego ABC" ks. dr Maciej Zachara MIC przybliża postać o. Odona Casela OSB, benedyktyna, jednego z najbardziej znaczących teologów ruchu liturgicznego (pierwsza poł. XX wieku);
- Halina Świrska w cyklu "Nasza okładka" wprowadza Czytelników w symbolikę ikonograficznego przedstawienia Wieczerzy Pańskiej.

Ponadto jak w każdym numerze: czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta oraz części stałe Mszy świętej.

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Czwartek, 4 czerwca
Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa
(Boże Ciało)

W dniu dzisiejszym oddajemy szczególną cześć Chrystusowi eucharystycznemu. Eucharystia to, według słów dzisiejszej kolekty, pamiątka męki Chrystusa – pamiątka, która czyni to misterium prawdziwie obecnym. Najwyższą formą czci wobec Eucharystii jest spożywanie z wiarą i miłością Ciała i Krwi Pańskiej w Komunii świętej. Dzięki temu mamy udział w Nowym Przymierzu zawartym w Ciele i Krwi Chrystusa i nosimy w sobie zadatek nieśmiertelności.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Pan Wieczernik przygotował, E/415, L/284, M/191, S/243

ALBO ANTYFONA: Bóg karmi swój lud wyborną pszenicą i syci miodem z opoki.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty w Najświętszym Sakramencie zo­stawiłeś nam pamiątkę swej męki, † daj nam taką czcią otaczać święte tajemnice Ciała i Krwi Twojej, * abyśmy nieustannie doznawali owoców Twego odkupienia. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi Wyjścia (24,3-8). Mojżesz wrócił z góry i obwieścił ludowi wszystkie słowa Pana i wszystkie Jego zlecenia. Wtedy cały lud odpowiedział jednogłośnie: „Wszystkie słowa, jakie powiedział Pan, wypełnimy”. Spisał więc Mojżesz wszystkie słowa Pana. Nazajutrz wcześnie rano zbudował ołtarz u stóp góry i postawił dwanaście stel, stosownie do liczby dwunastu pokoleń Izraela. Potem polecił młodzieńcom izraelskim złożyć Panu ofiarę całopalną i ofiarę biesiadną z cielców. Mojżesz zaś wziął połowę krwi i wylał ją do czar, a drugą połową krwi skropił ołtarz. Wtedy wziął Księgę Przymierza i czytał ją głośno ludowi. I oświadczyli: „Wszystko, co powiedział Pan, uczynimy i będziemy posłuszni”. Mojżesz wziął krew i pokropił nią lud, mówiąc: „Oto krew przymierza, które Pan zawarł z wami na podstawie wszystkich tych słów”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 116,12-13.15-18)

REFREN: Kielich zbawienia wzniosę w imię Pana.

Czym się Panu odpłacę *
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia *
i wezwę imienia Pana.

Cenna jest w oczach Pana *
śmierć Jego świętych.
Jam sługa Twój, syn Twej służebnicy. *
Ty rozerwałeś moje kajdany.

Tobie złożę ofiarę pochwalną *
i wezwę imienia Pana.
Wypełnię me śluby dla Pana *
przed całym Jego ludem.

CZYTANIE z Listu do Hebrajczyków (9,11-15). Bracia: Chrystus, zjawiwszy się jako arcykapłan dóbr przyszłych, przez wyższy i doskonalszy, i nie ręką, to jest nie na tym świecie uczyniony przybytek, ani nie przez krew kozłów i cielców, lecz przez własną Krew wszedł raz na zawsze do Miejsca Świętego zdobywszy wieczne odkupienie. Jeśli bowiem krew kozłów i cielców oraz popiół z krowy, którymi skrapia się zanieczyszczonych, sprawiają oczyszczenie ciała, to o ile bardziej Krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego siebie jako nieskalaną ofiarę, oczyści wasze sumienia z martwych uczynków, abyście służyć mogli Bogu żywemu. I dlatego jest Pośrednikiem Nowego Przymierza, ażeby przez śmierć, poniesioną dla odkupienia przestępstw popełnionych za pierwszego przymierza, ci, którzy są wezwani do wiecznego dziedzictwa, dostąpili spełnienia obietnicy.
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Alleluja.
Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.
Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.

SŁOWA EWANGELII według św. Marka (14,12-16.22-26). W pierwszy dzień Przaśników, kiedy ofiarowano Paschę, zapytali Jezusa Jego uczniowie: „Gdzie chcesz, abyśmy poszli poczynić przygotowania, żebyś mógł spożyć Paschę?”. I posłał dwóch spośród swoich uczniów z tym poleceniem: „Idźcie do miasta, a spotka się z wami człowiek, niosący dzban wody. Idźcie za nim i tam, gdzie wejdzie, powiedzcie gospodarzowi: «Nauczyciel pyta: Gdzie jest dla Mnie izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami?». On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną i gotową. Tam przygotujcie dla nas”. Uczniowie wybrali się i przyszli do miasta, gdzie znaleźli, tak jak im powiedział, i przygotowali Paschę. A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dał im mówiąc: „Bierzcie, to jest Ciało moje”. Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie dał im, i pili z niego wszyscy. I rzekł do nich: „To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana. Zaprawdę powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę nowy w królestwie Bożym”. Po odśpiewaniu hymnu wyszli w stronę Góry Oliwnej.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: W dzisiejszej Ewangelii słyszymy krótkie zdanie wypowiedziane przez Jezusa: „Bierzcie, to jest Ciało moje”. Jest ono fundamentem wiary Kościoła w rzeczywistą obecność Chrystusa w Postaciach eucharystycznych, wiernie przekazywanej w każdym pokoleniu. Dzisiejsza uroczystość weszła do kalendarza liturgicznego w epoce, w której wiara chrześcijan wymagała dodatkowego wzmocnienia. Z jednej strony zaczęły pojawiać się herezje podważające wiarę Kościoła co do misterium Eucharystii, z drugiej zaś niektórzy teologowie zaczęli roztrząsać sposób obecności Chrystusa w Eucharystii tak, jakby chcieli rozumowo zgłębić i przeniknąć tajemnicę wiary. Tymczasem, jak śpiewamy w tradycyjnej pieśni, wobec Eucharystii „wiarą ukorzyć trzeba zmysły i rozum swój”. Dzisiejsze święto to jakby przypomnienie Wielkiego Czwartku, dla naszego ugruntowania w wierze.
Jednak to nie sam cud eucharystycznej przemiany chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa jest ostatecznym celem Eucharystii. Konsekracja następuje po to, aby Postacie eucharystyczne zostały przez nas spożyte z wiarą i czcią oraz aby mocą tego Pokarmu nasze życie doznawało przemiany. „Stajesz się tym, co spożywasz” – mówili ojcowie Kościoła. Karmiąc się Ciałem i Krwią Chrystusa, ja sam mam stawać się coraz bardziej podobny do Niego, tak aby On był obecny pośród świata we mnie i przeze mnie.
Z dzisiejszą uroczystością od samego początku jest złączona tradycja uroczystej procesji eucharystycznej. Powinna ona jak najbardziej być pielęgnowana i podtrzymywana. Przejście eucharystycznego Chrystusa naszymi ulicami, pośród naszych domów, jest znakiem przypominającym nam o stałej obecności pośród nas Słowa, które stało się ciałem i zamieszkało pomiędzy nami (J 1,14). Chrystus nie jest kimś, o kim mamy sobie przypominać tylko od święta, idąc do kościoła. Cała nasza rzeczywistość – życie w rodzinie, praca, relacje z innymi, odpoczynek, rozrywka, cierpienie – ma zostać przeniknięta Jego obecnością i włączona w Przymierze zawarte w Jego Ciele i Krwi. Procesja eucharystyczna przypomina nam także o tym, że po każdej Eucharystii Chrystus obecny w nas przychodzi do naszego życia.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
• Panie, Ty powołałeś kapłanów do swojej służby – umacniaj ich swoją łaską, aby z miłością i czcią sprawowali święte misteria.
• Ty objawiasz się w Chlebie eucharystycznym – doprowadź niewierzących do poznania i umiłowania Ciebie.
• Ty przyjąłeś mękę i śmierć za nasze grzechy – pomóż chorym i cierpiącym ufnie zgadzać się na udział w Twoim krzyżu.
• Ty umarłeś i zmartwychwstałeś – pociesz tych, którzy stracili swoich bliskich.
• Ty zgromadziłeś nas na swojej świętej Uczcie – uczyń z nas wspólnotę dzieci Bożych.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Składamy Ci, Ojcze, L/291, M/124, S/250, S/570

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, udziel swojemu Kościołowi darów jedności i pokoju, * które mistycznie wyrażają złożone dary. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O NAJŚWIĘTSZEJ EUCHARYSTII 46 – 47

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Oto święte Ciało Pana, E/414, S/239, albo: Jam jest Chlebem żywym, E/405, M/178, S/219; Chwalmy niewysłowiony Sakrament, E/494, L/272, N2/349, S/214

ANTYFONA: Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, * trwa we Mnie, a Ja w nim.

MÓDLMY SIĘ: Panie Jezu, spraw, abyśmy w wieczności radowali się pełnym udziałem w życiu Bożym, * który w doczesności zapowiada przyjmowanie najdroższego Ciała i Krwi Twojej. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Zróbcie Mu miejsce, L/296, N2/364, S/261


Procesja na uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało)


PRZY PIERWSZYM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Mateusza (26,17-19.26-29). W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: „Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia?”. On odrzekł: „Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka i powiedzcie mu: «Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami»”. Uczniowie uczynili tak, jak im polecił Jezus, i przygotowali Paschę. A gdy oni jedli, wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: „Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje”. Następnie wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, mówiąc: „Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. Lecz powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z tego owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę nowy, w królestwie Ojca mojego”.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, przez paschalne misterium swojego Syna dokonałeś naszego odkupienia, † dlatego w sakramentalnych znakach głosimy śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa; * spraw, abyśmy stale doznawali wzrostu Twojej łaski. Przez Chrystusa, Pana naszego.


PRZY DRUGIM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Marka (8,1-9). Gdy znowu wielki tłum był z Jezusem i nie mieli co jeść, przywołał do siebie uczniów i rzekł im: „Żal Mi tego ludu, bo już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. A jeśli ich puszczę zgłodniałych do domu, zasłabną w drodze, bo niektórzy z nich przyszli z daleka”. Odpowiedzieli uczniowie: „Skąd tu, na pustkowiu, będzie mógł ktoś nakarmić ich chlebem?”. Zapytał ich: „Ile macie chlebów?”. Odpowiedzieli: „Siedem”. I polecił ludowi usiąść na ziemi. A wziąwszy siedem chlebów, odmówił dziękczynienie, połamał i dawał uczniom, aby je rozdzielali. I rozdali ludowi. Mieli też kilka rybek. I nad nimi odmówił błogosławieństwo i polecił je rozdać. Jedli do sytości, a pozostałych ułomków zebrali siedem koszów. Było zaś około czterech tysięcy ludzi. Potem ich odprawił.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Panie Jezu Chryste, Chlebie żywy, dający życie wieczne, † spraw, abyśmy często Ciebie przyjmowali * i zjednoczeni z Tobą przynosili owoc trwający na wieki. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.


PRZY TRZECIM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (24,13-16.28-35). Trzeciego dnia po śmierci Jezusa dwaj z Jego uczniów byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali; a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go mówiąc: „Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił”. Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?”. W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: „Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi”. Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, † spraw, abyśmy żyjąc rozsądnie, pobożnie i sprawiedliwie, * zasłużyli na przyjęcie w chwili naszej śmierci Najświętszego Sakramentu Ciała i Krwi naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Który żyje i króluje na wieki wieków.


PRZY CZWARTYM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Jana (17,20-26). W czasie ostatniej wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami: „Ojcze, nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy, Ja w nich, a Ty we Mnie. Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich”.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, przyjmij łaskawie modlitwy Twojego ludu † i spraw, niech serca wiernych złączą się w wychwalaniu Ciebie i we wspólnej pokucie, * abyśmy przezwyciężyli podział chrześcijan i w doskonałej jedności Kościoła z radością dążyli do Twojego wiekuistego królestwa. Przez Chrystusa, Pana naszego.


NA ZAKOŃCZENIE PROCESJI

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, oświeć nasze serca światłem wiary i rozpal ogniem miłości, † abyśmy w duchu i prawdzie z całym oddaniem wielbili Chrystusa, * którego w tym Sakramencie czcimy jako naszego Boga i Pana. Który żyje i króluje na wieki wieków.


Autorzy:
Ks. Maciej Zachara MIC – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Judyta Machnicka – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007

 

Sklep internetowy Shoper.pl