Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 7 (202) 2013
Oremus Nr 7 (202) 2013
autor: Promic
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

 

Miesięcznik „Oremus” zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. Miesięcznik ukazuje się od 1995 roku.

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

DRUKUJ OPIS

 

 

Niedziela, 14 lipca
Piętnasta niedziela zwykła

 

Na początku Mszy świętej uznajemy naszą słabość, grzeszność i niewierność. Wierzymy, że sam Chrystus, jak miłosierny Samarytanin, pochyla się nad nami z czułością, by opatrywać nasze rany, będące skutkiem naszego odejścia od Boga. Da nam swoje słowo, nakarmi nas swoim Ciałem i napoi Krwią, abyśmy wrócili na drogę sprawiedliwości, odzyskując podobieństwo do Boga. W ten sposób doświadczenie Bożego miłosierdzia uzdalnia nas do przekazywania go wszystkim potrzebującym. (J.J.)

 

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Chrystus, Chrystus, E/339, S/495

 

ALBO ANTYFONA: W sprawiedliwości ujrzę Twe oblicze, * nasycę się Twym widokiem, * gdy ukaże się Twoja chwała.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty ukazujesz błądzącym światło Twojej prawdy, aby mogli wrócić na drogę sprawiedliwości, † spraw, niech ci, którzy uważają się za chrześcijan, odrzucą wszystko, co się sprzeciwia tej godności, * a zabiegają o to, co jest z nią zgodne. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Księgi Powtórzonego Prawa (30,10-14). Mojżesz powiedział do ludu: „Będziesz słuchał głosu Pana Boga swego, przestrzegając Jego poleceń i postanowień zapisanych w księdze tego Prawa; wrócisz do Pana Boga swego z całego swego serca i z całej swej duszy. Gdyż polecenie to, które Ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem. Nie jest w niebiosach, by można było powiedzieć: «Któż dla nas wstąpi do nieba i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je». I nie jest za morzem, aby można było powiedzieć: «Któż dla nas uda się za morze i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je». Gdyż słowo to jest bardzo blisko ciebie: w twych ustach i w twoim sercu, byś je mógł wypełnić”.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 69,14.17.30-31.36-37)

 

REFREN: Ożyje serce szukających Boga.

 

Lecz ja, o Panie, modlę się do Ciebie *

w czas łaski, o Boże;

wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, *

w Twojej zbawczej wierności.

 

Wysłuchaj mnie, Panie, bo łaskawa jest Twoja miłość, *

spójrz na mnie w ogromie swego miłosierdzia.

Ja zaś jestem nędzny i pełen cierpienia; *

niech pomoc Twa, Boże, mnie strzeże.

 

Pieśnią chcę chwalić imię Boga *

i wielbić Go z dziękczynieniem.

Bóg bowiem ocali Syjon i miasta Judy zbuduje. †

To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego, *

miłujący Jego imię przebywać tam będą.

 

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Kolosan (1,15-20). Chrystus Jezus jest obrazem Boga niewidzialnego, Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, Trony i Panowania, Zwierzchności i Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie. I On jest Głową Ciała, to jest Kościoła. On jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim. Zechciał bowiem Bóg, by w Nim zamieszkała cała Pełnia i aby przez Niego i dla Niego znów pojednać wszystko z sobą: i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach, wprowadziwszy pokój przez Krew Jego krzyża.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

Daję wam przykazanie nowe,

abyście się wzajemnie miłowali,

jak Ja was umiłowałem.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (10,25-37). Powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Jezusa na próbę, zapytał: „Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?”. Jezus mu odpowiedział: „Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?”. On rzekł: „Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego”. Jezus rzekł do niego: „Dobrześ odpowiedział. To czyń, a będziesz żył”. Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: „A kto jest moim bliźnim?”. Jezus, nawiązując do tego, rzekł: „Pewien człowiek schodził z Jerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko że go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął. Pewien zaś Samarytanin, będąc w podróży, przechodził również obok niego. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: «Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał». Któryż z tych trzech okazał się, według twego zdania, bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?”. On odpowiedział: „Ten, który mu okazał miłosierdzie”. Jezus mu rzekł: „Idź, i ty czyń podobnie”.

Oto słowo Pańskie.

 

ROZWAŻANIE: Alegoryczna interpretacja czytanej dziś przypowieści każe dostrzec w miłosiernym Samarytaninie nie tylko przykład do naśladowania, ale i samo źródło miłosierdzia − Jezusa Chrystusa, Pierworodnego każdego stworzenia. To du-
żo więcej niż ideał postępowania − sam Pan żyjący w swoich uczniach uzdalnia ich do okazywania miłosierdzia. Przechodzący Samarytanin na widok pobitego człowieka leżącego na ziemi „wzruszył się głęboko”. To chyba jedno z najbardziej poruszających zdań Ewangelii, podsumowujące zresztą całą historię zbawienia i oddające zasadniczą prawdę o stosunku Boga do ludzi.

Bóg, na widok ludzkiego zła w jakiejkolwiek postaci − upodlenia, niegodziwości, okrucieństwa, uzależnienia – nie odczuwa ani obrzydzenia, ani wrogości, ani obojętności, lecz tylko współczucie. Porusza Go ludzkie cierpienie, ale też sprawia Mu ból upadek człowieka, małoduszność, utrata piękna, do jakiego został powołany. Współczucie Boga, Jego solidarność i utożsamienie z każdym grzesznikiem osiągną swój szczyt na krzyżu. W tajemnicy męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa dokonuje się zarazem nowe stworzenie: człowiek zostaje zbawiony, ocalony od zła, zrodzony do nowego życia w Chrystusie.

Duch Święty, owoc męki, śmierci i zmartwychwstania Pana, pozwala chrześcijaninowi patrzeć głębiej, dostrzegać w każdym kogoś, za kogo Chrystus zapłacił własną krwią. Za Jego sprawą możemy, jak pisał papież Benedykt: „patrzeć na inną osobę nie tylko jedynie moimi oczami, ale również z perspektywy Jezusa Chrystusa (…). Patrzę oczyma Chrystusa i mogę dać drugiemu o wiele więcej niż to, czego konieczność widać na zewnątrz: spojrzenie miłości, którego potrzebuje” (Deus caritas est, 18). (J.J.)

 

WIERZĘ

 

MODLITWA  WIERNYCH:

·   Módlmy się za Papieża, biskupów i prezbiterów, aby jako wierni słudzy Ewangelii prowadzili ludzi do poznania Boga.

·   Za walczące narody, aby porzuciły przemoc i weszły na drogę prowadzącą do pojednania i pokoju.

·   Za rolników, aby trud ich pracy był uwieńczony błogosławieństwem obfitych plonów.

·   Za zmarłych, aby zaznali miłosierdzia i radowali się przebywaniem w Bożej obecności.

·   Za nas samych, abyśmy trwając w wierze i miłości, z nadzieją oczekiwali spotkania z Chrystusem w chwale.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Będziesz miłował, E/328, albo: Miłujcie się wzajemnie, E/360, M/183, S/231

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Wejrzyj, Boże, na dary błagającego Cię Kościoła † i przemień je na Pokarm duchowy dla Twoich wiernych, * aby przyjmując go, wzrastali w świętości. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA  NA  NIEDZIELE  ZWYKŁE  28 – 35

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: Oto święte Ciało Pana, E/414, S/239; Już gościsz Jezu, L/278, S/228

 

ANTYFONA: Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, * trwa we Mnie, a Ja w nim.

 

MÓDLMY SIĘ: Posileni Twoimi darami, prosimy Cię, Boże, † aby przez uczestnictwo w tym Sakramencie * wzrastał w nas jego zbawienny owoc. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Bóg nad swym ludem zmiłował się, E/338, M/14, S/285

 

 

Autorzy:

Ks. Jarosław Januszewski - wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Sabina Dzieniszewska – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

 

Skróty:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

 

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 7 (202) 2013

Promic

OPIS

 

Miesięcznik „Oremus” zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. Miesięcznik ukazuje się od 1995 roku.

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

 

 

Niedziela, 14 lipca
Piętnasta niedziela zwykła

 

Na początku Mszy świętej uznajemy naszą słabość, grzeszność i niewierność. Wierzymy, że sam Chrystus, jak miłosierny Samarytanin, pochyla się nad nami z czułością, by opatrywać nasze rany, będące skutkiem naszego odejścia od Boga. Da nam swoje słowo, nakarmi nas swoim Ciałem i napoi Krwią, abyśmy wrócili na drogę sprawiedliwości, odzyskując podobieństwo do Boga. W ten sposób doświadczenie Bożego miłosierdzia uzdalnia nas do przekazywania go wszystkim potrzebującym. (J.J.)

 

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Chrystus, Chrystus, E/339, S/495

 

ALBO ANTYFONA: W sprawiedliwości ujrzę Twe oblicze, * nasycę się Twym widokiem, * gdy ukaże się Twoja chwała.

 

CHWAŁA

 

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty ukazujesz błądzącym światło Twojej prawdy, aby mogli wrócić na drogę sprawiedliwości, † spraw, niech ci, którzy uważają się za chrześcijan, odrzucą wszystko, co się sprzeciwia tej godności, * a zabiegają o to, co jest z nią zgodne. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

CZYTANIE z Księgi Powtórzonego Prawa (30,10-14). Mojżesz powiedział do ludu: „Będziesz słuchał głosu Pana Boga swego, przestrzegając Jego poleceń i postanowień zapisanych w księdze tego Prawa; wrócisz do Pana Boga swego z całego swego serca i z całej swej duszy. Gdyż polecenie to, które Ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem. Nie jest w niebiosach, by można było powiedzieć: «Któż dla nas wstąpi do nieba i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je». I nie jest za morzem, aby można było powiedzieć: «Któż dla nas uda się za morze i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je». Gdyż słowo to jest bardzo blisko ciebie: w twych ustach i w twoim sercu, byś je mógł wypełnić”.

Oto słowo Boże.

 

PSALM  RESPONSORYJNY  (Ps 69,14.17.30-31.36-37)

 

REFREN: Ożyje serce szukających Boga.

 

Lecz ja, o Panie, modlę się do Ciebie *

w czas łaski, o Boże;

wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, *

w Twojej zbawczej wierności.

 

Wysłuchaj mnie, Panie, bo łaskawa jest Twoja miłość, *

spójrz na mnie w ogromie swego miłosierdzia.

Ja zaś jestem nędzny i pełen cierpienia; *

niech pomoc Twa, Boże, mnie strzeże.

 

Pieśnią chcę chwalić imię Boga *

i wielbić Go z dziękczynieniem.

Bóg bowiem ocali Syjon i miasta Judy zbuduje. †

To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego, *

miłujący Jego imię przebywać tam będą.

 

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Kolosan (1,15-20). Chrystus Jezus jest obrazem Boga niewidzialnego, Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, Trony i Panowania, Zwierzchności i Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie. I On jest Głową Ciała, to jest Kościoła. On jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim. Zechciał bowiem Bóg, by w Nim zamieszkała cała Pełnia i aby przez Niego i dla Niego znów pojednać wszystko z sobą: i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach, wprowadziwszy pokój przez Krew Jego krzyża.

Oto słowo Boże.

 

AKLAMACJA: Alleluja.

Daję wam przykazanie nowe,

abyście się wzajemnie miłowali,

jak Ja was umiłowałem.

 

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (10,25-37). Powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Jezusa na próbę, zapytał: „Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?”. Jezus mu odpowiedział: „Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?”. On rzekł: „Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego”. Jezus rzekł do niego: „Dobrześ odpowiedział. To czyń, a będziesz żył”. Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: „A kto jest moim bliźnim?”. Jezus, nawiązując do tego, rzekł: „Pewien człowiek schodził z Jerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko że go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął. Pewien zaś Samarytanin, będąc w podróży, przechodził również obok niego. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: «Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał». Któryż z tych trzech okazał się, według twego zdania, bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?”. On odpowiedział: „Ten, który mu okazał miłosierdzie”. Jezus mu rzekł: „Idź, i ty czyń podobnie”.

Oto słowo Pańskie.

 

ROZWAŻANIE: Alegoryczna interpretacja czytanej dziś przypowieści każe dostrzec w miłosiernym Samarytaninie nie tylko przykład do naśladowania, ale i samo źródło miłosierdzia − Jezusa Chrystusa, Pierworodnego każdego stworzenia. To du-
żo więcej niż ideał postępowania − sam Pan żyjący w swoich uczniach uzdalnia ich do okazywania miłosierdzia. Przechodzący Samarytanin na widok pobitego człowieka leżącego na ziemi „wzruszył się głęboko”. To chyba jedno z najbardziej poruszających zdań Ewangelii, podsumowujące zresztą całą historię zbawienia i oddające zasadniczą prawdę o stosunku Boga do ludzi.

Bóg, na widok ludzkiego zła w jakiejkolwiek postaci − upodlenia, niegodziwości, okrucieństwa, uzależnienia – nie odczuwa ani obrzydzenia, ani wrogości, ani obojętności, lecz tylko współczucie. Porusza Go ludzkie cierpienie, ale też sprawia Mu ból upadek człowieka, małoduszność, utrata piękna, do jakiego został powołany. Współczucie Boga, Jego solidarność i utożsamienie z każdym grzesznikiem osiągną swój szczyt na krzyżu. W tajemnicy męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa dokonuje się zarazem nowe stworzenie: człowiek zostaje zbawiony, ocalony od zła, zrodzony do nowego życia w Chrystusie.

Duch Święty, owoc męki, śmierci i zmartwychwstania Pana, pozwala chrześcijaninowi patrzeć głębiej, dostrzegać w każdym kogoś, za kogo Chrystus zapłacił własną krwią. Za Jego sprawą możemy, jak pisał papież Benedykt: „patrzeć na inną osobę nie tylko jedynie moimi oczami, ale również z perspektywy Jezusa Chrystusa (…). Patrzę oczyma Chrystusa i mogę dać drugiemu o wiele więcej niż to, czego konieczność widać na zewnątrz: spojrzenie miłości, którego potrzebuje” (Deus caritas est, 18). (J.J.)

 

WIERZĘ

 

MODLITWA  WIERNYCH:

·   Módlmy się za Papieża, biskupów i prezbiterów, aby jako wierni słudzy Ewangelii prowadzili ludzi do poznania Boga.

·   Za walczące narody, aby porzuciły przemoc i weszły na drogę prowadzącą do pojednania i pokoju.

·   Za rolników, aby trud ich pracy był uwieńczony błogosławieństwem obfitych plonów.

·   Za zmarłych, aby zaznali miłosierdzia i radowali się przebywaniem w Bożej obecności.

·   Za nas samych, abyśmy trwając w wierze i miłości, z nadzieją oczekiwali spotkania z Chrystusem w chwale.

 

PIEŚŃ  NA  PRZYGOTOWANIE  DARÓW: Będziesz miłował, E/328, albo: Miłujcie się wzajemnie, E/360, M/183, S/231

 

MODLITWA  NAD  DARAMI: Wejrzyj, Boże, na dary błagającego Cię Kościoła † i przemień je na Pokarm duchowy dla Twoich wiernych, * aby przyjmując go, wzrastali w świętości. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PREFACJA  NA  NIEDZIELE  ZWYKŁE  28 – 35

 

PIEŚŃ  NA  KOMUNIĘ  I  NA  DZIĘKCZYNIENIE: Oto święte Ciało Pana, E/414, S/239; Już gościsz Jezu, L/278, S/228

 

ANTYFONA: Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, * trwa we Mnie, a Ja w nim.

 

MÓDLMY SIĘ: Posileni Twoimi darami, prosimy Cię, Boże, † aby przez uczestnictwo w tym Sakramencie * wzrastał w nas jego zbawienny owoc. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

PIEŚŃ  NA  ZAKOŃCZENIE: Bóg nad swym ludem zmiłował się, E/338, M/14, S/285

 

 

Autorzy:

Ks. Jarosław Januszewski - wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Sabina Dzieniszewska – modlitwa wiernych
Katarzyna Zielińska i Dorota Kopeć - wybór śpiewów

 

Skróty:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2004;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
P - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy "Nasza Przeszłość", Kraków 2007.

 

Sklep internetowy Shoper.pl