Ten produkt jest niedostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
O naśladowaniu Maryi

Tomasz à Kempis

OPIS

Tomasz a Kempis, piętnastowieczny mistrz życia duchowego, to autor znanego wszystkim traktatu O naśladowaniu Chrystusa, który od stuleci towarzyszy ludziom w drodze do świętości, stanowiąc swoisty i pewny przewodnik. Podobny charakter ma ta antologia zestawiona z tekstów, które tematem rozważań czynią Maryję, zachęcając do Jej wiernego naśladowania. 

O naśladowaniu Maryi, będąc wyborem głębokich myśli i wzniosłych modlitw, jest jednocześnie świadectwem człowieka, który szczerze kocha Matkę Boga i pragnie, by wielbili Ją także inni.



SPIS TREŚCI

WPROWADZENIE 5

KSIĘGA PIERWSZA

GODNOŚĆ I POSŁANNICTWO MARYI .11

Wzniosłe zasługi i przywileje darów
błogosławionej Dziewicy Maryi 13

Wzywanie świętego Imienia Jezusa
i błogosławionej Dziewicy Maryi,
Jego Matki . . . . . . . . . . . . . . . . . .24

Częste wzywanie Imienia Jezusa i Maryi 29

Wspominanie i wzywanie błogosławionej
Dziewicy Maryi . . . . . . . . . . . . . . .31

Cześć dla najsłodszego Imienia Jezusa
i dla najsłodszej Matki Jego, Maryi 34

Pobożna służba błogosławionej Dziewicy
i wspominanie Jej Imienia 41

KSIĘGA DRUGA

ŚLADAMI JEZUSA I MARYI . . . . . . . .49

O odkupieniu rodzaju ludzkiego
przez tajemnicę Wcielonego Słowa 51

Narodzenie i ubóstwo Pana naszego
Jezusa Chrystusa 55

Oczyszczenie błogosławionej Maryi
i ofiarowanie Jezusa w świątyni 58

Zgubienie i znalezienie Jezusa
w świątyni . . . . . . . . . . . . . . . . . 61

Wspaniałe cnoty błogosławionej Dziewicy,
Jej boleści i łzy 72

Cześć i wspominanie błogosławionej
Dziewicy Maryi . . . . . . . . . . . . . . 83

Łzy błogosławionej Maryi Dziewicy
wylane pod krzyżem 91

Współczucie macierzyńskiej boleści
i wzajemne oddanie Jana Maryi
i Maryi Janowi 93

Boleść i pocieszenie błogosławionej
Dziewicy Maryi . . . . . . . . . . . . . .101

Objawienie się radosne Chrystusa
Matce samotnej w jej izdebce 109

KSIĘGA TRZECIA

W ROZMOWIE Z MARYJĄ 117

Jak dochodzić do pozdrawiania
chwalebnej Dziewicy 119

Modlitwa do błogosławionej Maryi
Dziewicy o szczególne pocieszenie 127

Modlitwa do błogosławionej Maryi
Dziewicy w każdym utrapieniu 132

Pocieszenie od najłaskawszej Matki,
Maryi Panny . . . . . . . . . . . . . . . .137

Maryjo, ukaż nam Jezusa, Syna swego 145

Mowa o miłości i chwale błogosławionej
Dziewicy Maryi . . . . . . . . . . . . . .155

Modlitwa do Dziewicy Maryi o pomoc
w godzinie śmierci 159

KSIĘGA CZWARTA

PIEŚNI O BŁOGOSŁAWIONEJ
DZIEWICY 165

Pieśń I (Cantic. XXXVI) . . . . . . . . .167
Pieśń II (Cantic. LXXVIII) . . . . . . . .170
Pieśń III (Cantic. LI) 172
Pieśń IV (Cantic. LII) 173
Pieśń V (Cantic. LXVII) 173
Pieśń VI (Cantic. XXI) 175
Pieśń VII (Cantic. LXXXIII) . . . . . . .176
Pieśń VIII (Cantic. LIV) 178
Pieśń IX (Cantic. LXXXIV) 178
Pieśń X (Cantic. LXXXVIII) . . . . . . .180
Pieśń XI (Cantic. LIII) 180
Pieśń XII (Cantic. LXXXVII) 181
Pieśń XIII (Cantic. LXXXVI) 182
Pieśń XIV (Cantic. LXXXV) . . . . . . .183

FRAGMENT KSIĄŻKI

Wprowadzenie
Tomasz à Kempis bądź Tomasz z Kempen (1380–1471) znany jest głównie jako autor dzieła O naśladowaniu Chrystusa. Przez wieki stanowiło ono cenną pomoc dla chrześcijan zapatrzonych w Jezusa Chrystusa i pragnących postępować Jego drogą, a liczne przekłady i wznowienia tej pracy świadczą jednoznacznie o jej szczególnej wartości i nieprzemijającej aktualności. Bogata, wielotomowa spuścizna pisarska Tomasza à Kempis wskazuje jednak również na to, że miał ogromne nabożeństwo do Maryi i żywił cześć dla Niej jako Matki Chrystusa. Ten średniowieczny
autor, podkreślający tak mocno potrzebę „naśladowania Chrystusa”, nalegał nie mniej stanowczo na konieczność wzorowania się na postaci Maryi. Stąd niniejsza, skromna antologia, która jednak w pełni, jak się wydaje, zasługuje na analogiczny tytuł: O naśladowaniu Maryi. Tomaszowi à Kempis przyszło żyć i pracować w trudnych dla chrześcijaństwa czasach. Upadek autorytetu papiestwa – zwłaszcza w dobie tak zwanej niewoli awiniońskiej papieży (1309–1377) – i jego niezdolność do przeprowadzania koniecznych reform w Kościele negatywnie zaciążyły na obrazie życia religijnego. W XIII wieku usiłowały ożywić Kościół nowym duchem zakony żebracze, ale niebawem nieporozumienia i podziały w ich łonie spowodowały zarówno osłabienie wpływów tych instytucji religijnych, jak i wewnętrzną ich degradację. Duch rywalizacji i przywiązanie do spraw materialnych przyśpieszały to dzieło zepsucia. Narastały również spory między duchowieństwem zakonnym a niezakonnym. Nie był to zresztą jedyny cień padający
na organizm religijno‑kulturowy ówczesnej – wciąż chrześcijańskiej – Europy. Wyprawy krzyżowe zaowocowały między innymi upadkiem moralnym i zanikiem ideałów rycerskich. Coraz częstszym zjawiskiem stawały się gwałtowne konflikty zbrojne między chrześcijanami. Jednocześnie cywilizację i życie społeczne tej epoki ogarniało coraz bardziej przejmujące poczucie zagrożenia i niepokoju. Nieustanne wojny, epidemie, bieda, a ponadto liczne zjawiska noszące wszelkie znamiona tego, co dziś nazwalibyśmy „kryzysem ekonomicznym”, czyniły czymś bliskim, niemal namacalnym, ludzką małość, cierpienie, śmierć. W takich właśnie uwarunkowaniach społeczno‑kulturowych następował w XIV i XV wieku niezwykły rozwój mistycyzmu. Dochodziła do głosu devotio moderna (z łac. nowa pobożność), religijność oparta nie na uczonych wywodach i spekulacjach teologicznych, lecz na poszukiwaniu żywej, bezpośredniej, dostępnej dla każdego więzi z Bogiem oraz sposobów poddania się woli Bożej i praktykowania cnót. Mistrz Eckhart (1260–1327), uczeń św. Alberta Wielkiego, Johannes Tauler ze Strasburga (1300–1361) i bł. Heinrich Seuse z Konstancji (1300–1366), znany w Polsce jako Henryk Suzo, to jedni z najwybitniejszych pisarzy i kaznodziejów tego nurtu. Do rozkrzewienia mistycyzmu przyczyniły się między innymi powstałe w Holandii – z inicjatywy Gerarda Groote’a – Domy Braci Wspólnego Życia (pierwszy pojawił się w 1382 roku). Z czasem większość z nich przystała do tak zwanej kongregacji z Windesheim, grupującej kanoników regularnych pragnących prowadzić wspólne życie wedle zmodyfikowanej reguły św. Augustyna. To z tego właśnie środowiska wyszedł Tomasz à Kempis – popularyzator idei „naśladowania”.
Co można powiedzieć o tej idei – i całej mistycznej teologii Tomasza – dziś, kilkaset lat po jej powstaniu? Nie sposób wyabstrahować jej z kontekstu ówczesnej religijności, ówczesnych perspektyw teologicznych i całego klimatu cywilizacyjnego przełomu XIV i XV wieku. Jednocześnie niepodobna odmówić jej autentyczności, a tym samym głębi, jaką zapewnić może tylko szczere pragnienie pozostawania jak najbliżej Jezusa i Jego Matki. Znajdujemy w tej mistyce z pewnością coś, co jest najpełniej ludzkie i zarazem najpełniej chrześcijańskie. Po pierwsze, jest w niej urzekające „sięganie do źródeł” poprzez nieustanne przywoływanie biblijnego wizerunku Jezusa i Maryi. Po drugie – co przecież tak istotne – jest w niej człowiek poszukujący rozwiązania rozlicznych zagadek swojego losu.

Przeczytaj dłuższy fragment „O naśladowaniu Maryi” »

Sklep internetowy Shoper.pl