Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 5 (236) 2016
Oremus Nr 5 (236) 2016
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
E-BOOK
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

ZACHĘCAMY DO SIĘGNIĘCIA PO MAJOWY NUMER SŁOWA WŚRÓD NAS, KTÓRY JEST ZNAKOMITYM UZUPEŁNIENIEM CZASOPISMA OREMUS.

ZNAJDUJĄ SIĘ W NIM ROZWAŻANIA DO JEDNEGO Z CODZIENNYCH CZYTAŃ MSZALNYCH, PRZYBLIŻAJĄCE SŁOWO BOŻE I UŁATWIAJĄCE JEGO ZROZUMIENIE

 

Od 1 stycznia 2016 r. podajemy teksty czytań mszalnych i aklamacji według nowego Lekcjonarza, zgodnie z zaleceniem Konferencji Episkopatu Polski.

W majowym numerze miesięcznika „Oremus”:
- wprowadzenia liturgiczne i rozważania przygotowane przez o. Ireneusza Marię Klimkowskiego z Monastycznych Wspólnot Jerozolimskich (Warszawa);
- modlitwy wiernych autorstwa Ogniska Miłości (Olsza);
- w ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC przedstawia kilka postaci, które przez swoją pracę badawczą i wydawniczą udostępniły nam wiedzę o źródłach liturgii rzymskiej.
- Michał Kozak MIC w cyklu „Pokochać Psalmy” pisze o różnych przekładach psalmów;
- Halina Świrska w cyklu „Nasza okładka” przybliża „Zesłanie Ducha Świętego” (Duccio di Buoninsegna).
Ponadto wstęp do okresu zwykłego (autorstwa M. Zachary MIC), Litania loretańska do Najświętszej Maryi Panny i – jak w każdym numerze – czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta (Adam Kowalski) oraz części stałe Mszy świętej.

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

DRUKUJ OPIS

Niedziela, 15 maja
Niedziela Zesłania Ducha Świętego

Msza Wigilii

Czuwanie... Tego wieczoru nie bójmy się wziąć Maryi do siebie. Pamiętajmy o Niej! Ona trwała na modlitwie z Apostołami w Wieczerniku, jednomyślnie, zjednoczona ze swoim Synem. Zjednoczona z Nim, była z nimi! Była z nimi w momencie spełniania się obietnicy: „Rzeki wody żywej popłyną z [mego] wnętrza...”. Czy można przeżyć to wydarzenie dobrze, w pełni, właściwie, godnie, owocnie bez Niej? Niech przyczynia się za nami w błaganiach Ta, która zna „zamiar Ducha”!

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Duchu Święty, przyjdź prosimy, L/239, S/318, albo: Przybądź, Stwórco Duchu Boży, L/243, S/322

ALBO ANTYFONA: Miłość Boża rozlana jest w naszych sercach * przez Ducha Świętego, który w nas mieszka. * Alleluja.

CZYTANIE z Księgi Rodzaju (11,1-9). Mieszkańcy całej ziemi mieli jedną mowę, czyli jednakowe słowa. A gdy wędrowali ze wschodu, napotkali równinę w kraju Szinear i tam zamieszkali. I mówili jeden do drugiego: „Chodźcie, wyrabiajmy cegłę i wypalmy ją w ogniu”. A gdy już mieli cegłę zamiast kamieni i smołę zamiast zaprawy murarskiej, rzekli: „Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten sposób zdobędziemy sobie imię, abyśmy się nie rozproszyli po całej ziemi”. A Pan zstąpił z nieba, by zobaczyć to miasto i wieżę, które budowali ludzie, i rzekł: „Są oni jednym ludem i wszyscy mają jedną mowę, i to jest przyczyną, że zaczęli budować. A zatem w przyszłości nic nie będzie dla nich niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić. Zejdźmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie rozumiał drugiego!”. W ten sposób Pan rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi, i tak nie dokończyli budowy tego miasta. Dlatego to nazwano je Babel, tam bowiem Pan pomieszał mowę mieszkańców całej ziemi. Stamtąd też Pan rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 33,10-15)

REFREN: Szczęśliwy naród wybrany przez Pana.

Pan udaremnia zamiary narodów, *
wniwecz obraca zamysły ludów.
Zamiary Pana trwają na wieki, *
zamysły Jego serca przez pokolenia.

Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *
naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.
Pan spogląda z nieba, *
widzi wszystkich ludzi.

Patrzy z miejsca, gdzie przebywa, *
na wszystkich mieszkańców ziemi.
On, który serca wszystkich ukształtował, *
który zważa na wszystkie ich czyny.

CZYTANIE z Księgi Wyjścia (19,3-8a.16-20b). Mojżesz wszedł na górę do Boga, a Pan zawołał na niego z góry i powiedział: „Tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz Izraelitom: Wy widzieliście, co uczyniłem Egiptowi, jak niosłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do Mnie. Teraz, jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie należy cała ziemia. Lecz wy będziecie Mi królestwem kapłanów i ludem świętym. Takie to słowa powiedz Izraelitom”. Mojżesz powrócił i zwołał starszych ludu, i przedstawił im wszystko, co mu Pan nakazał. Wtedy cały lud jednogłośnie powiedział: „Uczynimy wszystko, co Pan nakazał”. Trzeciego dnia rano rozległy się grzmoty z błyskawicami, a gęsty obłok rozpostarł się nad górą i rozległ się głos potężnej trąby, tak że cały lud przebywający w obozie drżał ze strachu. Mojżesz wyprowadził lud z obozu naprzeciw Boga i ustawił u stóp góry. Góra zaś Synaj była cała spowita dymem, gdyż Pan zstąpił na nią w ogniu i unosił się z niej dym jak z pieca, i cała góra bardzo się trzęsła. Głos trąby się przeciągał i stawał się coraz donioślejszy. Mojżesz mówił, a Bóg odpowiadał mu wśród gromów. Pan zstąpił na górę Synaj, na jej szczyt. I wezwał Mojżesza na szczyt góry.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Dn 3,52-56)

REFREN: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.

Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławione imię Twoje †
pełne chwały i świętości, *
uwielbione i wywyższone na wieki.

Błogosławiony jesteś w przybytku Twojej świętej chwały, *
uwielbiony i przesławny na wieki.
Błogosławiony jesteś na tronie swojego królestwa, *
uwielbiony i przesławny na wieki.

Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie, †
który zasiadasz na Cherubach, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.

REFREN: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.

Albo:

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 19,8-11)

REFREN: Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne.

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce, *
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.
Cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze, *
słodsze od miodu płynącego z plastra.

CZYTANIE z Księgi proroka Ezechiela (37,1-14). Spoczęła na mnie ręka Pana, i wyprowadził mnie On w duchu na zewnątrz, i postawił mnie pośród doliny. Była ona pełna kości. I polecił mi, abym przeszedł dokoła nich, i oto było ich na obszarze doliny bardzo wiele. Były one zupełnie wyschłe. I rzekł do mnie: „Synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia?”. Odpowiedziałem: „Panie Boże, Ty to wiesz”. Wtedy rzekł On do mnie: „Prorokuj nad tymi kośćmi i mów do nich: Wyschłe kości, słuchajcie słowa Pana! Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja wam daję ducha, byście ożyły. Chcę was otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę, i dać wam ducha, byście ożyły i poznały, że Ja jestem Pan”. I prorokowałem, jak mi polecono, a gdy prorokowałem, oto powstał szum i trzask, i kości jedna po drugiej zbliżały się do siebie. I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało, a skóra pokryła je z wierzchu, ale jeszcze nie było w nich ducha. I powiedział On do mnie: „Prorokuj do ducha, prorokuj, o synu człowieczy, i mów do ducha: Tak powiada Pan Bóg: Z czterech wiatrów przybądź, duchu, i tchnij na tych pobitych, aby ożyli”. Wtedy prorokowałem tak, jak mi nakazał, i duch wstąpił w nich, a ożyli i stanęli na nogach – wojsko bardzo, bardzo wielkie. I rzekł do mnie: „Synu człowieczy, kości te to cały dom Izraela. Oto mówią oni: Wyschły kości nasze, znikła nadzieja nasza, już po nas. Dlatego prorokuj i mów do nich: Tak mówi Pan Bóg: Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela, i poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój. Udzielę wam mego ducha, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam” – mówi Pan Bóg.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 107,2-9)

REFREN: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.

Tak niech mówią odkupieni przez Pana, *
których wybawił z rąk przeciwnika
i których zgromadził z obcych krain, *
ze wschodu i zachodu, z północy i południa.

Błądzili na pustynnym odludziu, *
do miasta zamieszkałego nie znaleźli drogi.
Cierpieli głód i pragnienie *
i wygasało w nich życie.

REFREN: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.

W swoim utrapieniu wołali do Pana, *
a On ich uwolnił od trwogi.
I powiódł ich prostą drogą, *
aż doszli do miasta zamieszkałego.

Niech dziękują Panu za dobroć Jego, *
za Jego cuda wobec synów ludzkich,
bo głodnego nasycił, *
a łaknącego napełnił dobrami.

CZYTANIE z Księgi proroka Joela (3,1-5). To mówi Pan: „Wyleję Ducha mego na wszelkie ciało, synowie wasi i córki wasze prorokować będą, starcy wasi będą mieć sny, a młodzieńcy wasi będą mieli widzenia. Nawet na sługi i służebnice wyleję Ducha mego w owych dniach. I uczynię znaki na niebie i na ziemi: krew i ogień, i słupy dymne. Słońce zmieni się w ciemność, a księżyc w krew, gdy przyjdzie dzień Pański, dzień wielki i straszny. Każdy jednak, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony, bo na górze Syjon i w Jeruzalem będzie wybawienie, jak przepowiedział Pan, i wśród ocalałych będą ci, których wezwał Pan”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 104,1-2a.24.35c.27-30)

REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Odziany w majestat i piękno, *
światłem okryty jak płaszczem.

Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! *
Ty wszystko mądrze uczyniłeś,
ziemia jest pełna Twoich stworzeń. *
Błogosław, duszo moja, Pana!

Wszystko to czeka na Ciebie, *
byś dał im pokarm we właściwym czasie.
Gdy im dajesz, zbierają, *
gdy otwierasz swą rękę, sycą się Twym dobrem.

Kiedy odbierasz im oddech, marnieją *
i w proch się obracają.
Stwarzasz je, napełniając swym Duchem, *
i odnawiasz oblicze ziemi.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty chciałeś, aby obchód świąt paschalnych objął okres Pięćdziesiątnicy, † spraw, niech Duch Święty zjednoczy rozdzielone narody, * aby każdy w swoim języku oddawał Ci chwałę. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Albo:

Wszechmogący Boże, spraw, niech zajaśnieje nad nami blask Twojej chwały, * a Chrystus, Światłość ze Światłości, niech umocni darem Ducha Świętego serca odrodzonych dzięki Twojej łasce. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian (8,22-27). Bracia: Wiemy, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia. Lecz nie tylko ono, ale i my sami, którzy już posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również całą istotą swoją wzdychamy, oczekując przybrania za synów – odkupienia naszego ciała. W nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni. Nadzieja zaś, której spełnienie już się ogląda, nie jest nadzieją, bo jak można się jeszcze spodziewać tego, co się już ogląda? Jeżeli jednak, nie oglądając, spodziewamy się czegoś, to z wytrwałością tego oczekujemy. Podobnie także Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, wie, że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą.
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Alleluja.
Przyjdź, Duchu Święty,
napełnij serca swoich wiernych
i zapal w nich ogień swojej miłości.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (7,37-39). W ostatnim, najbardziej uroczystym dniu Święta Namiotów Jezus wstał i zawołał donośnym głosem: „Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Rzeki wody żywej popłyną z jego wnętrza”. A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.
Oto słowo Pańskie.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
Prosimy Cię, Boże Ojcze, o dar mądrości i rozumu dla całego Kościoła, aby wszystkie swoje dążenia zwracał ku Tobie.
O dar rady dla papieża Franciszka, aby potrafił dla Ludu Bożego znaleźć wyjście z zawiłych dróg współczesnego świata.
O dar umiejętności dla polityków, aby i oni używali swojej władzy do budowania królestwa Bożego na ziemi.
O dar męstwa dla chorych, cierpiących, osieroconych, zdradzonych, aby wytrwali przy krzyżu Chrystusa z wiernością godną dzieci Bożych.
O dar pobożności i bojaźni Bożej dla każdego z nas, abyśmy kochali dobro i je czynili.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Jam jest chlebem żywym, E/440, M/178, S/352, albo: Pamiątkę dnia świątecznego, L/241, S/320

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, niech błogosławieństwo Ducha Świętego zstąpi na te dary † i wzbudzi w Twoim Kościele taką miłość, * aby wśród świata stawał się prawdziwym znakiem zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O ZESŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO 27

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Jakże pójdziemy za Tobą Chrystusie, E/440, S/351, albo: Lud Twój Panie, E/390; Cały świat niech śpiewa tę pieśń, E/479, L/91, S/832

ANTYFONA: W ostatnim dniu święta * Jezus, stojąc, zawołał donośnym głosem: * Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie, * niech przyjdzie do Mnie i pije. * Alleluja.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, niech przyjęty Sakrament nas uświęci † i da nam gorliwość płynącą od Ducha Świętego, * którym w cudowny sposób napełniłeś swoich Apostołów. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Duchu mądrości, S/315


Msza w dzień

Jeżeli nie ma w nas Ducha Bożego, Ducha Chrystusowego – nie należymy do Niego! Żyjemy wtedy tylko według ciała, co niechybnie prowadzi ku śmierci. To Duch ożywia wszystko! On wskrzesił Jezusa z martwych. Skoro Jezus, nasz Mistrz i Pan, potrzebował Ducha Świętego, który Go wskrzesił z martwych, o ileż bardziej potrzebujemy Go my, aby mieć życie! Przyjdź, Duchu Święty, i wołaj w nas: „Abba, Ojcze!”. Przyjdź i przywróć nasze śmiertelne ciała do życia!

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: O Stworzycielu Duchu, E/218, L/432, S/319

ALBO ANTYFONA: Duch Pański napełnił okrąg ziemi, * Ten, który ogarnia wszystko, * zna każdą mowę. * Alleluja.

Albo:

Miłość Boża rozlana jest w naszych sercach * przez Ducha Świętego, który w nas mieszka. * Alleluja.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty przez misterium dnia dzisiejszego uświęcasz swój Kościół ogarniający wszystkie ludy i narody, † ześlij dary Ducha Świętego na całą ziemię * i dokonaj w sercach wiernych tych cudów, które zdziałałeś w początkach głoszenia Ewangelii. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Dziejów Apostolskich (2,1-11). Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też jakby języki ognia, które się rozdzielały, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jeruzalem pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak tamci przemawiali w jego własnym języku. Pełni zdumienia i podziwu mówili: „Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? – Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 104,1.24.29-31.34)

REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Jak liczne są dzieła Twoje, Panie, *
ziemia jest pełna Twoich stworzeń.

Kiedy odbierasz im oddech, marnieją *
i w proch się obracają.
Stwarzasz je, napełniając swym Duchem, *
i odnawiasz oblicze ziemi.

Niech chwała Pana trwa na wieki, *
niech Pan się raduje z dzieł swoich.
Niech miła Mu będzie pieśń moja, *
będę radował się w Panu.

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian (8,8-17). Bracia: Ci, którzy według ciała żyją, Bogu podobać się nie mogą. Wy jednak nie żyjecie według ciała, lecz według Ducha, jeśli tylko Duch Boży w was mieszka. Jeżeli zaś ktoś nie ma Ducha Chrystusowego, ten do Niego nie należy. Skoro zaś Chrystus w was mieszka, ciało wprawdzie podlega śmierci ze względu na skutki grzechu, duch jednak ma życie na skutek usprawiedliwienia. A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha. Jesteśmy więc, bracia, dłużnikami, ale nie ciała, byśmy żyć mieli według ciała. Bo jeżeli będziecie żyli według ciała, czeka was śmierć. Jeżeli zaś przy pomocy Ducha zadawać będziecie śmierć popędom ciała – będziecie żyli. Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście Ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: „Abba, Ojcze!”. Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa; skoro wspólnie z Nim cierpimy, to po to, by wspólnie mieć udział w chwale.
Oto słowo Boże.

SEKWENCJA:

Przybądź, Duchu Święty, Bez Twojego tchnienia,
Ześlij z nieba wzięty Cóż jest wśród stworzenia?
Światła Twego strumień. Tylko cierń i nędze.

Przyjdź, Ojcze ubogich, Obmyj, co nieświęte,
Przyjdź, Dawco łask drogich, Oschłym wlej zachętę,
Przyjdź, Światłości sumień. Ulecz serca ranę.

O, najmilszy z gości, Nagnij, co jest harde,
Słodka serc radości, Rozgrzej serca twarde,
Słodkie orzeźwienie. Prowadź zabłąkane.

W pracy Tyś ochłodą, Daj Twoim wierzącym,
W skwarze żywą wodą, W Tobie ufającym,
W płaczu utulenie. Siedmiorakie dary.

Światłości najświętsza, Daj zasługę męstwa,
Serc wierzących wnętrza Daj wieniec zwycięstwa,
Poddaj Twej potędze. Daj szczęście bez miary.

AKLAMACJA: Alleluja.
Przyjdź, Duchu Święty,
napełnij serca swoich wiernych
i zapal w nich ogień swojej miłości.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (14,15-16.23b-26). Jezus powiedział do swoich uczniów: „Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze. Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy. Kto nie miłuje Mnie, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca. To wam powiedziałem, przebywając wśród was. A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem”.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Jesteśmy w połowie Jubileuszowego Roku Miłosierdzia. Doświadczamy go jako nieustannego objawienia. Tu nie można zatrzymać się ani na chwilę! Każda bowiem niesie z sobą coraz to nowe obrazy Bożych zmiłowań... Miłosierdzie jest niewyczerpane, nieogarnione, nieskończone. Przyglądamy się mu zadziwieni, zaciekawieni, zbulwersowani, także zalęknieni, bo nie wiemy, dokąd to wszystko nas zaprowadzi. Czasami mamy chęć ukryć się za zawartymi drzwiami jak Apostołowie po zmartwychwstaniu umiłowanego Mistrza. Mamy pokusę zamknięcia drzwi, skutecznie i nieodwołalnie, tak jak zamknięte były drzwi Wieczernika. Drzwi miłosierdzia jednak nie po to zostały otwarte, aby je teraz zamykać. Bardzo potrzebujemy mocy Ducha Świętego, by nie zamknąć nade wszystko drzwi naszych serc z lęku przed głębinami oceanu Bożej miłości, która się daje i którą się daje! Miłość Boża, Miłosierdzie, to nikt inny tylko Ojciec i Syn przychodzący do nas i pragnący u nas, w nas przebywać. To nikt inny tylko Duch Święty, który uczy nas kochać. Duch Święty, Ojciec ubogich, mówił w sposób bardzo konkretny do tych, którzy z takim zadziwieniem słuchali i rozumieli Apostołów. Wtedy byli to Partowie, Medowie, Elamici, mieszkańcy Mezopotamii, Judei, Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii, Pamfilii, Egiptu, Libii, przybysze z Rzymu, Żydzi, prozelici, Kreteńczycy, Arabowie... Cały świat! A dzisiaj? Dzisiaj także Bóg pragnie udzielać się ludziom, wszystkim ludziom! Nie możemy więc w żaden sposób zamknąć drzwi Miłosierdzia! Ktokolwiek by to był, skądkolwiek by przychodził, godzien jest otrzymać od nas miłosierdzie. „Przyjdź, Ojcze ubogich, przyjdź, Dawco łask drogich, przyjdź, Światłości sumień. O, najmilszy z gości...”

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH, s. 81

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Czego chcesz od nas Panie, E/116, L/95, M/174, S/837, albo: Przyjdź Duchu Święty, S/324

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, † spraw, aby zgodnie z obietnicą Twojego Syna, Duch Święty dał nam głębiej zrozumieć tajemnicę Eucharystii * i doprowadził nas do całej prawdy. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O ZESŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO 27

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Pan zstąpił z nieba, S/378, albo: Panie, nie jestem godzien, N2/352; Panie, dobry jak chleb, E/455, M/192, S/380

ANTYFONA: Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym * i głosili wielkie dzieła Boże. * Alleluja.

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty udzielasz swojemu Kościołowi nadprzyrodzonych darów, † zachowaj łaskę, którą go obdarzyłeś, * aby zawsze działała w nas moc Ducha Świętego, a Pokarm eucharystyczny przez Niego uświęcony przyczynił się do naszego wiecznego zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO: Bóg, Ojciec światłości, który w dniu dzisiejszym oświecił dusze uczniów przez zesłanie Ducha Pocieszyciela, † niech wam udzieli swojego błogosławieństwa * i napełni was darami Ducha Świętego.
Amen.
Niech ogień Ducha Świętego, † który ukazał się nad uczniami, * oczyści wasze serca od wszelkiego grzechu i przeniknie was swoim światłem.
Amen.
Duch Święty, który zjednoczył różne narody w wyznawaniu tej samej wiary, † niech sprawi, abyście trwali w tej wierze * i od nadziei przeszli do oglądania Boga w niebie.
Amen.
Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn,  i Duch Święty.
Amen.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Pamiątkę dnia świątecznego, L/241, S/320, albo: Pokój wam, N2/412

 

Autorzy:
o. Ireneusz Maria Klimkowski z Monastycznych Wspólnot Jerozolimskich – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Ognisko Miłości z Olszy – modlitwa wiernych
Adam Kowalski - wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 5 (236) 2016



OPIS

ZACHĘCAMY DO SIĘGNIĘCIA PO MAJOWY NUMER SŁOWA WŚRÓD NAS, KTÓRY JEST ZNAKOMITYM UZUPEŁNIENIEM CZASOPISMA OREMUS.

ZNAJDUJĄ SIĘ W NIM ROZWAŻANIA DO JEDNEGO Z CODZIENNYCH CZYTAŃ MSZALNYCH, PRZYBLIŻAJĄCE SŁOWO BOŻE I UŁATWIAJĄCE JEGO ZROZUMIENIE

 

Od 1 stycznia 2016 r. podajemy teksty czytań mszalnych i aklamacji według nowego Lekcjonarza, zgodnie z zaleceniem Konferencji Episkopatu Polski.

W majowym numerze miesięcznika „Oremus”:
- wprowadzenia liturgiczne i rozważania przygotowane przez o. Ireneusza Marię Klimkowskiego z Monastycznych Wspólnot Jerozolimskich (Warszawa);
- modlitwy wiernych autorstwa Ogniska Miłości (Olsza);
- w ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC przedstawia kilka postaci, które przez swoją pracę badawczą i wydawniczą udostępniły nam wiedzę o źródłach liturgii rzymskiej.
- Michał Kozak MIC w cyklu „Pokochać Psalmy” pisze o różnych przekładach psalmów;
- Halina Świrska w cyklu „Nasza okładka” przybliża „Zesłanie Ducha Świętego” (Duccio di Buoninsegna).
Ponadto wstęp do okresu zwykłego (autorstwa M. Zachary MIC), Litania loretańska do Najświętszej Maryi Panny i – jak w każdym numerze – czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta (Adam Kowalski) oraz części stałe Mszy świętej.

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Niedziela, 15 maja
Niedziela Zesłania Ducha Świętego

Msza Wigilii

Czuwanie... Tego wieczoru nie bójmy się wziąć Maryi do siebie. Pamiętajmy o Niej! Ona trwała na modlitwie z Apostołami w Wieczerniku, jednomyślnie, zjednoczona ze swoim Synem. Zjednoczona z Nim, była z nimi! Była z nimi w momencie spełniania się obietnicy: „Rzeki wody żywej popłyną z [mego] wnętrza...”. Czy można przeżyć to wydarzenie dobrze, w pełni, właściwie, godnie, owocnie bez Niej? Niech przyczynia się za nami w błaganiach Ta, która zna „zamiar Ducha”!

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Duchu Święty, przyjdź prosimy, L/239, S/318, albo: Przybądź, Stwórco Duchu Boży, L/243, S/322

ALBO ANTYFONA: Miłość Boża rozlana jest w naszych sercach * przez Ducha Świętego, który w nas mieszka. * Alleluja.

CZYTANIE z Księgi Rodzaju (11,1-9). Mieszkańcy całej ziemi mieli jedną mowę, czyli jednakowe słowa. A gdy wędrowali ze wschodu, napotkali równinę w kraju Szinear i tam zamieszkali. I mówili jeden do drugiego: „Chodźcie, wyrabiajmy cegłę i wypalmy ją w ogniu”. A gdy już mieli cegłę zamiast kamieni i smołę zamiast zaprawy murarskiej, rzekli: „Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten sposób zdobędziemy sobie imię, abyśmy się nie rozproszyli po całej ziemi”. A Pan zstąpił z nieba, by zobaczyć to miasto i wieżę, które budowali ludzie, i rzekł: „Są oni jednym ludem i wszyscy mają jedną mowę, i to jest przyczyną, że zaczęli budować. A zatem w przyszłości nic nie będzie dla nich niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić. Zejdźmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie rozumiał drugiego!”. W ten sposób Pan rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi, i tak nie dokończyli budowy tego miasta. Dlatego to nazwano je Babel, tam bowiem Pan pomieszał mowę mieszkańców całej ziemi. Stamtąd też Pan rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 33,10-15)

REFREN: Szczęśliwy naród wybrany przez Pana.

Pan udaremnia zamiary narodów, *
wniwecz obraca zamysły ludów.
Zamiary Pana trwają na wieki, *
zamysły Jego serca przez pokolenia.

Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *
naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.
Pan spogląda z nieba, *
widzi wszystkich ludzi.

Patrzy z miejsca, gdzie przebywa, *
na wszystkich mieszkańców ziemi.
On, który serca wszystkich ukształtował, *
który zważa na wszystkie ich czyny.

CZYTANIE z Księgi Wyjścia (19,3-8a.16-20b). Mojżesz wszedł na górę do Boga, a Pan zawołał na niego z góry i powiedział: „Tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz Izraelitom: Wy widzieliście, co uczyniłem Egiptowi, jak niosłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do Mnie. Teraz, jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie należy cała ziemia. Lecz wy będziecie Mi królestwem kapłanów i ludem świętym. Takie to słowa powiedz Izraelitom”. Mojżesz powrócił i zwołał starszych ludu, i przedstawił im wszystko, co mu Pan nakazał. Wtedy cały lud jednogłośnie powiedział: „Uczynimy wszystko, co Pan nakazał”. Trzeciego dnia rano rozległy się grzmoty z błyskawicami, a gęsty obłok rozpostarł się nad górą i rozległ się głos potężnej trąby, tak że cały lud przebywający w obozie drżał ze strachu. Mojżesz wyprowadził lud z obozu naprzeciw Boga i ustawił u stóp góry. Góra zaś Synaj była cała spowita dymem, gdyż Pan zstąpił na nią w ogniu i unosił się z niej dym jak z pieca, i cała góra bardzo się trzęsła. Głos trąby się przeciągał i stawał się coraz donioślejszy. Mojżesz mówił, a Bóg odpowiadał mu wśród gromów. Pan zstąpił na górę Synaj, na jej szczyt. I wezwał Mojżesza na szczyt góry.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Dn 3,52-56)

REFREN: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.

Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławione imię Twoje †
pełne chwały i świętości, *
uwielbione i wywyższone na wieki.

Błogosławiony jesteś w przybytku Twojej świętej chwały, *
uwielbiony i przesławny na wieki.
Błogosławiony jesteś na tronie swojego królestwa, *
uwielbiony i przesławny na wieki.

Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie, †
który zasiadasz na Cherubach, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.

REFREN: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.

Albo:

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 19,8-11)

REFREN: Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne.

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce, *
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.
Cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze, *
słodsze od miodu płynącego z plastra.

CZYTANIE z Księgi proroka Ezechiela (37,1-14). Spoczęła na mnie ręka Pana, i wyprowadził mnie On w duchu na zewnątrz, i postawił mnie pośród doliny. Była ona pełna kości. I polecił mi, abym przeszedł dokoła nich, i oto było ich na obszarze doliny bardzo wiele. Były one zupełnie wyschłe. I rzekł do mnie: „Synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia?”. Odpowiedziałem: „Panie Boże, Ty to wiesz”. Wtedy rzekł On do mnie: „Prorokuj nad tymi kośćmi i mów do nich: Wyschłe kości, słuchajcie słowa Pana! Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja wam daję ducha, byście ożyły. Chcę was otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę, i dać wam ducha, byście ożyły i poznały, że Ja jestem Pan”. I prorokowałem, jak mi polecono, a gdy prorokowałem, oto powstał szum i trzask, i kości jedna po drugiej zbliżały się do siebie. I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało, a skóra pokryła je z wierzchu, ale jeszcze nie było w nich ducha. I powiedział On do mnie: „Prorokuj do ducha, prorokuj, o synu człowieczy, i mów do ducha: Tak powiada Pan Bóg: Z czterech wiatrów przybądź, duchu, i tchnij na tych pobitych, aby ożyli”. Wtedy prorokowałem tak, jak mi nakazał, i duch wstąpił w nich, a ożyli i stanęli na nogach – wojsko bardzo, bardzo wielkie. I rzekł do mnie: „Synu człowieczy, kości te to cały dom Izraela. Oto mówią oni: Wyschły kości nasze, znikła nadzieja nasza, już po nas. Dlatego prorokuj i mów do nich: Tak mówi Pan Bóg: Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela, i poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój. Udzielę wam mego ducha, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam” – mówi Pan Bóg.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 107,2-9)

REFREN: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.

Tak niech mówią odkupieni przez Pana, *
których wybawił z rąk przeciwnika
i których zgromadził z obcych krain, *
ze wschodu i zachodu, z północy i południa.

Błądzili na pustynnym odludziu, *
do miasta zamieszkałego nie znaleźli drogi.
Cierpieli głód i pragnienie *
i wygasało w nich życie.

REFREN: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.

W swoim utrapieniu wołali do Pana, *
a On ich uwolnił od trwogi.
I powiódł ich prostą drogą, *
aż doszli do miasta zamieszkałego.

Niech dziękują Panu za dobroć Jego, *
za Jego cuda wobec synów ludzkich,
bo głodnego nasycił, *
a łaknącego napełnił dobrami.

CZYTANIE z Księgi proroka Joela (3,1-5). To mówi Pan: „Wyleję Ducha mego na wszelkie ciało, synowie wasi i córki wasze prorokować będą, starcy wasi będą mieć sny, a młodzieńcy wasi będą mieli widzenia. Nawet na sługi i służebnice wyleję Ducha mego w owych dniach. I uczynię znaki na niebie i na ziemi: krew i ogień, i słupy dymne. Słońce zmieni się w ciemność, a księżyc w krew, gdy przyjdzie dzień Pański, dzień wielki i straszny. Każdy jednak, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony, bo na górze Syjon i w Jeruzalem będzie wybawienie, jak przepowiedział Pan, i wśród ocalałych będą ci, których wezwał Pan”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 104,1-2a.24.35c.27-30)

REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Odziany w majestat i piękno, *
światłem okryty jak płaszczem.

Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! *
Ty wszystko mądrze uczyniłeś,
ziemia jest pełna Twoich stworzeń. *
Błogosław, duszo moja, Pana!

Wszystko to czeka na Ciebie, *
byś dał im pokarm we właściwym czasie.
Gdy im dajesz, zbierają, *
gdy otwierasz swą rękę, sycą się Twym dobrem.

Kiedy odbierasz im oddech, marnieją *
i w proch się obracają.
Stwarzasz je, napełniając swym Duchem, *
i odnawiasz oblicze ziemi.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty chciałeś, aby obchód świąt paschalnych objął okres Pięćdziesiątnicy, † spraw, niech Duch Święty zjednoczy rozdzielone narody, * aby każdy w swoim języku oddawał Ci chwałę. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Albo:

Wszechmogący Boże, spraw, niech zajaśnieje nad nami blask Twojej chwały, * a Chrystus, Światłość ze Światłości, niech umocni darem Ducha Świętego serca odrodzonych dzięki Twojej łasce. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian (8,22-27). Bracia: Wiemy, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia. Lecz nie tylko ono, ale i my sami, którzy już posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również całą istotą swoją wzdychamy, oczekując przybrania za synów – odkupienia naszego ciała. W nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni. Nadzieja zaś, której spełnienie już się ogląda, nie jest nadzieją, bo jak można się jeszcze spodziewać tego, co się już ogląda? Jeżeli jednak, nie oglądając, spodziewamy się czegoś, to z wytrwałością tego oczekujemy. Podobnie także Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, wie, że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą.
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Alleluja.
Przyjdź, Duchu Święty,
napełnij serca swoich wiernych
i zapal w nich ogień swojej miłości.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (7,37-39). W ostatnim, najbardziej uroczystym dniu Święta Namiotów Jezus wstał i zawołał donośnym głosem: „Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Rzeki wody żywej popłyną z jego wnętrza”. A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.
Oto słowo Pańskie.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
Prosimy Cię, Boże Ojcze, o dar mądrości i rozumu dla całego Kościoła, aby wszystkie swoje dążenia zwracał ku Tobie.
O dar rady dla papieża Franciszka, aby potrafił dla Ludu Bożego znaleźć wyjście z zawiłych dróg współczesnego świata.
O dar umiejętności dla polityków, aby i oni używali swojej władzy do budowania królestwa Bożego na ziemi.
O dar męstwa dla chorych, cierpiących, osieroconych, zdradzonych, aby wytrwali przy krzyżu Chrystusa z wiernością godną dzieci Bożych.
O dar pobożności i bojaźni Bożej dla każdego z nas, abyśmy kochali dobro i je czynili.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Jam jest chlebem żywym, E/440, M/178, S/352, albo: Pamiątkę dnia świątecznego, L/241, S/320

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, niech błogosławieństwo Ducha Świętego zstąpi na te dary † i wzbudzi w Twoim Kościele taką miłość, * aby wśród świata stawał się prawdziwym znakiem zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O ZESŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO 27

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Jakże pójdziemy za Tobą Chrystusie, E/440, S/351, albo: Lud Twój Panie, E/390; Cały świat niech śpiewa tę pieśń, E/479, L/91, S/832

ANTYFONA: W ostatnim dniu święta * Jezus, stojąc, zawołał donośnym głosem: * Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie, * niech przyjdzie do Mnie i pije. * Alleluja.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, niech przyjęty Sakrament nas uświęci † i da nam gorliwość płynącą od Ducha Świętego, * którym w cudowny sposób napełniłeś swoich Apostołów. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Duchu mądrości, S/315


Msza w dzień

Jeżeli nie ma w nas Ducha Bożego, Ducha Chrystusowego – nie należymy do Niego! Żyjemy wtedy tylko według ciała, co niechybnie prowadzi ku śmierci. To Duch ożywia wszystko! On wskrzesił Jezusa z martwych. Skoro Jezus, nasz Mistrz i Pan, potrzebował Ducha Świętego, który Go wskrzesił z martwych, o ileż bardziej potrzebujemy Go my, aby mieć życie! Przyjdź, Duchu Święty, i wołaj w nas: „Abba, Ojcze!”. Przyjdź i przywróć nasze śmiertelne ciała do życia!

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: O Stworzycielu Duchu, E/218, L/432, S/319

ALBO ANTYFONA: Duch Pański napełnił okrąg ziemi, * Ten, który ogarnia wszystko, * zna każdą mowę. * Alleluja.

Albo:

Miłość Boża rozlana jest w naszych sercach * przez Ducha Świętego, który w nas mieszka. * Alleluja.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty przez misterium dnia dzisiejszego uświęcasz swój Kościół ogarniający wszystkie ludy i narody, † ześlij dary Ducha Świętego na całą ziemię * i dokonaj w sercach wiernych tych cudów, które zdziałałeś w początkach głoszenia Ewangelii. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Dziejów Apostolskich (2,1-11). Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też jakby języki ognia, które się rozdzielały, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jeruzalem pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak tamci przemawiali w jego własnym języku. Pełni zdumienia i podziwu mówili: „Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? – Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 104,1.24.29-31.34)

REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Jak liczne są dzieła Twoje, Panie, *
ziemia jest pełna Twoich stworzeń.

Kiedy odbierasz im oddech, marnieją *
i w proch się obracają.
Stwarzasz je, napełniając swym Duchem, *
i odnawiasz oblicze ziemi.

Niech chwała Pana trwa na wieki, *
niech Pan się raduje z dzieł swoich.
Niech miła Mu będzie pieśń moja, *
będę radował się w Panu.

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian (8,8-17). Bracia: Ci, którzy według ciała żyją, Bogu podobać się nie mogą. Wy jednak nie żyjecie według ciała, lecz według Ducha, jeśli tylko Duch Boży w was mieszka. Jeżeli zaś ktoś nie ma Ducha Chrystusowego, ten do Niego nie należy. Skoro zaś Chrystus w was mieszka, ciało wprawdzie podlega śmierci ze względu na skutki grzechu, duch jednak ma życie na skutek usprawiedliwienia. A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha. Jesteśmy więc, bracia, dłużnikami, ale nie ciała, byśmy żyć mieli według ciała. Bo jeżeli będziecie żyli według ciała, czeka was śmierć. Jeżeli zaś przy pomocy Ducha zadawać będziecie śmierć popędom ciała – będziecie żyli. Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście Ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: „Abba, Ojcze!”. Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa; skoro wspólnie z Nim cierpimy, to po to, by wspólnie mieć udział w chwale.
Oto słowo Boże.

SEKWENCJA:

Przybądź, Duchu Święty, Bez Twojego tchnienia,
Ześlij z nieba wzięty Cóż jest wśród stworzenia?
Światła Twego strumień. Tylko cierń i nędze.

Przyjdź, Ojcze ubogich, Obmyj, co nieświęte,
Przyjdź, Dawco łask drogich, Oschłym wlej zachętę,
Przyjdź, Światłości sumień. Ulecz serca ranę.

O, najmilszy z gości, Nagnij, co jest harde,
Słodka serc radości, Rozgrzej serca twarde,
Słodkie orzeźwienie. Prowadź zabłąkane.

W pracy Tyś ochłodą, Daj Twoim wierzącym,
W skwarze żywą wodą, W Tobie ufającym,
W płaczu utulenie. Siedmiorakie dary.

Światłości najświętsza, Daj zasługę męstwa,
Serc wierzących wnętrza Daj wieniec zwycięstwa,
Poddaj Twej potędze. Daj szczęście bez miary.

AKLAMACJA: Alleluja.
Przyjdź, Duchu Święty,
napełnij serca swoich wiernych
i zapal w nich ogień swojej miłości.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (14,15-16.23b-26). Jezus powiedział do swoich uczniów: „Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze. Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy. Kto nie miłuje Mnie, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca. To wam powiedziałem, przebywając wśród was. A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem”.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Jesteśmy w połowie Jubileuszowego Roku Miłosierdzia. Doświadczamy go jako nieustannego objawienia. Tu nie można zatrzymać się ani na chwilę! Każda bowiem niesie z sobą coraz to nowe obrazy Bożych zmiłowań... Miłosierdzie jest niewyczerpane, nieogarnione, nieskończone. Przyglądamy się mu zadziwieni, zaciekawieni, zbulwersowani, także zalęknieni, bo nie wiemy, dokąd to wszystko nas zaprowadzi. Czasami mamy chęć ukryć się za zawartymi drzwiami jak Apostołowie po zmartwychwstaniu umiłowanego Mistrza. Mamy pokusę zamknięcia drzwi, skutecznie i nieodwołalnie, tak jak zamknięte były drzwi Wieczernika. Drzwi miłosierdzia jednak nie po to zostały otwarte, aby je teraz zamykać. Bardzo potrzebujemy mocy Ducha Świętego, by nie zamknąć nade wszystko drzwi naszych serc z lęku przed głębinami oceanu Bożej miłości, która się daje i którą się daje! Miłość Boża, Miłosierdzie, to nikt inny tylko Ojciec i Syn przychodzący do nas i pragnący u nas, w nas przebywać. To nikt inny tylko Duch Święty, który uczy nas kochać. Duch Święty, Ojciec ubogich, mówił w sposób bardzo konkretny do tych, którzy z takim zadziwieniem słuchali i rozumieli Apostołów. Wtedy byli to Partowie, Medowie, Elamici, mieszkańcy Mezopotamii, Judei, Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii, Pamfilii, Egiptu, Libii, przybysze z Rzymu, Żydzi, prozelici, Kreteńczycy, Arabowie... Cały świat! A dzisiaj? Dzisiaj także Bóg pragnie udzielać się ludziom, wszystkim ludziom! Nie możemy więc w żaden sposób zamknąć drzwi Miłosierdzia! Ktokolwiek by to był, skądkolwiek by przychodził, godzien jest otrzymać od nas miłosierdzie. „Przyjdź, Ojcze ubogich, przyjdź, Dawco łask drogich, przyjdź, Światłości sumień. O, najmilszy z gości...”

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH, s. 81

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Czego chcesz od nas Panie, E/116, L/95, M/174, S/837, albo: Przyjdź Duchu Święty, S/324

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, † spraw, aby zgodnie z obietnicą Twojego Syna, Duch Święty dał nam głębiej zrozumieć tajemnicę Eucharystii * i doprowadził nas do całej prawdy. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O ZESŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO 27

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Pan zstąpił z nieba, S/378, albo: Panie, nie jestem godzien, N2/352; Panie, dobry jak chleb, E/455, M/192, S/380

ANTYFONA: Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym * i głosili wielkie dzieła Boże. * Alleluja.

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty udzielasz swojemu Kościołowi nadprzyrodzonych darów, † zachowaj łaskę, którą go obdarzyłeś, * aby zawsze działała w nas moc Ducha Świętego, a Pokarm eucharystyczny przez Niego uświęcony przyczynił się do naszego wiecznego zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO: Bóg, Ojciec światłości, który w dniu dzisiejszym oświecił dusze uczniów przez zesłanie Ducha Pocieszyciela, † niech wam udzieli swojego błogosławieństwa * i napełni was darami Ducha Świętego.
Amen.
Niech ogień Ducha Świętego, † który ukazał się nad uczniami, * oczyści wasze serca od wszelkiego grzechu i przeniknie was swoim światłem.
Amen.
Duch Święty, który zjednoczył różne narody w wyznawaniu tej samej wiary, † niech sprawi, abyście trwali w tej wierze * i od nadziei przeszli do oglądania Boga w niebie.
Amen.
Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn,  i Duch Święty.
Amen.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Pamiątkę dnia świątecznego, L/241, S/320, albo: Pokój wam, N2/412

 

Autorzy:
o. Ireneusz Maria Klimkowski z Monastycznych Wspólnot Jerozolimskich – wprowadzenie do liturgii i rozważanie
Ognisko Miłości z Olszy – modlitwa wiernych
Adam Kowalski - wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

Sklep internetowy Shoper.pl