Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 6 (237) 2016
Oremus Nr 6 (237) 2016
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
E-BOOK
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

ZACHĘCAMY DO SIĘGNIĘCIA PO CZERWCOWY NUMER SŁOWA WŚRÓD NAS, KTÓRY JEST ZNAKOMITYM UZUPEŁNIENIEM CZASOPISMA OREMUS.

ZNAJDUJĄ SIĘ W NIM ROZWAŻANIA DO JEDNEGO Z CODZIENNYCH CZYTAŃ MSZALNYCH, PRZYBLIŻAJĄCE SŁOWO BOŻE I UŁATWIAJĄCE JEGO ZROZUMIENIE.


Od 1 stycznia 2016 r. podajemy teksty czytań mszalnych i aklamacji według nowego Lekcjonarza, zgodnie z zaleceniem Konferencji Episkopatu Polski.

W czerwcowym numerze miesięcznika „Oremus”:
- wprowadzenia liturgiczne i rozważania przygotowane przez ks. Adama Kiełtyka, biblistę, posługującego w parafii pod Mediolanem;
- modlitwy wiernych autorstwa Ewy Ziemińskiej;
- w ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC przedstawia sylwetkę Jeana Corbona;
- Michał Kozak MIC w cyklu „Pokochać Psalmy” pisze o psalmach złorzeczenia i pomsty;
- Halina Świrska w cyklu „Nasza okładka” przybliża mozaikę Najświętszego Serca Pana Jezusa z frontonu kościoła w Warszawie-Falenicy (projekt i wykonanie Paweł Przyrowski)
Ponadto w numerze Litania do Najświętszego Serca Pana Jezusa i – jak zawsze – czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta (Adam Kowalski) oraz części stałe Mszy świętej. 

 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

DRUKUJ OPIS

Piątek, 3 czerwca
Najświętszego Serca Pana Jezusa

Poprzez dzisiejszą uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa Kościół chce nam ukazać tajemnicę kochającego serca. Płonące i przepasane cierniem Serce Jezusa pragnie dotknąć i przemienić nasze oziębłe i skamieniałe serca. Aby tak się stało, przyjmujemy, za przykładem św. Małgorzaty Marii Alacoque (1647-1690), zaproszenie Jezusa, by położyć głowę na Jego piersi i doświadczyć, jak bardzo Jego Serce pała miłością do nas. Kontemplacja tej Miłości, która dokonuje się w każdej Eucharystii, ma w nas zapalić ogień Bożej miłości. Znakiem naszego uzdrowienia będzie kochające serce, które wielbi Boga i dostrzega w bliźnim Chrystusa.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Twemu Sercu, L/307, S/434

ALBO ANTYFONA: Zamysły Jego serca trwają poprzez pokolenia, * aby ocalić od śmierci życie tych, którzy Mu ufają, * i żywić ich w czasie głodu.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, oddajemy cześć Sercu umiłowanego Syna Twojego i wysławiamy wielkie dary Jego miłości, * spraw, abyśmy z tego źródła Bożej dobroci otrzymali obfite łaski. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Albo:

Boże, Ty w Sercu Twojego Syna, zranionym naszymi grzechami, dajesz nam niewyczerpane skarby miłości, † spraw, abyśmy składając Mu hołd naszego oddania, * wypełniali również obowiązek godnego zadośćuczynienia. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi proroka Ezechiela (34,11-16). Tak mówi Pan Bóg: „Oto Ja sam będę szukał moich owiec i będę sprawował nad nimi pieczę. Jak pasterz dokonuje przeglądu swojej trzody, gdy znajdzie się wśród rozproszonych owiec, tak Ja dokonam przeglądu moich owiec i uwolnię je ze wszystkich miejsc, dokąd się rozproszyły w dni ciemne i mroczne. Wyprowadzę je spomiędzy narodów i zgromadzę je z różnych krajów, sprowadzę je z powrotem do ich ziemi i paść je będę na górach izraelskich, w dolinach i we wszystkich zamieszkałych miejscach kraju. Na dobrym pastwisku będę je pasł, na wyżynach Izraela ma być ich pastwisko. Wtedy będą one leżały na dobrym pastwisku, na tłustym pastwisku paść się będą na górach izraelskich. Ja sam będę pasł moje owce i Ja sam będę je układał na legowisku” – mówi Pan Bóg. „Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę z powrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał. Będę pasł sprawiedliwie.”
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 23,1b-6)

REFREN: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

Pan jest moim pasterzem, †
niczego mi nie braknie, *
pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.

Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.

Stół dla mnie zastawiasz *
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
kielich mój pełny po brzegi.

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana *
po najdłuższe czasy.

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian (5,5b-11). Bracia: Miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany. Chrystus bowiem umarł za nas, jako za grzeszników, w oznaczonym czasie, gdy jeszcze byliśmy bezsilni. A nawet za człowieka sprawiedliwego podejmuje się ktoś umrzeć tylko z największą trudnością. Chociaż może jeszcze za człowieka życzliwego odważyłby się ktoś ponieść śmierć. Bóg zaś okazuje nam swoją miłość właśnie przez to, że Chrystus umarł za nas, gdy byliśmy jeszcze grzesznikami. Tym bardziej więc będziemy przez Niego zachowani od karzącego gniewu, gdy teraz przez krew Jego zostaliśmy usprawiedliwieni. Jeżeli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Jego Syna, to tym bardziej, będąc już pojednanymi, dostąpimy zbawienia przez Jego życie. I nie tylko to – ale i chlubić się możemy w Bogu przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, przez którego teraz uzyskaliśmy pojednanie.
Oto słowo Boże.


AKLAMACJA: Alleluja.
Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie,
bo jestem cichy i pokornego sercem.

Albo:

Ja jestem dobrym pasterzem
i znam owce moje, a moje Mnie znają.

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (15,3-7). Jezus opowiedział faryzeuszom i uczonym w Piśmie następującą przypowieść: „Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła. Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia”.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Dzisiejsza liturgia Słowa ukazuje tajemnicę Serca Jezusowego, posługując się biblijnym obrazem pasterza. Zachowanie pasterza i jego odniesienie do owiec ma nam uzmysłowić ogrom Bożej miłości, która rozlewa się z Serca Jezusa na wszystkie narody świata.
W sposób szczególny przymioty Serca Jezusowego przedstawione są w przypowieści o dobrym pasterzu. Opowiadanie rozpoczyna się zadaniem pytania o ironicznym zabarwieniu: „Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie?”. Odpowiedź jest prosta: Nikt! Owce nie mają zmysłu orientacji. Pustynia Judzka to miejsce, gdzie bardzo łatwo się zgubić. Jest kamienista i poprzecinana suchymi dolinami („wadi”), tworzącymi sieć korytarzy. W takich warunkach wydaje się prawie niemożliwe odnalezienie zaginionej owcy, zaś bardzo prawdopodobne jest zagubienie stada, pozostawionego bez opieki. Logicznym rozwiązaniem jest więc spisanie na straty zagubionej owcy i pozostanie przy stadzie.
Ten paradoks poszukiwania owcy zagubionej obnaża jednak zatwardziałość serc faryzeuszów i uczonych w Piśmie, gdyż wyraża ideę obecną w Starym Testamencie, którą znawcy Pisma powinni doskonale pamiętać: Bóg Izraela jest dobrym pasterzem, który troszczy się o każdą swoją owcę i żadnej nie pozostawia bez opieki (Ez 34,15-16).
Nieracjonalne zachowanie pasterza jest więc wpisane w logikę Bożego działania, która od samego początku historii zbawienia określa zachowanie Boga względem człowieka. Faryzeusze, których oburza zachowanie Jezusa jedzącego z grzesznikami, tak naprawdę nie godzą się na naukę płynącą z Pisma. Ich własna choroba, zatwardziałość serca, nie pozwala im poprawnie odczytać nauki płynącej z Objawienia. Być może tą zagubioną owieczką jest właśnie człowiek sprawiedliwy, faryzeusz, który nie chce wejść do domu, aby świętować razem ze wszystkimi. Jezus opowiada tę przypowieść, jedząc i pijąc razem z grzesznikami. Tych, których brakuje, to faryzeusze, którzy nie chcą Go słuchać i dzielić z Nim posiłku.
Przypowieść o dobrym pasterzu ukazuje nam zatem, jak bardzo Serce Jezusowe jest przepełnione miłością do każdego z nas. Jesteśmy drogocenni w oczach Boga do tego stopnia, że decyduje się On na mało roztropne zachowanie. Rachunek strat i zysków w tym miejscu nie obowiązuje, liczy się tylko zbawienie utraconej osoby.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
Panie Jezu, do swojego najświętszego Serca przygarnij całą wspólnotę Kościoła, by bez wahania niosła wszystkim ludziom Twoją miłość.
Przygarnij wspólnoty zakonne, by przylgnęły do Ciebie całym sercem.
Przygarnij lekarzy, psychologów i pracowników opieki społecznej, by nigdy nie wyczerpywała się ich troska o bliźnich.
Przygarnij wszystkich, którzy stracili nadzieję, by na nowo ufnie spojrzeli w przyszłość.
Przygarnij nas, tu zgromadzonych, by otwierały się i mężniały nasze serca.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Z tej biednej ziemi, E/427, L/310, S/438, albo: Za rękę weź mnie Panie, S/879

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, wejrzyj na niewysłowioną miłość Serca Twojego Syna, który wydał się za nas, † aby przez Jego zasługi nasz dar stał się miłą Tobie ofiarą * i zadośćuczynieniem za nasze grzechy. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O NAJŚWIĘTSZYM SERCU PANA JEZUSA 48

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Jezu miłości Twej, E/441, M/181, S/356; O niewysłowione, L/304, S/426

ANTYFONA: Pan mówi: * Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie, * niech przyjdzie do Mnie i pije. * Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza.

Albo:

Jeden z żołnierzy włócznią przebił bok Jezusa * i natychmiast wypłynęła krew i woda.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, niech ten Sakrament Twojej miłości pociągnie nas do Twojego Syna, † abyśmy ożywieni świętą miłością, * umieli dojrzeć w naszych braciach Chrystusa. Który żyje i króluje na wieki wieków.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Pobłogosław Jezu drogi, L/305, S/429

 


Autorzy:
ks. Adam Kiełtyk – wprowadzenia do liturgii i rozważania
Ewa Ziemińska – modlitwa wiernych
Adam Kowalski - wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 6 (237) 2016



OPIS

ZACHĘCAMY DO SIĘGNIĘCIA PO CZERWCOWY NUMER SŁOWA WŚRÓD NAS, KTÓRY JEST ZNAKOMITYM UZUPEŁNIENIEM CZASOPISMA OREMUS.

ZNAJDUJĄ SIĘ W NIM ROZWAŻANIA DO JEDNEGO Z CODZIENNYCH CZYTAŃ MSZALNYCH, PRZYBLIŻAJĄCE SŁOWO BOŻE I UŁATWIAJĄCE JEGO ZROZUMIENIE.


Od 1 stycznia 2016 r. podajemy teksty czytań mszalnych i aklamacji według nowego Lekcjonarza, zgodnie z zaleceniem Konferencji Episkopatu Polski.

W czerwcowym numerze miesięcznika „Oremus”:
- wprowadzenia liturgiczne i rozważania przygotowane przez ks. Adama Kiełtyka, biblistę, posługującego w parafii pod Mediolanem;
- modlitwy wiernych autorstwa Ewy Ziemińskiej;
- w ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC przedstawia sylwetkę Jeana Corbona;
- Michał Kozak MIC w cyklu „Pokochać Psalmy” pisze o psalmach złorzeczenia i pomsty;
- Halina Świrska w cyklu „Nasza okładka” przybliża mozaikę Najświętszego Serca Pana Jezusa z frontonu kościoła w Warszawie-Falenicy (projekt i wykonanie Paweł Przyrowski)
Ponadto w numerze Litania do Najświętszego Serca Pana Jezusa i – jak zawsze – czytania i modlitwy liturgiczne, propozycje śpiewów na niedziele i święta (Adam Kowalski) oraz części stałe Mszy świętej. 

 

• Czytania liturgiczne

• Modlitwy mszalne
• Komentarze liturgiczne
• Medytacje na niedziele i uroczystości
• Modlitwa powszechna
• Propozycje śpiewów
• Artykuły o liturgii
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Piątek, 3 czerwca
Najświętszego Serca Pana Jezusa

Poprzez dzisiejszą uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa Kościół chce nam ukazać tajemnicę kochającego serca. Płonące i przepasane cierniem Serce Jezusa pragnie dotknąć i przemienić nasze oziębłe i skamieniałe serca. Aby tak się stało, przyjmujemy, za przykładem św. Małgorzaty Marii Alacoque (1647-1690), zaproszenie Jezusa, by położyć głowę na Jego piersi i doświadczyć, jak bardzo Jego Serce pała miłością do nas. Kontemplacja tej Miłości, która dokonuje się w każdej Eucharystii, ma w nas zapalić ogień Bożej miłości. Znakiem naszego uzdrowienia będzie kochające serce, które wielbi Boga i dostrzega w bliźnim Chrystusa.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Twemu Sercu, L/307, S/434

ALBO ANTYFONA: Zamysły Jego serca trwają poprzez pokolenia, * aby ocalić od śmierci życie tych, którzy Mu ufają, * i żywić ich w czasie głodu.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, oddajemy cześć Sercu umiłowanego Syna Twojego i wysławiamy wielkie dary Jego miłości, * spraw, abyśmy z tego źródła Bożej dobroci otrzymali obfite łaski. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Albo:

Boże, Ty w Sercu Twojego Syna, zranionym naszymi grzechami, dajesz nam niewyczerpane skarby miłości, † spraw, abyśmy składając Mu hołd naszego oddania, * wypełniali również obowiązek godnego zadośćuczynienia. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi proroka Ezechiela (34,11-16). Tak mówi Pan Bóg: „Oto Ja sam będę szukał moich owiec i będę sprawował nad nimi pieczę. Jak pasterz dokonuje przeglądu swojej trzody, gdy znajdzie się wśród rozproszonych owiec, tak Ja dokonam przeglądu moich owiec i uwolnię je ze wszystkich miejsc, dokąd się rozproszyły w dni ciemne i mroczne. Wyprowadzę je spomiędzy narodów i zgromadzę je z różnych krajów, sprowadzę je z powrotem do ich ziemi i paść je będę na górach izraelskich, w dolinach i we wszystkich zamieszkałych miejscach kraju. Na dobrym pastwisku będę je pasł, na wyżynach Izraela ma być ich pastwisko. Wtedy będą one leżały na dobrym pastwisku, na tłustym pastwisku paść się będą na górach izraelskich. Ja sam będę pasł moje owce i Ja sam będę je układał na legowisku” – mówi Pan Bóg. „Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę z powrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał. Będę pasł sprawiedliwie.”
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 23,1b-6)

REFREN: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

Pan jest moim pasterzem, †
niczego mi nie braknie, *
pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.

Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.

Stół dla mnie zastawiasz *
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
kielich mój pełny po brzegi.

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana *
po najdłuższe czasy.

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian (5,5b-11). Bracia: Miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany. Chrystus bowiem umarł za nas, jako za grzeszników, w oznaczonym czasie, gdy jeszcze byliśmy bezsilni. A nawet za człowieka sprawiedliwego podejmuje się ktoś umrzeć tylko z największą trudnością. Chociaż może jeszcze za człowieka życzliwego odważyłby się ktoś ponieść śmierć. Bóg zaś okazuje nam swoją miłość właśnie przez to, że Chrystus umarł za nas, gdy byliśmy jeszcze grzesznikami. Tym bardziej więc będziemy przez Niego zachowani od karzącego gniewu, gdy teraz przez krew Jego zostaliśmy usprawiedliwieni. Jeżeli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Jego Syna, to tym bardziej, będąc już pojednanymi, dostąpimy zbawienia przez Jego życie. I nie tylko to – ale i chlubić się możemy w Bogu przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, przez którego teraz uzyskaliśmy pojednanie.
Oto słowo Boże.


AKLAMACJA: Alleluja.
Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie,
bo jestem cichy i pokornego sercem.

Albo:

Ja jestem dobrym pasterzem
i znam owce moje, a moje Mnie znają.

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (15,3-7). Jezus opowiedział faryzeuszom i uczonym w Piśmie następującą przypowieść: „Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła. Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia”.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Dzisiejsza liturgia Słowa ukazuje tajemnicę Serca Jezusowego, posługując się biblijnym obrazem pasterza. Zachowanie pasterza i jego odniesienie do owiec ma nam uzmysłowić ogrom Bożej miłości, która rozlewa się z Serca Jezusa na wszystkie narody świata.
W sposób szczególny przymioty Serca Jezusowego przedstawione są w przypowieści o dobrym pasterzu. Opowiadanie rozpoczyna się zadaniem pytania o ironicznym zabarwieniu: „Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie?”. Odpowiedź jest prosta: Nikt! Owce nie mają zmysłu orientacji. Pustynia Judzka to miejsce, gdzie bardzo łatwo się zgubić. Jest kamienista i poprzecinana suchymi dolinami („wadi”), tworzącymi sieć korytarzy. W takich warunkach wydaje się prawie niemożliwe odnalezienie zaginionej owcy, zaś bardzo prawdopodobne jest zagubienie stada, pozostawionego bez opieki. Logicznym rozwiązaniem jest więc spisanie na straty zagubionej owcy i pozostanie przy stadzie.
Ten paradoks poszukiwania owcy zagubionej obnaża jednak zatwardziałość serc faryzeuszów i uczonych w Piśmie, gdyż wyraża ideę obecną w Starym Testamencie, którą znawcy Pisma powinni doskonale pamiętać: Bóg Izraela jest dobrym pasterzem, który troszczy się o każdą swoją owcę i żadnej nie pozostawia bez opieki (Ez 34,15-16).
Nieracjonalne zachowanie pasterza jest więc wpisane w logikę Bożego działania, która od samego początku historii zbawienia określa zachowanie Boga względem człowieka. Faryzeusze, których oburza zachowanie Jezusa jedzącego z grzesznikami, tak naprawdę nie godzą się na naukę płynącą z Pisma. Ich własna choroba, zatwardziałość serca, nie pozwala im poprawnie odczytać nauki płynącej z Objawienia. Być może tą zagubioną owieczką jest właśnie człowiek sprawiedliwy, faryzeusz, który nie chce wejść do domu, aby świętować razem ze wszystkimi. Jezus opowiada tę przypowieść, jedząc i pijąc razem z grzesznikami. Tych, których brakuje, to faryzeusze, którzy nie chcą Go słuchać i dzielić z Nim posiłku.
Przypowieść o dobrym pasterzu ukazuje nam zatem, jak bardzo Serce Jezusowe jest przepełnione miłością do każdego z nas. Jesteśmy drogocenni w oczach Boga do tego stopnia, że decyduje się On na mało roztropne zachowanie. Rachunek strat i zysków w tym miejscu nie obowiązuje, liczy się tylko zbawienie utraconej osoby.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
Panie Jezu, do swojego najświętszego Serca przygarnij całą wspólnotę Kościoła, by bez wahania niosła wszystkim ludziom Twoją miłość.
Przygarnij wspólnoty zakonne, by przylgnęły do Ciebie całym sercem.
Przygarnij lekarzy, psychologów i pracowników opieki społecznej, by nigdy nie wyczerpywała się ich troska o bliźnich.
Przygarnij wszystkich, którzy stracili nadzieję, by na nowo ufnie spojrzeli w przyszłość.
Przygarnij nas, tu zgromadzonych, by otwierały się i mężniały nasze serca.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Z tej biednej ziemi, E/427, L/310, S/438, albo: Za rękę weź mnie Panie, S/879

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, wejrzyj na niewysłowioną miłość Serca Twojego Syna, który wydał się za nas, † aby przez Jego zasługi nasz dar stał się miłą Tobie ofiarą * i zadośćuczynieniem za nasze grzechy. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O NAJŚWIĘTSZYM SERCU PANA JEZUSA 48

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Jezu miłości Twej, E/441, M/181, S/356; O niewysłowione, L/304, S/426

ANTYFONA: Pan mówi: * Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie, * niech przyjdzie do Mnie i pije. * Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza.

Albo:

Jeden z żołnierzy włócznią przebił bok Jezusa * i natychmiast wypłynęła krew i woda.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, niech ten Sakrament Twojej miłości pociągnie nas do Twojego Syna, † abyśmy ożywieni świętą miłością, * umieli dojrzeć w naszych braciach Chrystusa. Który żyje i króluje na wieki wieków.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Pobłogosław Jezu drogi, L/305, S/429

 


Autorzy:
ks. Adam Kiełtyk – wprowadzenia do liturgii i rozważania
Ewa Ziemińska – modlitwa wiernych
Adam Kowalski - wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

Sklep internetowy Shoper.pl