Oremus - nr archiwalne
7.2
PLN
Oremus Nr 6 (297) 2021
Oremus Nr 6 (297) 2021
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
E-BOOK
Ocena:
(Ilość ocen: 3)
Cena: 7,20 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

W każdym numerze ROZWAŻANIA NA KAŻDY DZIEŃ

ZACHĘCAMY DO SIĘGNIĘCIA PO CZERWCOWY NUMER SŁOWA WŚRÓD NAS, KTÓRY JEST ZNAKOMITYM UZUPEŁNIENIEM CZASOPISMA OREMUS.

W czerwcowym numerze miesięcznika „Oremus”:

- czytania i modlitwy mszalne na każdy dzień;
- wprowadzenia liturgiczne i rozważania, które napisała Mira Majdan, autorka wielu książek z zakresu duchowości, animatorka rekolekcji;
- modlitwy wiernych; przygotowała je s. Ewa Kopiec CHR, jadwiżanka z Krakowa, katechetka;
- kolejny tekst z działu „Pytania i odpowiedzi”. Tym razem ks. Tomasz Horak, emerytowany duszpasterz diecezji opolskiej, publicysta, dziennikarz, ustosunkowuje się do kwestii:

Dlaczego podczas procesji Bożego Ciała czytane są cztery opisy ustanowienia Eucharystii?

- propozycje śpiewów na niedziele, uroczystości i święta, przygotowane przez Adama Kowalskiego, organistę w parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Świętej Lipce.

W ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC pisze o oficjum typu monastycznego miejskiego, istniejącym – obok pustynnego monastycyzmu egipskiego – w IV wieku. Utrwalono wtedy, praktykowane w poprzednich wiekach, tercję, sekstę i nonę. Dodano kompletę na koniec dnia.
Michał Kozak MIC w dziale „Pokochać Psalmy” rozważa Psalm 25. Jego wersety pojawiają się często w liturgii Kościoła (np. w środę dziewiątego tygodnia zwykłego). Psalm ten ma „charakter modlitwy błagalnej, a także lamentacji rozumianej jako wołanie udręczonego człowieka do Boga”.
Halina Świrska, autorka „Naszej okładki”, omawia obraz „Cudowna Msza” (Simone Martini).

Ponadto w numerze – jak zawsze – części stałe Mszy świętej. Publikujemy też, jak zwykle w czerwcu, Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa.

  

Jesteśmy na Facebooku! Zapraszamy wszystkich do polubienia profilu oraz do aktywnego udziału w różnych dyskusjach. 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera:

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwy wiernych
• Liturgiczne ABC
• Pytania i odpowiedzi
• Wstępy do okresów liturgicznych
• Omówienia okładki
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

DRUKUJ OPIS

Czwartek, 3 czerwca
Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa
(Boże Ciało)

W Wielki Czwartek, w atmosferze wielkiej powagi, w kontekście zbliżającej się męki Jezusa, wspominamy ustanowienie sakramentu Eucharystii. Dziś, w radosną uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej, gdy ofiara Jezusa uobecnia się dla nas we Mszy świętej w sposób bezbolesny i bezkrwawy, koncentrujemy się już nie tyle na Jego męce, ile raczej na zbawczych jej owocach, których pragniemy i o których chcemy zaświadczyć, publicznie idąc za Jezusem w uroczystej procesji.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Bądź pochwalon na wieki, L/270, S/341

ALBO ANTYFONA: Bóg karmi swój lud wyborną pszenicą i syci miodem z opoki.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty w Najświętszym Sakramencie zostawiłeś nam pamiątkę swej męki, † daj nam taką czcią otaczać święte tajemnice Ciała i Krwi Twojej, * abyśmy nieustannie doznawali owoców Twego odkupienia. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi Wyjścia (24,3-8). Mojżesz wrócił z góry Synaj i obwieścił ludowi wszystkie słowa Pana i wszystkie Jego polecenia. Wtedy cały lud odpowiedział jednogłośnie: „Wszystkie słowa, jakie powiedział Pan, wypełnimy”. Spisał więc Mojżesz wszystkie słowa Pana. Nazajutrz wcześnie rano zbudował ołtarz u stóp góry i postawił dwanaście stel, stosownie do liczby dwunastu szczepów Izraela. Potem polecił młodzieńcom izraelskim złożyć Panu ofiarę całopalną i ofiarę biesiadną z cielców. Mojżesz zaś wziął połowę krwi i wlał ją do czar, a drugą połową krwi skropił ołtarz. Wtedy wziął Księgę Przymierza i czytał ją głośno ludowi. I oświadczyli: „Wszystko, co powiedział Pan, uczynimy i będziemy posłuszni”. Mojżesz wziął krew i pokropił nią lud, mówiąc: „Oto krew przymierza, które Pan zawarł z wami na podstawie wszystkich tych słów”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 116B,12-13.15-18)

REFREN: Kielich zbawienia wzniosę w imię Pana.

Czym się Panu odpłacę *
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia *
i wezwę imienia Pana.

Cenna jest w oczach Pana *
śmierć Jego wyznawców.
Jestem Twym sługą, synem Twojej służebnicy, *
Ty rozerwałeś moje kajdany.

Tobie złożę ofiarę pochwalną *
i wezwę imienia Pana.
Wypełnię me śluby dla Pana *
przed całym Jego ludem.

CZYTANIE z Listu do Hebrajczyków (9,11-15). Bracia: Chrystus, zjawiwszy się jako arcykapłan dóbr przyszłych, przez wyższy i doskonalszy, i nie ręką – to jest nie na tym świecie – uczyniony przybytek, ani nie przez krew kozłów i cielców; lecz przez własną krew wszedł raz na zawsze do Miejsca Świętego i osiągnął wieczne odkupienie. Jeśli bowiem krew kozłów i cielców oraz popiół z krowy, którymi skrapia się zanieczyszczonych, sprawiają oczyszczenie ciała, to o ile bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego siebie jako nieskalaną ofiarę, oczyści wasze sumienia z martwych uczynków, abyście służyć mogli Bogu żywemu. I dlatego jest Pośrednikiem Nowego Przymierza, ażeby przez śmierć, poniesioną dla odkupienia przestępstw popełnionych za pierwszego przymierza, ci, którzy są wezwani do wiecznego dziedzictwa, dostąpili spełnienia obietnicy.
Oto słowo Boże.

SEKWENCJA

Chwal, Syjonie, Zbawiciela,
Chwal pieśniami wśród wesela
Wodza i pasterza rzesz.

Ile zdołasz, sław Go śmiało,
Bo przewyższa wszystko chwałą,
Co wyśpiewać pieśnią chcesz.

Chwały przedmiot nad podziwy,
Chleb – żyjących pokarm żywy,
Dzisiaj się objawia nam.

Za wieczerzy świętym stołem
Pan go, łamiąc z braćmi społem,
Iście dał Dwunastu sam.

Niech brzmi sława w zgodnym dźwięku,
Z serc radosnych, pełne wdzięku,
Niech mu pieśni płyną chwał.

Dzień obchodzim głośny sławą,
W którym pierwszą Pan ustawą
Rajski stół ten światu dał.

W uczcie tej nowego Pana
Pascha nowym prawem dana,
„Fazy” dawne kończy już.

Przeszłość starą – nowa era,
Cień rozprasza prawda szczera,
Pierzcha noc przed blaskiem zórz.

Co Pan czynił przy Wieczerzy,
Wskazał, że i nam należy
Spełniać ku pamięci nań.

Pouczeni tą ustawą,
Chleb i wino na bezkrwawą
Święcim Odkupienia dań.

Dogmat dan jest do wierzenia,
Że się w Ciało chleb przemienia,
Wino zaś przechodzi w Krew.

Gdzie zmysł próżno dojść się stara,
Serce żywa wzmacnia wiara,
Porządkowi rzeczy wbrew.

Pod odmiennych szat figurą,
W znakach różnych, nie naturą,
Kryje się tajemnic cud.

Ciało – strawą, Krew – napojem,
W obu znakach z Bóstwem swoim
Cały Chrystus trwa, bez złud.

Przez biorących nie łamany,
Nie pokruszon, bez odmiany,
Cały jest w spożyciu bran.

Bierze jeden, tysiąc bierze:
Ten, jak tamci, w równej mierze,
Wzięty zaś nie ginie Pan.

Biorą dobrzy i grzesznicy,
Lecz się losów przyjrz różnicy:
Życie tu – zagłada tam.

Złym śmierć niesie, dobrym życie:
Patrz, jak w skutkach rozmaicie
Czyn ujawnia się ten sam.

Kiedy kruszą się znamiona,
Nie wątp, lecz wierz z głębi łona,
Że to kryje ukruszona
Cząstka, co i całość wprzód.

Rzecz się sama nie rozrywa,
Znaków kruszą się ogniwa,

Przez co stan i postać żywa
Znaczonego nie zna szkód.

Oto chleb Aniołów błogi,
Dan wędrowcom pośród drogi,
Synów wraca w Ojca progi,
Dawać Go nie można złym!

Figur głoszą go osłony!
Izaak na stos wiedziony,
Jagniąt Paschy krwawe zgony,
Manna ojcom dana im.

Dusz Pasterzu! Prawy Chlebie!
Dobry Jezu, prosim Ciebie:
Ty nas karm i broń w potrzebie,
Ty nam dobra okaż w niebie,
Kędy jest żyjących raj!

Twa dłoń, Panie, wszystko zdoła,
Ty nas karmisz z Twego stoła:
Gdzie wciąż uczta trwa wesoła,
W gronie niebian nasze czoła
Na Twe łono skłonić daj!

Amen. Alleluja.

AKLAMACJA: Alleluja.
Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.
Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.

SŁOWA EWANGELII według św. Marka (14,12-16.22-26). W pierwszy dzień Przaśników, kiedy ofiarowywano Paschę, zapytali Jezusa Jego uczniowie: „Gdzie chcesz, żebyśmy przygotowali Ci spożywanie Paschy?”. I posłał dwóch spośród swoich uczniów z tym poleceniem: „Idźcie do miasta, a spotka was człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim i tam, gdzie wejdzie, powiedzcie gospodarzowi: Nauczyciel pyta: Gdzie jest dla Mnie izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami? On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną i gotową. Tam przygotujecie dla nas”. Uczniowie wybrali się i przyszli do miasta, a tam znaleźli wszystko, tak jak im powiedział, i przygotowali Paschę. A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał i dał im, mówiąc: „Bierzcie, to jest Ciało moje”. Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, i pili z niego wszyscy. I rzekł do nich: „To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana. Zaprawdę, powiadam wam: Odtąd nie będę już pił napoju z owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić będę go nowy w królestwie Bożym”. Po odśpiewaniu hymnu wyszli w stronę Góry Oliwnej.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Spośród wielu określeń kojarzących się z Eucharystią, jak „święta uczta”, „dziękczynienie”, „zadatek życia wiecznego” czy „źródło i szczyt życia chrześcijańskiego”, w dzisiejszej liturgii na pierwsze miejsce wysuwa się pojęcie ofiary. Słyszymy najpierw o krwawych ofiarach Starego Testamentu, które miały charakter jedynie symboliczny, będąc zapowiedzią nieskalanej ofiary Jezusa Chrystusa. Z kolei dalsze teksty stwierdzają jasno, że wylana za nas krew Jezusa autentycznie oczyszcza nas z grzechów i otwiera wspaniałe perspektywy – upodobnieni do Jezusa przez służbę Bogu żywemu możemy odziedziczyć życie wieczne.
Wszyscy chcemy żyć wiecznie, ale czy szczerze chcemy upodobnić się do Jezusa? Czy jesteśmy gotowi żyć już nie tylko dla siebie i własnej wygody, ale wzorem Jezusa – Kapłana składać Bogu duchowe ofiary na ołtarzach naszych serc przez wyrzeczenie, miłość i służbę w naszej codzienności?
To właśnie taka gotowość sprawia, że wszystkie inne określenia Eucharystii przestają być dla nas oderwanymi od życia pojęciami. Zaczynamy rozumieć, że nie jest ona pustym rytuałem, obowiązkiem, nagrodą za dobre sprawowanie, ale duchowym pokarmem, bez którego brakuje nam sił do miłości; dziękczynieniem, o którym często zapominamy w życiowej gonitwie; zjednoczeniem z Jezusem, które jest zapowiedzią pełni zjednoczenia z Nim w niebie. Powoli i niepostrzeżenie pojawiają się w nas owoce Komunii świętej – zaczynamy przemieniać się w Tego, którego przyjmujemy.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
• Boże Ojcze, który posłałeś swego Syna, by zbawił ludzi, daj wierzącym w Jezusa udział w owocach Jego męki.
• Boże Ojcze, który powołujesz słabych i grzesznych, by głosili Twoje imię wobec świata, umocnij papieża Franciszka, biskupów i prezbiterów w ich posłudze.
• Boże Ojcze, który jesteś wierny swemu przymierzu, udziel łaski poznania i nawrócenia wszystkim będącym daleko od Ciebie.
• Boże Ojcze, który karmisz nas w każdym czasie, daj potrzebującym codzienny chleb i odpowiednią pracę.
• Boże Ojcze, który dajesz nam codziennie w Eucharystii swego Syna, odnów nasze serca i obdarz nas udziałem w Twoim życiu.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Ja wiem, w kogo ja wierzę, S/350, albo: Pomiędzy lud swój idzie sam, E/457, M/196, S/384

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, udziel swojemu Kościołowi darów jedności i pokoju, * które mistycznie wyrażają złożone dary. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O NAJŚWIĘTSZEJ EUCHARYSTII 46 – 47

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Jezu, Jezu do mnie przyjdź, L/275, S/355; Dziękujemy Ci Ojcze nasz, E/122, L/97, S/840

ANTYFONA: Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, * trwa we Mnie, a Ja w nim.

MÓDLMY SIĘ: Panie Jezu, spraw, abyśmy w wieczności radowali się pełnym udziałem w życiu Bożym, * który w doczesności zapowiada przyjmowanie najdroższego Ciała i Krwi Twojej. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Panie mój, cóż Ci oddać mogę, E/131, L/104, N2/227, S/854


Procesja na uroczystość Najświętszego
Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało)

PRZY PIERWSZYM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Mateusza (26,17-19.26-29). W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: „Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia?”. On odrzekł: „Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka i powiedzcie mu: «Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami»”. Uczniowie uczynili tak, jak im polecił Jezus, i przygotowali Paschę. A gdy oni jedli, wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: „Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje”. Następnie wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, mówiąc: „Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. Lecz powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z tego owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę nowy, w królestwie Ojca mojego”.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, przez paschalne misterium swojego Syna dokonałeś naszego odkupienia, † dlatego w sakramentalnych znakach głosimy śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa; * spraw, abyśmy stale doznawali wzrostu Twojej łaski. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PRZY DRUGIM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Marka (8,1-9). Gdy znowu wielki tłum był z Jezusem i nie mieli co jeść, przywołał do siebie uczniów i rzekł im: „Żal Mi tego ludu, bo już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. A jeśli ich puszczę zgłodniałych do domu, zasłabną w drodze, bo niektórzy z nich przyszli z daleka”. Odpowiedzieli uczniowie: „Skąd tu, na pustkowiu, będzie mógł ktoś nakarmić ich chlebem?”. Zapytał ich: „Ile macie chlebów?”. Odpowiedzieli: „Siedem”. I polecił ludowi usiąść na ziemi. A wziąwszy siedem chlebów, odmówił dziękczynienie, połamał i dawał uczniom, aby je rozdzielali. I rozdali ludowi. Mieli też kilka rybek. I nad nimi odmówił błogosławieństwo i polecił je rozdać. Jedli do sytości, a pozostałych ułomków zebrali siedem koszów. Było zaś około czterech tysięcy ludzi. Potem ich odprawił.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Panie Jezu Chryste, Chlebie żywy, dający życie wieczne, † spraw, abyśmy często Ciebie przyjmowali * i zjednoczeni z Tobą przynosili owoc trwający na wieki. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

PRZY TRZECIM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (24,13-16.28-35). Trzeciego dnia po śmierci Jezusa dwaj z Jego uczniów byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali; a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go mówiąc: „Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił”. Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?”. W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: „Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi”. Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, † spraw, abyśmy żyjąc rozsądnie, pobożnie i sprawiedliwie, * zasłużyli na przyjęcie w chwili naszej śmierci Najświętszego Sakramentu Ciała i Krwi naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Który żyje i króluje na wieki wieków.

PRZY CZWARTYM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Jana (17,20-26). W czasie ostatniej wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami: „Ojcze, nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy, Ja w nich, a Ty we Mnie. Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich”.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, przyjmij łaskawie modlitwy Twojego ludu † i spraw, niech serca wiernych złączą się w wychwalaniu Ciebie i we wspólnej pokucie, * abyśmy przezwyciężyli podział chrześcijan i w doskonałej jedności Kościoła z radością dążyli do Twojego wiekuistego królestwa. Przez Chrystusa, Pana naszego.

NA ZAKOŃCZENIE PROCESJI

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, oświeć nasze serca światłem wiary i rozpal ogniem miłości, † abyśmy w duchu i prawdzie z całym oddaniem wielbili Chrystusa, * którego w tym Sakramencie czcimy jako naszego Boga i Pana. Który żyje i króluje na wieki wieków.

 

Autorzy:
Mira Majdan – wprowadzenia liturgiczne i rozważania
s. Ewa Kopiec CHR modlitwy wiernych
Adam Kowalski – wybór śpiewów

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

 

 

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
Oremus Nr 6 (297) 2021



OPIS

W każdym numerze ROZWAŻANIA NA KAŻDY DZIEŃ

ZACHĘCAMY DO SIĘGNIĘCIA PO CZERWCOWY NUMER SŁOWA WŚRÓD NAS, KTÓRY JEST ZNAKOMITYM UZUPEŁNIENIEM CZASOPISMA OREMUS.

W czerwcowym numerze miesięcznika „Oremus”:

- czytania i modlitwy mszalne na każdy dzień;
- wprowadzenia liturgiczne i rozważania, które napisała Mira Majdan, autorka wielu książek z zakresu duchowości, animatorka rekolekcji;
- modlitwy wiernych; przygotowała je s. Ewa Kopiec CHR, jadwiżanka z Krakowa, katechetka;
- kolejny tekst z działu „Pytania i odpowiedzi”. Tym razem ks. Tomasz Horak, emerytowany duszpasterz diecezji opolskiej, publicysta, dziennikarz, ustosunkowuje się do kwestii:

Dlaczego podczas procesji Bożego Ciała czytane są cztery opisy ustanowienia Eucharystii?

- propozycje śpiewów na niedziele, uroczystości i święta, przygotowane przez Adama Kowalskiego, organistę w parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Świętej Lipce.

W ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC pisze o oficjum typu monastycznego miejskiego, istniejącym – obok pustynnego monastycyzmu egipskiego – w IV wieku. Utrwalono wtedy, praktykowane w poprzednich wiekach, tercję, sekstę i nonę. Dodano kompletę na koniec dnia.
Michał Kozak MIC w dziale „Pokochać Psalmy” rozważa Psalm 25. Jego wersety pojawiają się często w liturgii Kościoła (np. w środę dziewiątego tygodnia zwykłego). Psalm ten ma „charakter modlitwy błagalnej, a także lamentacji rozumianej jako wołanie udręczonego człowieka do Boga”.
Halina Świrska, autorka „Naszej okładki”, omawia obraz „Cudowna Msza” (Simone Martini).

Ponadto w numerze – jak zawsze – części stałe Mszy świętej. Publikujemy też, jak zwykle w czerwcu, Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa.

  

Jesteśmy na Facebooku! Zapraszamy wszystkich do polubienia profilu oraz do aktywnego udziału w różnych dyskusjach. 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera:

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwy wiernych
• Liturgiczne ABC
• Pytania i odpowiedzi
• Wstępy do okresów liturgicznych
• Omówienia okładki
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Czwartek, 3 czerwca
Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa
(Boże Ciało)

W Wielki Czwartek, w atmosferze wielkiej powagi, w kontekście zbliżającej się męki Jezusa, wspominamy ustanowienie sakramentu Eucharystii. Dziś, w radosną uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej, gdy ofiara Jezusa uobecnia się dla nas we Mszy świętej w sposób bezbolesny i bezkrwawy, koncentrujemy się już nie tyle na Jego męce, ile raczej na zbawczych jej owocach, których pragniemy i o których chcemy zaświadczyć, publicznie idąc za Jezusem w uroczystej procesji.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Bądź pochwalon na wieki, L/270, S/341

ALBO ANTYFONA: Bóg karmi swój lud wyborną pszenicą i syci miodem z opoki.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty w Najświętszym Sakramencie zostawiłeś nam pamiątkę swej męki, † daj nam taką czcią otaczać święte tajemnice Ciała i Krwi Twojej, * abyśmy nieustannie doznawali owoców Twego odkupienia. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi Wyjścia (24,3-8). Mojżesz wrócił z góry Synaj i obwieścił ludowi wszystkie słowa Pana i wszystkie Jego polecenia. Wtedy cały lud odpowiedział jednogłośnie: „Wszystkie słowa, jakie powiedział Pan, wypełnimy”. Spisał więc Mojżesz wszystkie słowa Pana. Nazajutrz wcześnie rano zbudował ołtarz u stóp góry i postawił dwanaście stel, stosownie do liczby dwunastu szczepów Izraela. Potem polecił młodzieńcom izraelskim złożyć Panu ofiarę całopalną i ofiarę biesiadną z cielców. Mojżesz zaś wziął połowę krwi i wlał ją do czar, a drugą połową krwi skropił ołtarz. Wtedy wziął Księgę Przymierza i czytał ją głośno ludowi. I oświadczyli: „Wszystko, co powiedział Pan, uczynimy i będziemy posłuszni”. Mojżesz wziął krew i pokropił nią lud, mówiąc: „Oto krew przymierza, które Pan zawarł z wami na podstawie wszystkich tych słów”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 116B,12-13.15-18)

REFREN: Kielich zbawienia wzniosę w imię Pana.

Czym się Panu odpłacę *
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia *
i wezwę imienia Pana.

Cenna jest w oczach Pana *
śmierć Jego wyznawców.
Jestem Twym sługą, synem Twojej służebnicy, *
Ty rozerwałeś moje kajdany.

Tobie złożę ofiarę pochwalną *
i wezwę imienia Pana.
Wypełnię me śluby dla Pana *
przed całym Jego ludem.

CZYTANIE z Listu do Hebrajczyków (9,11-15). Bracia: Chrystus, zjawiwszy się jako arcykapłan dóbr przyszłych, przez wyższy i doskonalszy, i nie ręką – to jest nie na tym świecie – uczyniony przybytek, ani nie przez krew kozłów i cielców; lecz przez własną krew wszedł raz na zawsze do Miejsca Świętego i osiągnął wieczne odkupienie. Jeśli bowiem krew kozłów i cielców oraz popiół z krowy, którymi skrapia się zanieczyszczonych, sprawiają oczyszczenie ciała, to o ile bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego siebie jako nieskalaną ofiarę, oczyści wasze sumienia z martwych uczynków, abyście służyć mogli Bogu żywemu. I dlatego jest Pośrednikiem Nowego Przymierza, ażeby przez śmierć, poniesioną dla odkupienia przestępstw popełnionych za pierwszego przymierza, ci, którzy są wezwani do wiecznego dziedzictwa, dostąpili spełnienia obietnicy.
Oto słowo Boże.

SEKWENCJA

Chwal, Syjonie, Zbawiciela,
Chwal pieśniami wśród wesela
Wodza i pasterza rzesz.

Ile zdołasz, sław Go śmiało,
Bo przewyższa wszystko chwałą,
Co wyśpiewać pieśnią chcesz.

Chwały przedmiot nad podziwy,
Chleb – żyjących pokarm żywy,
Dzisiaj się objawia nam.

Za wieczerzy świętym stołem
Pan go, łamiąc z braćmi społem,
Iście dał Dwunastu sam.

Niech brzmi sława w zgodnym dźwięku,
Z serc radosnych, pełne wdzięku,
Niech mu pieśni płyną chwał.

Dzień obchodzim głośny sławą,
W którym pierwszą Pan ustawą
Rajski stół ten światu dał.

W uczcie tej nowego Pana
Pascha nowym prawem dana,
„Fazy” dawne kończy już.

Przeszłość starą – nowa era,
Cień rozprasza prawda szczera,
Pierzcha noc przed blaskiem zórz.

Co Pan czynił przy Wieczerzy,
Wskazał, że i nam należy
Spełniać ku pamięci nań.

Pouczeni tą ustawą,
Chleb i wino na bezkrwawą
Święcim Odkupienia dań.

Dogmat dan jest do wierzenia,
Że się w Ciało chleb przemienia,
Wino zaś przechodzi w Krew.

Gdzie zmysł próżno dojść się stara,
Serce żywa wzmacnia wiara,
Porządkowi rzeczy wbrew.

Pod odmiennych szat figurą,
W znakach różnych, nie naturą,
Kryje się tajemnic cud.

Ciało – strawą, Krew – napojem,
W obu znakach z Bóstwem swoim
Cały Chrystus trwa, bez złud.

Przez biorących nie łamany,
Nie pokruszon, bez odmiany,
Cały jest w spożyciu bran.

Bierze jeden, tysiąc bierze:
Ten, jak tamci, w równej mierze,
Wzięty zaś nie ginie Pan.

Biorą dobrzy i grzesznicy,
Lecz się losów przyjrz różnicy:
Życie tu – zagłada tam.

Złym śmierć niesie, dobrym życie:
Patrz, jak w skutkach rozmaicie
Czyn ujawnia się ten sam.

Kiedy kruszą się znamiona,
Nie wątp, lecz wierz z głębi łona,
Że to kryje ukruszona
Cząstka, co i całość wprzód.

Rzecz się sama nie rozrywa,
Znaków kruszą się ogniwa,

Przez co stan i postać żywa
Znaczonego nie zna szkód.

Oto chleb Aniołów błogi,
Dan wędrowcom pośród drogi,
Synów wraca w Ojca progi,
Dawać Go nie można złym!

Figur głoszą go osłony!
Izaak na stos wiedziony,
Jagniąt Paschy krwawe zgony,
Manna ojcom dana im.

Dusz Pasterzu! Prawy Chlebie!
Dobry Jezu, prosim Ciebie:
Ty nas karm i broń w potrzebie,
Ty nam dobra okaż w niebie,
Kędy jest żyjących raj!

Twa dłoń, Panie, wszystko zdoła,
Ty nas karmisz z Twego stoła:
Gdzie wciąż uczta trwa wesoła,
W gronie niebian nasze czoła
Na Twe łono skłonić daj!

Amen. Alleluja.

AKLAMACJA: Alleluja.
Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.
Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.

SŁOWA EWANGELII według św. Marka (14,12-16.22-26). W pierwszy dzień Przaśników, kiedy ofiarowywano Paschę, zapytali Jezusa Jego uczniowie: „Gdzie chcesz, żebyśmy przygotowali Ci spożywanie Paschy?”. I posłał dwóch spośród swoich uczniów z tym poleceniem: „Idźcie do miasta, a spotka was człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim i tam, gdzie wejdzie, powiedzcie gospodarzowi: Nauczyciel pyta: Gdzie jest dla Mnie izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami? On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną i gotową. Tam przygotujecie dla nas”. Uczniowie wybrali się i przyszli do miasta, a tam znaleźli wszystko, tak jak im powiedział, i przygotowali Paschę. A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał i dał im, mówiąc: „Bierzcie, to jest Ciało moje”. Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, i pili z niego wszyscy. I rzekł do nich: „To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana. Zaprawdę, powiadam wam: Odtąd nie będę już pił napoju z owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić będę go nowy w królestwie Bożym”. Po odśpiewaniu hymnu wyszli w stronę Góry Oliwnej.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Spośród wielu określeń kojarzących się z Eucharystią, jak „święta uczta”, „dziękczynienie”, „zadatek życia wiecznego” czy „źródło i szczyt życia chrześcijańskiego”, w dzisiejszej liturgii na pierwsze miejsce wysuwa się pojęcie ofiary. Słyszymy najpierw o krwawych ofiarach Starego Testamentu, które miały charakter jedynie symboliczny, będąc zapowiedzią nieskalanej ofiary Jezusa Chrystusa. Z kolei dalsze teksty stwierdzają jasno, że wylana za nas krew Jezusa autentycznie oczyszcza nas z grzechów i otwiera wspaniałe perspektywy – upodobnieni do Jezusa przez służbę Bogu żywemu możemy odziedziczyć życie wieczne.
Wszyscy chcemy żyć wiecznie, ale czy szczerze chcemy upodobnić się do Jezusa? Czy jesteśmy gotowi żyć już nie tylko dla siebie i własnej wygody, ale wzorem Jezusa – Kapłana składać Bogu duchowe ofiary na ołtarzach naszych serc przez wyrzeczenie, miłość i służbę w naszej codzienności?
To właśnie taka gotowość sprawia, że wszystkie inne określenia Eucharystii przestają być dla nas oderwanymi od życia pojęciami. Zaczynamy rozumieć, że nie jest ona pustym rytuałem, obowiązkiem, nagrodą za dobre sprawowanie, ale duchowym pokarmem, bez którego brakuje nam sił do miłości; dziękczynieniem, o którym często zapominamy w życiowej gonitwie; zjednoczeniem z Jezusem, które jest zapowiedzią pełni zjednoczenia z Nim w niebie. Powoli i niepostrzeżenie pojawiają się w nas owoce Komunii świętej – zaczynamy przemieniać się w Tego, którego przyjmujemy.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
• Boże Ojcze, który posłałeś swego Syna, by zbawił ludzi, daj wierzącym w Jezusa udział w owocach Jego męki.
• Boże Ojcze, który powołujesz słabych i grzesznych, by głosili Twoje imię wobec świata, umocnij papieża Franciszka, biskupów i prezbiterów w ich posłudze.
• Boże Ojcze, który jesteś wierny swemu przymierzu, udziel łaski poznania i nawrócenia wszystkim będącym daleko od Ciebie.
• Boże Ojcze, który karmisz nas w każdym czasie, daj potrzebującym codzienny chleb i odpowiednią pracę.
• Boże Ojcze, który dajesz nam codziennie w Eucharystii swego Syna, odnów nasze serca i obdarz nas udziałem w Twoim życiu.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Ja wiem, w kogo ja wierzę, S/350, albo: Pomiędzy lud swój idzie sam, E/457, M/196, S/384

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, udziel swojemu Kościołowi darów jedności i pokoju, * które mistycznie wyrażają złożone dary. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O NAJŚWIĘTSZEJ EUCHARYSTII 46 – 47

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Jezu, Jezu do mnie przyjdź, L/275, S/355; Dziękujemy Ci Ojcze nasz, E/122, L/97, S/840

ANTYFONA: Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, * trwa we Mnie, a Ja w nim.

MÓDLMY SIĘ: Panie Jezu, spraw, abyśmy w wieczności radowali się pełnym udziałem w życiu Bożym, * który w doczesności zapowiada przyjmowanie najdroższego Ciała i Krwi Twojej. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Panie mój, cóż Ci oddać mogę, E/131, L/104, N2/227, S/854


Procesja na uroczystość Najświętszego
Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało)

PRZY PIERWSZYM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Mateusza (26,17-19.26-29). W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: „Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia?”. On odrzekł: „Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka i powiedzcie mu: «Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami»”. Uczniowie uczynili tak, jak im polecił Jezus, i przygotowali Paschę. A gdy oni jedli, wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: „Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje”. Następnie wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, mówiąc: „Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. Lecz powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z tego owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę nowy, w królestwie Ojca mojego”.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, przez paschalne misterium swojego Syna dokonałeś naszego odkupienia, † dlatego w sakramentalnych znakach głosimy śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa; * spraw, abyśmy stale doznawali wzrostu Twojej łaski. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PRZY DRUGIM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Marka (8,1-9). Gdy znowu wielki tłum był z Jezusem i nie mieli co jeść, przywołał do siebie uczniów i rzekł im: „Żal Mi tego ludu, bo już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. A jeśli ich puszczę zgłodniałych do domu, zasłabną w drodze, bo niektórzy z nich przyszli z daleka”. Odpowiedzieli uczniowie: „Skąd tu, na pustkowiu, będzie mógł ktoś nakarmić ich chlebem?”. Zapytał ich: „Ile macie chlebów?”. Odpowiedzieli: „Siedem”. I polecił ludowi usiąść na ziemi. A wziąwszy siedem chlebów, odmówił dziękczynienie, połamał i dawał uczniom, aby je rozdzielali. I rozdali ludowi. Mieli też kilka rybek. I nad nimi odmówił błogosławieństwo i polecił je rozdać. Jedli do sytości, a pozostałych ułomków zebrali siedem koszów. Było zaś około czterech tysięcy ludzi. Potem ich odprawił.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Panie Jezu Chryste, Chlebie żywy, dający życie wieczne, † spraw, abyśmy często Ciebie przyjmowali * i zjednoczeni z Tobą przynosili owoc trwający na wieki. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

PRZY TRZECIM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (24,13-16.28-35). Trzeciego dnia po śmierci Jezusa dwaj z Jego uczniów byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali; a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go mówiąc: „Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił”. Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?”. W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: „Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi”. Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, † spraw, abyśmy żyjąc rozsądnie, pobożnie i sprawiedliwie, * zasłużyli na przyjęcie w chwili naszej śmierci Najświętszego Sakramentu Ciała i Krwi naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Który żyje i króluje na wieki wieków.

PRZY CZWARTYM OŁTARZU


SŁOWA EWANGELII według św. Jana (17,20-26). W czasie ostatniej wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami: „Ojcze, nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy, Ja w nich, a Ty we Mnie. Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich”.
Oto słowo Pańskie.

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, przyjmij łaskawie modlitwy Twojego ludu † i spraw, niech serca wiernych złączą się w wychwalaniu Ciebie i we wspólnej pokucie, * abyśmy przezwyciężyli podział chrześcijan i w doskonałej jedności Kościoła z radością dążyli do Twojego wiekuistego królestwa. Przez Chrystusa, Pana naszego.

NA ZAKOŃCZENIE PROCESJI

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, oświeć nasze serca światłem wiary i rozpal ogniem miłości, † abyśmy w duchu i prawdzie z całym oddaniem wielbili Chrystusa, * którego w tym Sakramencie czcimy jako naszego Boga i Pana. Który żyje i króluje na wieki wieków.

 

Autorzy:
Mira Majdan – wprowadzenia liturgiczne i rozważania
s. Ewa Kopiec CHR modlitwy wiernych
Adam Kowalski – wybór śpiewów

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

 

 

Sklep internetowy Shoper.pl