Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 7 (250) 2017
Oremus Nr 7 (250) 2017
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
E-BOOK
Ocena:
(Ilość ocen: 1)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

ZACHĘCAMY DO SIĘGNIĘCIA PO LIPCOWY NUMER SŁOWA WŚRÓD NAS, KTÓRY JEST ZNAKOMITYM UZUPEŁNIENIEM CZASOPISMA OREMUS.

ZNAJDUJĄ SIĘ W NIM ROZWAŻANIA DO JEDNEGO Z CODZIENNYCH CZYTAŃ MSZALNYCH, PRZYBLIŻAJĄCE SŁOWO BOŻE I UŁATWIAJĄCE JEGO ZROZUMIENIE.


Od lipca w OREMUS nowy cykl tekstów liturgicznego ABC

Kościół, który św. Paweł nazywa Ciałem Chrystusa (np. Ef 1,22-23), jest podstawowym znakiem Jego obecności w świecie. W Kościele zaś szczególne znaczenie mają znaki sakramentalne, stanowiące oś całego życia liturgicznego. „To, co było widzialne w naszym Zbawicielu, zostało teraz zawarte w sakramentach” – powiedział św. Leon Wielki w kazaniu na wniebowstąpienie. Widzialne znaki sakramentalne są więc kontynuacją człowieczeństwa Chrystusa.
W odpowiedzi na prośby Czytelników od lipca br. powracamy w liturgicznym ABC do Mszy świętej. W kolejnych tekstach Maciej Zachara MIC przyjrzy się całej celebracji, od naszego wejścia do kościoła, przez obrzędy mszalne, aż do opuszczenia świątyni po zakończonej liturgii – pod kątem szeroko rozumianych znaków (osoby, gesty, postawy, przedmioty itd.).
Autor podejmie m.in. takie tematy, jak: niedziela – znak święta; znak świątyni, wody święconej i wnętrza świątyni; znak zgromadzenia liturgicznego; chwile ciszy; skłony głową, pochylenie ciała; postawa stojąca i siedząca; osoby proklamujące słowo; symbolika chleba i wina; procesja z darami; gesty oranta; gesty na Per ipsum i podczas „Ojcze nasz”; znak pokoju; Agnus Dei – znak Baranka; Komunia święta – znak Uczty, postawa ciała, do ust czy na dłoń, dwie Postacie, dary aktualnie konsekrowane; błogosławieństwo, rozesłanie – znak misji.

W lipcowym numerze miesięcznika „Oremus”:
- czytania i modlitwy mszalne na każdy dzień;

- wprowadzenia liturgiczne i rozważania – na niedziele, uroczystości i święta – autorstwa Andrzeja Hejnowicza OFMConv;

- modlitwy wiernych przygotowane przez małżeństwa z Domowego Kościoła z Piaseczna;

- kolejny tekst z działu „Pytania i odpowiedzi”. S. Adelajda Sielepin, jadwiżanka, profesor Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, kierownik Katedry Teologii Liturgii, odpowiada na pytanie:

Czy to, że lipiec jest miesiącem czci Krwi Chrystusa, powinno się jakoś przejawiać w liturgii?

- propozycje śpiewów na niedziele, uroczystości i święta przygotowane przez Adama Kowalskiego.

W ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC rozpoczyna nowy cykl tekstów. W numerze zamieszczamy pierwsze z rozważań wprowadzających. „Kościół, który św. Paweł nazywa Ciałem Chrystusa (np. Ef 1,22-23), jest podstawowym znakiem Jego obecności w świecie. W Kościele zaś szczególne znaczenie mają znaki sakramentalne, stanowiące oś całego życia liturgicznego” – przypomina ks. M. Zachara MIC.
Michał Kozak MIC w cyklu „Pokochać Psalmy” przybliża temat instrumentów muzycznych w psalmach.
Halina Świrska w cyklu „Nasza okładka” przedstawia „Noli me tangere” (Fra Angelico).

Ponadto w numerze – jak zawsze – części stałe Mszy świętej.

 

Jesteśmy już na Facebooku! Zapraszam wszystkich do polubienia profilu oraz do aktywnego udziału w różnych dyskusjach.

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera:

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwa powszechna
• Liturgiczne ABC
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

DRUKUJ OPIS

Sobota, 22 lipca 
Św. Marii Magdaleny

Wobec rzeczywistości śmierci można z rezygnacją stwierdzić: wszystko się skończyło, nic więcej nie można zrobić. Wówczas śmierć i grób jako jej znak stają się symbolem końca. Bóg jednak zainterweniował również w tę sferę. Z grobu, ze śmierci, wyprowadził życie. Pierwszą osobą, która była świadkiem tego faktu, jest Maria Magdalena. Ona widziała Jezusa umęczonego, zabitego i złożonego do grobu i ona jako pierwsza spotkała Go żywego po Jego zmartwychwstaniu. To właśnie ona ogłasza apostołom: „Widziałam Pana”. Jest pierwszą głosicielką zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią. Oddając Bogu chwałę podczas dzisiejszej Eucharystii, podziękujmy za tych wszystkich, którzy nam przekazali wiarę w Jezusa powstałego z martwych.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Gwiazdo Magdali, S/690, albo: Radością naszą jesteś Ty, E/412

ALBO ANTYFONA: Jezus powiedział do Marii Magdaleny: * Idź do moich braci i powiedz im: * Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego, do Boga mego i Boga waszego.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Twój Syn wybrał Marię Magdalenę na pierwszą zwiastunkę wielkanocnej radości, † spraw, abyśmy przez jej wstawiennictwo i przykład głosili Chrystusa zmartwychwstałego * i oglądali Go w Twojej chwale. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Pieśni nad pieśniami (8,6-7). Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak otchłań; żar jej to żar ognia, płomień Pana. Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki. Jeśliby kto oddał za miłość całe bogactwo swego domu, pogardzą nim tylko. 
Oto słowo Boże.

Albo:

CZYTANIE z Drugiego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (5,14-17). Bracia: Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał. Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe. 
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 63,2-6.8-9)

REFREN: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

Boże mój, Boże, szukam Ciebie * 
i pragnie Ciebie moja dusza. 
Ciało moje tęskni za Tobą, * 
jak ziemia zeschła i łaknąca wody.

Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni, * 
by ujrzeć Twą potęgę i chwałę. 
Twoja łaska jest cenniejsza od życia, * 
więc sławić Cię będą moje wargi.

Będę Cię wielbił przez całe me życie * 
i wzniosę ręce w imię Twoje. 
Moja dusza syci się obficie, * 
a usta Cię wielbią radosnymi wargami.

Bo stałeś się dla mnie pomocą * 
i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie: 
Do Ciebie lgnie moja dusza, * 
prawica Twoja mnie wspiera.

AKLAMACJA: Alleluja. 
Mario, ty powiedz, coś w drodze widziała? 
Jam Zmartwychwstałego blask chwały ujrzała. 
Żywego już Pana widziałam grób pusty 
i świadków anielskich, i odzież, i chusty.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (20,1.11-18). Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień od niego odsunięty. Maria stała przed grobem, płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa: jednego w miejscu głowy, a drugiego w miejscu nóg. I rzekli do niej: „Niewiasto, czemu płaczesz?”. Odpowiedziała im: „Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono”. Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus. Rzekł do niej Jezus: „Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?”. Ona zaś, sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: „Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę”. Jezus rzekł do niej: „Mario!”. A ona, obróciwszy się, powiedziała do Niego po hebrajsku: „Rabbuni”, to znaczy: Nauczycielu. Rzekł do niej Jezus: „Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: «Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego»”. Poszła Maria Magdalena, oznajmiając uczniom: „Widziałam Pana i to mi powiedział”.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Dlaczego Chrystus po swym zmartwychwstaniu ukazał się kobiecie? I to tej, z której wyrzucił siedem złych duchów? Dlaczego to właśnie ona otrzymała od Pana zadanie ogłoszenia faktu zmartwychwstania apostołom? Było to w sensie formalnym najgorsze rozwiązanie, bo przecież nikt w czasach Jezusa nie brał na serio tego, co mówiła kobieta. Nie mogła być świadkiem w żadnej sprawie sądowej. Może dlatego – jak mówi św. Łukasz w swej Ewangelii – apostołowie nie uwierzyli kobietom. Pewną formą odpowiedzi mogą być fakty, które dokonały się kilka dni wcześniej. Kobiety wytrwały przy Jezusie. Nie rozproszyły się jak apostołowie, z których jedynie Jan nie opuścił Mistrza, ale pozostały przy Nim pod krzyżem i przy grobie. Siłą, która pozwoliła im tego dokonać, była miłość do Chrystusa. To ona przywiodła Marię Magdalenę wcześnie rano do grobu. Miłość Ojca do Syna była powodem przywrócenia Jezusa do życia po Jego męce i śmierci. Również miłość jest siłą pozwalającą spotkać się z Nim po śmierci.
Dzisiejsze czasy są królestwem techniki. Prawie codziennie słyszymy o nowych, cudownych wynalazkach. Ale mimo tego postępu zauważamy, że nasz świat staje się coraz mniej ludzki. Wzrasta egoizm i samolubstwo. Brakuje w nim miłości, która jest zdolna do poświęcenia swego życia na służbę innym. Jezus, który zna serce każdego z nas, rozpoznał w sercu Marii Magdaleny miłość, dzięki której była ona w stanie przetrwać wszystkie trudności w głoszeniu Ewangelii o Jego zmartwychwstaniu. Podobna sytuacja spotka św. Piotra. Chrystus przed powierzeniem mu misji zada tylko jedno pytanie: „Kochasz Mnie?”. Pozytywna odpowiedź Apostoła pozwala mu być pasterzem owiec. Również do nas Jezus kieruje pytanie: „Miłujesz Mnie?”. Od odpowiedzi na nie zależy, czy i nam zostanie powierzone głoszenie prawdy o Jego zmartwychwstaniu.

MODLITWA WIERNYCH:
Umocnij, Panie, swój Kościół w gorliwym głoszeniu Ewangelii na całym świecie.
Udziel, Panie, wszystkim zaangażowanym w przygotowanie Światowych Dni Młodzieży w Panamie Twojego Ducha.
Dotknij, Panie, ludzi uwikłanych w grzechy, daj im przebaczenie i wolność.
Udziel, Panie, przebaczenia wszystkim zmarłym i zanurz ich w Twojej wiecznej miłości.
Przymnóż nam samym wiary w Twoje zmartwychwstanie i natchnij do apostolskiej gorliwości.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Bóg nad swym ludem, E/370, M/14, S/445, albo: Pokój wam, N2/412

MODLITWA NAD DARAMI: Wszechmogący Boże, przyjmij dary złożone w dniu wspomnienia świętej Marii Magdaleny, * której posługę łaskawie przyjął Twój Syn Jednorodzony. Który żyje i króluje na wieki wieków.

PREFACJA: Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy Ciebie, wszechmogący Ojcze, wielki w miłosierdziu nie mniej niż w potędze, * zawsze wysławiali przez Chrystusa, naszego Pana. * On w ogrodzie jawnie ukazał się Marii Magdalenie, która umiłowała Go żyjącego, * widziała konającego na krzyżu, szukała złożonego w grobie, * i jako pierwsza uwielbiła Go zmartwychwstałego. * On zaszczycił ją apostolską misją wobec apostołów, * aby dobra nowina nowego życia dotarła aż na krańce świata. * Dlatego i my, ze wszystkimi Aniołami i Świętymi, * wysławiamy Ciebie, Panie, z radością wołając: Święty...

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Jezu, Jezu do mnie przyjdź, L/275, S/355; Dziękujemy Ci Ojcze nasz, E/122, L/97, S/840

ANTYFONA: Miłość Chrystusa przynagla nas, * aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, * lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, niech przyjęcie Twojego Sakramentu wzbudzi w nas gorącą miłość, * z jaką święta Maria Magdalena trwała przy Chrystusie, swoim Mistrzu. Który żyje i króluje na wieki wieków.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Lud Twój, Panie, E/390, albo: Tak Bóg umiłował świat, N2/414


Autorzy:
Andrzej Hejnowicz OFMConv – wprowadzenia do liturgii i rozważania
małżeństwa z Domowego Kościoła z Piaseczna – modlitwa wiernych
Adam Kowalski – wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 7 (250) 2017



OPIS

ZACHĘCAMY DO SIĘGNIĘCIA PO LIPCOWY NUMER SŁOWA WŚRÓD NAS, KTÓRY JEST ZNAKOMITYM UZUPEŁNIENIEM CZASOPISMA OREMUS.

ZNAJDUJĄ SIĘ W NIM ROZWAŻANIA DO JEDNEGO Z CODZIENNYCH CZYTAŃ MSZALNYCH, PRZYBLIŻAJĄCE SŁOWO BOŻE I UŁATWIAJĄCE JEGO ZROZUMIENIE.


Od lipca w OREMUS nowy cykl tekstów liturgicznego ABC

Kościół, który św. Paweł nazywa Ciałem Chrystusa (np. Ef 1,22-23), jest podstawowym znakiem Jego obecności w świecie. W Kościele zaś szczególne znaczenie mają znaki sakramentalne, stanowiące oś całego życia liturgicznego. „To, co było widzialne w naszym Zbawicielu, zostało teraz zawarte w sakramentach” – powiedział św. Leon Wielki w kazaniu na wniebowstąpienie. Widzialne znaki sakramentalne są więc kontynuacją człowieczeństwa Chrystusa.
W odpowiedzi na prośby Czytelników od lipca br. powracamy w liturgicznym ABC do Mszy świętej. W kolejnych tekstach Maciej Zachara MIC przyjrzy się całej celebracji, od naszego wejścia do kościoła, przez obrzędy mszalne, aż do opuszczenia świątyni po zakończonej liturgii – pod kątem szeroko rozumianych znaków (osoby, gesty, postawy, przedmioty itd.).
Autor podejmie m.in. takie tematy, jak: niedziela – znak święta; znak świątyni, wody święconej i wnętrza świątyni; znak zgromadzenia liturgicznego; chwile ciszy; skłony głową, pochylenie ciała; postawa stojąca i siedząca; osoby proklamujące słowo; symbolika chleba i wina; procesja z darami; gesty oranta; gesty na Per ipsum i podczas „Ojcze nasz”; znak pokoju; Agnus Dei – znak Baranka; Komunia święta – znak Uczty, postawa ciała, do ust czy na dłoń, dwie Postacie, dary aktualnie konsekrowane; błogosławieństwo, rozesłanie – znak misji.

W lipcowym numerze miesięcznika „Oremus”:
- czytania i modlitwy mszalne na każdy dzień;

- wprowadzenia liturgiczne i rozważania – na niedziele, uroczystości i święta – autorstwa Andrzeja Hejnowicza OFMConv;

- modlitwy wiernych przygotowane przez małżeństwa z Domowego Kościoła z Piaseczna;

- kolejny tekst z działu „Pytania i odpowiedzi”. S. Adelajda Sielepin, jadwiżanka, profesor Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, kierownik Katedry Teologii Liturgii, odpowiada na pytanie:

Czy to, że lipiec jest miesiącem czci Krwi Chrystusa, powinno się jakoś przejawiać w liturgii?

- propozycje śpiewów na niedziele, uroczystości i święta przygotowane przez Adama Kowalskiego.

W ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC rozpoczyna nowy cykl tekstów. W numerze zamieszczamy pierwsze z rozważań wprowadzających. „Kościół, który św. Paweł nazywa Ciałem Chrystusa (np. Ef 1,22-23), jest podstawowym znakiem Jego obecności w świecie. W Kościele zaś szczególne znaczenie mają znaki sakramentalne, stanowiące oś całego życia liturgicznego” – przypomina ks. M. Zachara MIC.
Michał Kozak MIC w cyklu „Pokochać Psalmy” przybliża temat instrumentów muzycznych w psalmach.
Halina Świrska w cyklu „Nasza okładka” przedstawia „Noli me tangere” (Fra Angelico).

Ponadto w numerze – jak zawsze – części stałe Mszy świętej.

 

Jesteśmy już na Facebooku! Zapraszam wszystkich do polubienia profilu oraz do aktywnego udziału w różnych dyskusjach.

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera:

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwa powszechna
• Liturgiczne ABC
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Sobota, 22 lipca 
Św. Marii Magdaleny

Wobec rzeczywistości śmierci można z rezygnacją stwierdzić: wszystko się skończyło, nic więcej nie można zrobić. Wówczas śmierć i grób jako jej znak stają się symbolem końca. Bóg jednak zainterweniował również w tę sferę. Z grobu, ze śmierci, wyprowadził życie. Pierwszą osobą, która była świadkiem tego faktu, jest Maria Magdalena. Ona widziała Jezusa umęczonego, zabitego i złożonego do grobu i ona jako pierwsza spotkała Go żywego po Jego zmartwychwstaniu. To właśnie ona ogłasza apostołom: „Widziałam Pana”. Jest pierwszą głosicielką zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią. Oddając Bogu chwałę podczas dzisiejszej Eucharystii, podziękujmy za tych wszystkich, którzy nam przekazali wiarę w Jezusa powstałego z martwych.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Gwiazdo Magdali, S/690, albo: Radością naszą jesteś Ty, E/412

ALBO ANTYFONA: Jezus powiedział do Marii Magdaleny: * Idź do moich braci i powiedz im: * Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego, do Boga mego i Boga waszego.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Twój Syn wybrał Marię Magdalenę na pierwszą zwiastunkę wielkanocnej radości, † spraw, abyśmy przez jej wstawiennictwo i przykład głosili Chrystusa zmartwychwstałego * i oglądali Go w Twojej chwale. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Pieśni nad pieśniami (8,6-7). Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak otchłań; żar jej to żar ognia, płomień Pana. Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki. Jeśliby kto oddał za miłość całe bogactwo swego domu, pogardzą nim tylko. 
Oto słowo Boże.

Albo:

CZYTANIE z Drugiego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (5,14-17). Bracia: Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał. Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe. 
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 63,2-6.8-9)

REFREN: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

Boże mój, Boże, szukam Ciebie * 
i pragnie Ciebie moja dusza. 
Ciało moje tęskni za Tobą, * 
jak ziemia zeschła i łaknąca wody.

Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni, * 
by ujrzeć Twą potęgę i chwałę. 
Twoja łaska jest cenniejsza od życia, * 
więc sławić Cię będą moje wargi.

Będę Cię wielbił przez całe me życie * 
i wzniosę ręce w imię Twoje. 
Moja dusza syci się obficie, * 
a usta Cię wielbią radosnymi wargami.

Bo stałeś się dla mnie pomocą * 
i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie: 
Do Ciebie lgnie moja dusza, * 
prawica Twoja mnie wspiera.

AKLAMACJA: Alleluja. 
Mario, ty powiedz, coś w drodze widziała? 
Jam Zmartwychwstałego blask chwały ujrzała. 
Żywego już Pana widziałam grób pusty 
i świadków anielskich, i odzież, i chusty.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (20,1.11-18). Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień od niego odsunięty. Maria stała przed grobem, płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa: jednego w miejscu głowy, a drugiego w miejscu nóg. I rzekli do niej: „Niewiasto, czemu płaczesz?”. Odpowiedziała im: „Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono”. Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus. Rzekł do niej Jezus: „Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?”. Ona zaś, sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: „Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę”. Jezus rzekł do niej: „Mario!”. A ona, obróciwszy się, powiedziała do Niego po hebrajsku: „Rabbuni”, to znaczy: Nauczycielu. Rzekł do niej Jezus: „Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: «Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego»”. Poszła Maria Magdalena, oznajmiając uczniom: „Widziałam Pana i to mi powiedział”.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Dlaczego Chrystus po swym zmartwychwstaniu ukazał się kobiecie? I to tej, z której wyrzucił siedem złych duchów? Dlaczego to właśnie ona otrzymała od Pana zadanie ogłoszenia faktu zmartwychwstania apostołom? Było to w sensie formalnym najgorsze rozwiązanie, bo przecież nikt w czasach Jezusa nie brał na serio tego, co mówiła kobieta. Nie mogła być świadkiem w żadnej sprawie sądowej. Może dlatego – jak mówi św. Łukasz w swej Ewangelii – apostołowie nie uwierzyli kobietom. Pewną formą odpowiedzi mogą być fakty, które dokonały się kilka dni wcześniej. Kobiety wytrwały przy Jezusie. Nie rozproszyły się jak apostołowie, z których jedynie Jan nie opuścił Mistrza, ale pozostały przy Nim pod krzyżem i przy grobie. Siłą, która pozwoliła im tego dokonać, była miłość do Chrystusa. To ona przywiodła Marię Magdalenę wcześnie rano do grobu. Miłość Ojca do Syna była powodem przywrócenia Jezusa do życia po Jego męce i śmierci. Również miłość jest siłą pozwalającą spotkać się z Nim po śmierci.
Dzisiejsze czasy są królestwem techniki. Prawie codziennie słyszymy o nowych, cudownych wynalazkach. Ale mimo tego postępu zauważamy, że nasz świat staje się coraz mniej ludzki. Wzrasta egoizm i samolubstwo. Brakuje w nim miłości, która jest zdolna do poświęcenia swego życia na służbę innym. Jezus, który zna serce każdego z nas, rozpoznał w sercu Marii Magdaleny miłość, dzięki której była ona w stanie przetrwać wszystkie trudności w głoszeniu Ewangelii o Jego zmartwychwstaniu. Podobna sytuacja spotka św. Piotra. Chrystus przed powierzeniem mu misji zada tylko jedno pytanie: „Kochasz Mnie?”. Pozytywna odpowiedź Apostoła pozwala mu być pasterzem owiec. Również do nas Jezus kieruje pytanie: „Miłujesz Mnie?”. Od odpowiedzi na nie zależy, czy i nam zostanie powierzone głoszenie prawdy o Jego zmartwychwstaniu.

MODLITWA WIERNYCH:
Umocnij, Panie, swój Kościół w gorliwym głoszeniu Ewangelii na całym świecie.
Udziel, Panie, wszystkim zaangażowanym w przygotowanie Światowych Dni Młodzieży w Panamie Twojego Ducha.
Dotknij, Panie, ludzi uwikłanych w grzechy, daj im przebaczenie i wolność.
Udziel, Panie, przebaczenia wszystkim zmarłym i zanurz ich w Twojej wiecznej miłości.
Przymnóż nam samym wiary w Twoje zmartwychwstanie i natchnij do apostolskiej gorliwości.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Bóg nad swym ludem, E/370, M/14, S/445, albo: Pokój wam, N2/412

MODLITWA NAD DARAMI: Wszechmogący Boże, przyjmij dary złożone w dniu wspomnienia świętej Marii Magdaleny, * której posługę łaskawie przyjął Twój Syn Jednorodzony. Który żyje i króluje na wieki wieków.

PREFACJA: Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy Ciebie, wszechmogący Ojcze, wielki w miłosierdziu nie mniej niż w potędze, * zawsze wysławiali przez Chrystusa, naszego Pana. * On w ogrodzie jawnie ukazał się Marii Magdalenie, która umiłowała Go żyjącego, * widziała konającego na krzyżu, szukała złożonego w grobie, * i jako pierwsza uwielbiła Go zmartwychwstałego. * On zaszczycił ją apostolską misją wobec apostołów, * aby dobra nowina nowego życia dotarła aż na krańce świata. * Dlatego i my, ze wszystkimi Aniołami i Świętymi, * wysławiamy Ciebie, Panie, z radością wołając: Święty...

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Jezu, Jezu do mnie przyjdź, L/275, S/355; Dziękujemy Ci Ojcze nasz, E/122, L/97, S/840

ANTYFONA: Miłość Chrystusa przynagla nas, * aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, * lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, niech przyjęcie Twojego Sakramentu wzbudzi w nas gorącą miłość, * z jaką święta Maria Magdalena trwała przy Chrystusie, swoim Mistrzu. Który żyje i króluje na wieki wieków.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Lud Twój, Panie, E/390, albo: Tak Bóg umiłował świat, N2/414


Autorzy:
Andrzej Hejnowicz OFMConv – wprowadzenia do liturgii i rozważania
małżeństwa z Domowego Kościoła z Piaseczna – modlitwa wiernych
Adam Kowalski – wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

Sklep internetowy Shoper.pl