Oremus - nr archiwalne
6.4
PLN
Oremus Nr 9 (240) 2016
Oremus Nr 9 (240) 2016
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
E-BOOK
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł
Numer archiwalny Osoby pragnące kupić numer archiwalny prosimy o kontakt. Tel.: 22 651 90 54 wew. 130, 131 lub przez e-mail: handlowy@wydawnictwo.pl

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

ZACHĘCAMY DO SIĘGNIĘCIA PO WRZEŚNIOWY NUMER SŁOWA WŚRÓD NAS, KTÓRY JEST ZNAKOMITYM UZUPEŁNIENIEM CZASOPISMA OREMUS.

ZNAJDUJĄ SIĘ W NIM ROZWAŻANIA DO JEDNEGO Z CODZIENNYCH CZYTAŃ MSZALNYCH, PRZYBLIŻAJĄCE SŁOWO BOŻE I UŁATWIAJĄCE JEGO ZROZUMIENIE.

 

Od 1 stycznia 2016 r. podajemy teksty czytań mszalnych i aklamacji według nowego Lekcjonarza, zgodnie z zaleceniem Konferencji Episkopatu Polski.

We wrześniowym numerze miesięcznika „Oremus”:

- wprowadzenia liturgiczne i rozważania przygotowane przez Michała Kozaka MIC; 

- modlitwy wiernych autorstwa Anny Jędrzyckiej;

- w ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC przedstawia sylwetkę abp. Stanisława Karnkowskiego;

- Michał Kozak MIC w cyklu „Pokochać Psalmy” pisze o psalmach towarzyszących naszej codzienności;

- Halina Świrska w cyklu „Nasza okładka” przybliża wizerunek św. Grzegorza Wielkiego, papieża (Bartolo di Fredi).

Ponadto w numerze czytania i modlitwy liturgiczne na każdy dzień, propozycje śpiewów na niedziele i święta (Adam Kowalski) oraz części stałe Mszy świętej.

 

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwa powszechna
• Liturgiczne ABC
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

DRUKUJ OPIS

Niedziela, 18 września
Dwudziesta piąta niedziela zwykła

Pieniądz może opanować człowieka. Z chciwości i chęci posiadania jesteśmy w stanie zdradzić przyjaciół, łamać prawa Boże i ludzkie, a nawet porzucić wiarę. Bogactwo może służyć dobrym dziełom, ale musimy uważać na interesy, których nie da się pogodzić z praktyką chrześcijańskiego życia. Niebezpieczeństwo narasta stopniowo. Najpierw jest kilka złotych, później sto, tysiąc, a na końcu zawsze 30 srebrników. W dzisiejszych czytaniach wybrzmiewa proste pytanie – komu służysz: Bogu czy pieniądzowi? Chrystus pyta o to, bo nas miłuje i pragnie uratować od zmarnowania życia.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Pokładam w Panu ufność mą, E/483, M/335, S/173

ALBO ANTYFONA: Pan mówi: Ja jestem zbawieniem ludu, * w jakimkolwiek ucisku wołać będą do Mnie, * Ja ich wysłucham * i będę im Panem na wieki.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty zawarłeś wszystkie nakazy świętego Prawa w przykazaniu miłości Ciebie i bliźniego, † spraw, abyśmy zachowując Twoje przykazania, * zasłużyli na życie wieczne. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi proroka Amosa (8,4-7). Słuchajcie tego wy, którzy gnębicie ubogiego, a bezrolnego pozostawiacie bez pracy, którzy mówicie: „Kiedyż minie nów księżyca, byśmy mogli sprzedawać zboże, i kiedy szabat, byśmy mogli otworzyć spichlerz? A będziemy zmniejszać efę, powiększać sykl i wagę podstępnie fałszować. Będziemy kupować biednego za srebro, a ubogiego za parę sandałów, i plewy pszeniczne będziemy sprzedawać”. Poprzysiągł Pan na dumę Jakuba: „Nie zapomnę nigdy wszystkich ich uczynków”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 113,1b-2.4-8)

REFREN: Pana pochwalcie, On dźwiga biednego.

Chwalcie, słudzy Pańscy, *
chwalcie imię Pana.
Niech imię Pana będzie błogosławione *
teraz i na wieki.

Pan jest wywyższony ponad wszystkie ludy, *
ponad niebiosa sięga Jego chwała.
Kto jest jak nasz Pan Bóg, †
który mieszka w górze *
i w dół spogląda na niebo i na ziemię?

Podnosi z prochu nędzarza *
i dźwiga z gnoju ubogiego,
by go posadzić wśród książąt, *
wśród książąt swojego ludu.

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Tymoteusza (2,1-8). Polecam przede wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były za wszystkich ludzi: za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne z całą pobożnością i godnością. Jest to bowiem dobre i miłe w oczach Zbawiciela naszego, Boga, który pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus, który wydał siebie samego na okup za wszystkich, jako świadectwo, w oznaczonym czasie. Ze względu na nie ja zostałem ustanowiony głosicielem i apostołem – mówię prawdę, nie kłamię – nauczycielem pogan w wierze i prawdzie. Chcę więc, by mężczyźni modlili się na każdym miejscu, podnosząc ręce czyste, bez gniewu i sporów.
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Alleluja.
Jezus Chrystus, będąc bogatym, dla was stał się ubogim,
aby was ubóstwem swoim ubogacić.

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (16,1-13). Jezus powiedział do uczniów: „Pewien bogaty człowiek miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek. Przywołał więc go do siebie i rzekł mu: «Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządzania, bo już nie będziesz mógł zarządzać». Na to rządca rzekł sam do siebie: «Co ja pocznę, skoro mój pan odbiera mi zarządzanie? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę. Wiem już, co uczynię, żeby mnie ludzie przyjęli do swoich domów, gdy będę odsunięty od zarządzania». Przywołał więc do siebie każdego z dłużników swego pana i zapytał pierwszego: «Ile jesteś winien mojemu panu?». Ten odpowiedział: «Sto beczek oliwy». On mu rzekł: «Weź swoje zobowiązanie, siadaj prędko i napisz: pięćdziesiąt». Następnie pytał drugiego: «A ty ile jesteś winien?». Ten odrzekł: «Sto korców pszenicy». Mówi mu: «Weź swoje zobowiązanie i napisz: osiemdziesiąt». Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z podobnymi sobie ludźmi niż synowie światłości. Ja też wam powiadam: Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków. Kto w bardzo małej sprawie jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w bardzo małej sprawie jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzaniu niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, to kto wam prawdziwe dobro powierzy? Jeśli w zarządzaniu cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, to któż wam da wasze? Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie!”.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Ludzie interesu, których w ostrych słowach gani prorok Amos, mają wyraźnie określony cel życia i są gotowi zrobić wszystko, aby go osiągnąć. Nie interesuje ich, że przy okazji zadają cierpienie drugiemu człowiekowi. Łamią prawo i normy społeczne. Nawet Bóg jest im kulą u nogi, a czas świąteczny bezużytecznym okresem, który trzeba przeczekać, lub jedynie okazją do zarobku. To zwięzły opis człowieka duchowo oskalpowanego, żyjącego w płaskim świecie. Człowieka, który oddał się w służbę pieniądzowi, skłonił ku sprawom tego świata.
Tacy ludzie chodzą po ziemi. Byli w czasach proroków, żyli obok Jezusa, bywają w naszych kościołach. Komórki ich nie milkną, znają kursy i przeliczniki. Potrafią wycenić przyjaźń i znajomości, a nawet skalkulować opłacalność uczciwości. Nie myślą już, jak przeczekać, ale jak je sprzedać. Bóg jest obecny w ich życiu głównie jako patron ich interesów.
Człowiek, który żyje w ten sposób, nawet jeśli nie dopuszcza się wielkich przestępstw i zasiada w pierwszych ławkach kościoła, jest odwrotnością chrześcijanina. Dla synów światłości wszystko, co czynią na tym świecie, pozostaje w służbie nieba. Tam jest nasz dom, a tutaj jesteśmy po to, by pełnić dobre dzieła przygotowane nam przez Boga, oddawać Mu cześć i służyć braciom. Jeśli Chrystus w dzisiejszej Ewangelii stawia nam za wzór „synów tego świata”, to nie ze względu na ich cwaniactwo i nieuczciwość. Raczej chce nam powiedzieć, że brakłoby miejsca dla świętych na ołtarzach, gdybyśmy o niebo zabiegali z taką determinacją, konsekwencją i poświęceniem jak o mamonę.
Każdy z nas musi uważać, bo nie trzeba góry pieniędzy, by zasłonić Boga. Decyduje nie ilość zer, lecz przywiązanie serca. A jeśli chcesz wiedzieć, ku czemu skłania się twoje, to zapytaj o niedzielę. Czy jest początkiem tygodnia, dniem, w którym niesiesz na ołtarz całe swoje życie? Czy jest ona jedynie czasem, który trzeba przeczekać lub wykorzystać? Czy jest przede wszystkim dla ciebie, czy dla Boga?

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
Módlmy się, aby Kościół coraz skuteczniej docierał do ludzi na całym świecie i zachęcał ich do powrotu do Boga.
Aby środki społecznego przekazu, ukazując niezafałszowane oblicze Boga, pomagały przezwyciężać nieporozumienia, uzdrawiać pamięć oraz budować pokój i zgodę.
Aby rodzice, opiekunowie i wychowawcy z oddaniem poświęcali czas swoim podopiecznym.
Aby ludzie, którzy od lat doświadczają niedostatku, zostali trwale podźwignięci z tego stanu z Bożą i ludzką pomocą.
Aby każdy z nas uświadomił sobie, jak wielkie dary nieustannie otrzymuje od Boga, i potrafił dobrze nimi zarządzać.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Pomiędzy lud swój idzie sam, E/457, M/196, S/384

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, przyjmij łaskawie dary swojego ludu, † i spraw, aby w sakramencie Eucharystii otrzymał dobra, * w które wierzy z całego serca. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA NA NIEDZIELE ZWYKŁE 28 – 35

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Pan zstąpił z nieba, S/378; O niewysłowione, L/304, S/426

ANTYFONA: Ja jestem dobrym Pasterzem * i znam owce moje, a moje Mnie znają.

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, udzielaj nieustannie pomocy wszystkim, których posiliłeś swoim Sakramentem, * abyśmy dzięki sprawowanym misteriom doznali skutków odkupienia w naszym życiu. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Pod Twą obronę, E/405, L/264, S/859, albo: Pokój wam, N2/412

 

 

Autorzy:
Michał Kozak MIC – wprowadzenia do liturgii i rozważania
Anna Jędrzycka – modlitwa wiernych
Adam Kowalski - wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 9 (240) 2016



OPIS

ZACHĘCAMY DO SIĘGNIĘCIA PO WRZEŚNIOWY NUMER SŁOWA WŚRÓD NAS, KTÓRY JEST ZNAKOMITYM UZUPEŁNIENIEM CZASOPISMA OREMUS.

ZNAJDUJĄ SIĘ W NIM ROZWAŻANIA DO JEDNEGO Z CODZIENNYCH CZYTAŃ MSZALNYCH, PRZYBLIŻAJĄCE SŁOWO BOŻE I UŁATWIAJĄCE JEGO ZROZUMIENIE.

 

Od 1 stycznia 2016 r. podajemy teksty czytań mszalnych i aklamacji według nowego Lekcjonarza, zgodnie z zaleceniem Konferencji Episkopatu Polski.

We wrześniowym numerze miesięcznika „Oremus”:

- wprowadzenia liturgiczne i rozważania przygotowane przez Michała Kozaka MIC; 

- modlitwy wiernych autorstwa Anny Jędrzyckiej;

- w ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC przedstawia sylwetkę abp. Stanisława Karnkowskiego;

- Michał Kozak MIC w cyklu „Pokochać Psalmy” pisze o psalmach towarzyszących naszej codzienności;

- Halina Świrska w cyklu „Nasza okładka” przybliża wizerunek św. Grzegorza Wielkiego, papieża (Bartolo di Fredi).

Ponadto w numerze czytania i modlitwy liturgiczne na każdy dzień, propozycje śpiewów na niedziele i święta (Adam Kowalski) oraz części stałe Mszy świętej.

 

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwa powszechna
• Liturgiczne ABC
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Niedziela, 18 września
Dwudziesta piąta niedziela zwykła

Pieniądz może opanować człowieka. Z chciwości i chęci posiadania jesteśmy w stanie zdradzić przyjaciół, łamać prawa Boże i ludzkie, a nawet porzucić wiarę. Bogactwo może służyć dobrym dziełom, ale musimy uważać na interesy, których nie da się pogodzić z praktyką chrześcijańskiego życia. Niebezpieczeństwo narasta stopniowo. Najpierw jest kilka złotych, później sto, tysiąc, a na końcu zawsze 30 srebrników. W dzisiejszych czytaniach wybrzmiewa proste pytanie – komu służysz: Bogu czy pieniądzowi? Chrystus pyta o to, bo nas miłuje i pragnie uratować od zmarnowania życia.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Pokładam w Panu ufność mą, E/483, M/335, S/173

ALBO ANTYFONA: Pan mówi: Ja jestem zbawieniem ludu, * w jakimkolwiek ucisku wołać będą do Mnie, * Ja ich wysłucham * i będę im Panem na wieki.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty zawarłeś wszystkie nakazy świętego Prawa w przykazaniu miłości Ciebie i bliźniego, † spraw, abyśmy zachowując Twoje przykazania, * zasłużyli na życie wieczne. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi proroka Amosa (8,4-7). Słuchajcie tego wy, którzy gnębicie ubogiego, a bezrolnego pozostawiacie bez pracy, którzy mówicie: „Kiedyż minie nów księżyca, byśmy mogli sprzedawać zboże, i kiedy szabat, byśmy mogli otworzyć spichlerz? A będziemy zmniejszać efę, powiększać sykl i wagę podstępnie fałszować. Będziemy kupować biednego za srebro, a ubogiego za parę sandałów, i plewy pszeniczne będziemy sprzedawać”. Poprzysiągł Pan na dumę Jakuba: „Nie zapomnę nigdy wszystkich ich uczynków”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 113,1b-2.4-8)

REFREN: Pana pochwalcie, On dźwiga biednego.

Chwalcie, słudzy Pańscy, *
chwalcie imię Pana.
Niech imię Pana będzie błogosławione *
teraz i na wieki.

Pan jest wywyższony ponad wszystkie ludy, *
ponad niebiosa sięga Jego chwała.
Kto jest jak nasz Pan Bóg, †
który mieszka w górze *
i w dół spogląda na niebo i na ziemię?

Podnosi z prochu nędzarza *
i dźwiga z gnoju ubogiego,
by go posadzić wśród książąt, *
wśród książąt swojego ludu.

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Tymoteusza (2,1-8). Polecam przede wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były za wszystkich ludzi: za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne z całą pobożnością i godnością. Jest to bowiem dobre i miłe w oczach Zbawiciela naszego, Boga, który pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus, który wydał siebie samego na okup za wszystkich, jako świadectwo, w oznaczonym czasie. Ze względu na nie ja zostałem ustanowiony głosicielem i apostołem – mówię prawdę, nie kłamię – nauczycielem pogan w wierze i prawdzie. Chcę więc, by mężczyźni modlili się na każdym miejscu, podnosząc ręce czyste, bez gniewu i sporów.
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Alleluja.
Jezus Chrystus, będąc bogatym, dla was stał się ubogim,
aby was ubóstwem swoim ubogacić.

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (16,1-13). Jezus powiedział do uczniów: „Pewien bogaty człowiek miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek. Przywołał więc go do siebie i rzekł mu: «Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządzania, bo już nie będziesz mógł zarządzać». Na to rządca rzekł sam do siebie: «Co ja pocznę, skoro mój pan odbiera mi zarządzanie? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę. Wiem już, co uczynię, żeby mnie ludzie przyjęli do swoich domów, gdy będę odsunięty od zarządzania». Przywołał więc do siebie każdego z dłużników swego pana i zapytał pierwszego: «Ile jesteś winien mojemu panu?». Ten odpowiedział: «Sto beczek oliwy». On mu rzekł: «Weź swoje zobowiązanie, siadaj prędko i napisz: pięćdziesiąt». Następnie pytał drugiego: «A ty ile jesteś winien?». Ten odrzekł: «Sto korców pszenicy». Mówi mu: «Weź swoje zobowiązanie i napisz: osiemdziesiąt». Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z podobnymi sobie ludźmi niż synowie światłości. Ja też wam powiadam: Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków. Kto w bardzo małej sprawie jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w bardzo małej sprawie jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzaniu niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, to kto wam prawdziwe dobro powierzy? Jeśli w zarządzaniu cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, to któż wam da wasze? Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie!”.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Ludzie interesu, których w ostrych słowach gani prorok Amos, mają wyraźnie określony cel życia i są gotowi zrobić wszystko, aby go osiągnąć. Nie interesuje ich, że przy okazji zadają cierpienie drugiemu człowiekowi. Łamią prawo i normy społeczne. Nawet Bóg jest im kulą u nogi, a czas świąteczny bezużytecznym okresem, który trzeba przeczekać, lub jedynie okazją do zarobku. To zwięzły opis człowieka duchowo oskalpowanego, żyjącego w płaskim świecie. Człowieka, który oddał się w służbę pieniądzowi, skłonił ku sprawom tego świata.
Tacy ludzie chodzą po ziemi. Byli w czasach proroków, żyli obok Jezusa, bywają w naszych kościołach. Komórki ich nie milkną, znają kursy i przeliczniki. Potrafią wycenić przyjaźń i znajomości, a nawet skalkulować opłacalność uczciwości. Nie myślą już, jak przeczekać, ale jak je sprzedać. Bóg jest obecny w ich życiu głównie jako patron ich interesów.
Człowiek, który żyje w ten sposób, nawet jeśli nie dopuszcza się wielkich przestępstw i zasiada w pierwszych ławkach kościoła, jest odwrotnością chrześcijanina. Dla synów światłości wszystko, co czynią na tym świecie, pozostaje w służbie nieba. Tam jest nasz dom, a tutaj jesteśmy po to, by pełnić dobre dzieła przygotowane nam przez Boga, oddawać Mu cześć i służyć braciom. Jeśli Chrystus w dzisiejszej Ewangelii stawia nam za wzór „synów tego świata”, to nie ze względu na ich cwaniactwo i nieuczciwość. Raczej chce nam powiedzieć, że brakłoby miejsca dla świętych na ołtarzach, gdybyśmy o niebo zabiegali z taką determinacją, konsekwencją i poświęceniem jak o mamonę.
Każdy z nas musi uważać, bo nie trzeba góry pieniędzy, by zasłonić Boga. Decyduje nie ilość zer, lecz przywiązanie serca. A jeśli chcesz wiedzieć, ku czemu skłania się twoje, to zapytaj o niedzielę. Czy jest początkiem tygodnia, dniem, w którym niesiesz na ołtarz całe swoje życie? Czy jest ona jedynie czasem, który trzeba przeczekać lub wykorzystać? Czy jest przede wszystkim dla ciebie, czy dla Boga?

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
Módlmy się, aby Kościół coraz skuteczniej docierał do ludzi na całym świecie i zachęcał ich do powrotu do Boga.
Aby środki społecznego przekazu, ukazując niezafałszowane oblicze Boga, pomagały przezwyciężać nieporozumienia, uzdrawiać pamięć oraz budować pokój i zgodę.
Aby rodzice, opiekunowie i wychowawcy z oddaniem poświęcali czas swoim podopiecznym.
Aby ludzie, którzy od lat doświadczają niedostatku, zostali trwale podźwignięci z tego stanu z Bożą i ludzką pomocą.
Aby każdy z nas uświadomił sobie, jak wielkie dary nieustannie otrzymuje od Boga, i potrafił dobrze nimi zarządzać.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Pomiędzy lud swój idzie sam, E/457, M/196, S/384

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, przyjmij łaskawie dary swojego ludu, † i spraw, aby w sakramencie Eucharystii otrzymał dobra, * w które wierzy z całego serca. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA NA NIEDZIELE ZWYKŁE 28 – 35

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Pan zstąpił z nieba, S/378; O niewysłowione, L/304, S/426

ANTYFONA: Ja jestem dobrym Pasterzem * i znam owce moje, a moje Mnie znają.

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący Boże, udzielaj nieustannie pomocy wszystkim, których posiliłeś swoim Sakramentem, * abyśmy dzięki sprawowanym misteriom doznali skutków odkupienia w naszym życiu. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Pod Twą obronę, E/405, L/264, S/859, albo: Pokój wam, N2/412

 

 

Autorzy:
Michał Kozak MIC – wprowadzenia do liturgii i rozważania
Anna Jędrzycka – modlitwa wiernych
Adam Kowalski - wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

Sklep internetowy Shoper.pl