Książki
19.9
PLN
Służebnica Pańska
Służebnica Pańska
tłum: Jan Koźbiał
wydawnictwo: Promic
rok wyd.: 2017
ISBN: 978-83-7502-628-3
oprawa: twarda
format: 125 x 196 mm
liczba stron: 232
Ocena:
(Ilość ocen: 1)
Cena: 19,90 zł

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
rok wyd. 2017
ISBN 978-83-7502-628-3
oprawa twarda
format 125 x 196 mm
liczba stron 232

Matka Jezusa, Matka Kościoła, Oblubienica, Służebnica Pańska - Maryja, która "dosłyszała wezwanie Boga, to znaczy oddała się całkowicie i bez reszty do dyspozycji skierowanemu do Niej wezwaniu". Poświęciła się całą mocą i całą głębią swojego istnienia, swoich możliwości", "złożyła Bogu dar ze swego ducha i ciała", rezygnując z siebie. Wnikliwe studium poświęcone Matce Bożej, Jej roli w dziele zbawienia, a także budowaniu Kościoła i kształtowaniu wiary każdego z nas.

Autorka, obdarzona wrażliwością i mistycznym wejrzeniem, rozważa tajemnice Boże, zgłębiając niepokalaną naturę Maryi i działanie Boga w Jej życiu. Dobitnie podkreśla sens przyzwolenia wypowiedzianego przez Maryję wobec Bożego posłańca. Fiat Maryi jest całkowite i wszechogarniające, nie ma w nim wątpliwości ani niepokoju. Określa ono Jej życie, i czyni je wyjątkowym pośród wszystkich istnień.

Adrienne von Speyr (1902-1967) - szwajcarska lekarka, mistyczka i stygmatyczka. Urodzona w rodzinie protestanckiej przeszła na katolicyzm w 1940 r. Boże powołanie realizowała wobec pacjentów, opiekując się nimi ze współczucie i oddaniem. Gdy i ja dotknęły choroba i cierpienie, wyraz wiary i miłości dala w swoich pismach.

DRUKUJ OPIS

Światło przyzwolenia. . . . . . . . . . . . . . . . . . 7
Dusza Matki. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 21
Maryja i anioł . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 33
Macierzyństwo. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 43
Nawiedzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 52
Magnificat . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 61
Maryja i Józef . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 68
Oczekiwanie i narodzenie. . . . . . . . . . . . . . . 84
Ofiarowanie w świątyni. . . . . . . . . . . . . . . . 96
Nazaret. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 110
Jezus dwunastoletni . . . . . . . . . . . . . . . . . 118
Pożegnanie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 125
Wesele w Kanie Galilejskiej. . . . . . . . . . . . . 132
Odtrącenie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 140
Golgota. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 149
Maryja i Jan . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 158
Wielkanoc . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 170
Zielone Świątki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 175
Zaśnięcie i wniebowzięcie. . . . . . . . . . . . . . 183
Maryja w Kościele . . . . . . . . . . . . . . . . . . 189
Matka i modlitwa. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 198
Matka powołuje. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 207
Matka i ludzie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 216

Światło przyzwolenia
Podobnie jak powrósło łączy pojedyncze źdźbła, tworząc z nich jeden kształtny snop, tak zgoda wyrażona przez Maryję spina Jej życie, nadając mu sens i kształt oraz wyznaczając przeszły i przyszły jego bieg i rozwój. To „związanie” określa odtąd każdą chwilę Jej istnienia, opromienia każdą zmianę w Jej życiu, nadaje szczególny sens każdej nowej sytuacji, a Ją samą we wszystkich okolicznościach obdarza łaską zrozumienia. Każdemu tchnieniu, każdemu poruszeniu, każdej modlitwie Matki Pana pełnię sensu nadaje Jej zgoda. Taka jest bowiem natura przyzwolenia, że wiąże ono tego, kto wyraża zgodę, pozostawiając mu zarazem całkowitą swobodę w sposobie jej realizacji. Każdy człowiek wkłada w swoje przyzwolenie całą swą osobowość z właściwym jej formatem i niepowtarzalną naturą, zarazem jednak wyrażony przez niego akt zgody formuje go, czyni wolnym i urzeczywistnia. Wszelka wolność rozwija się dzięki poświęceniu i rezygnacji z braku więzi. Ta wolność poprzez więź czyni człowieka pod każdym względem płodnym.
Światło przyzwolenia rozjaśniało już dzieciństwo Maryi. Dzieciństwo jest zawsze okresem skupienia przygotowującym do późniejszych przełomowych działań; w przypadku Maryi tym decydującym czynem było bez wątpienia owo przyzwolenie, które odcisnęło piętno na wszystkim innym. Chcąc zrozumieć Jej dzieciństwo, musimy spojrzeć na nie w perspektywie przyzwolenia. Maryja od najmłodszych lat była przygotowywana do tego, do czego od dawien dawna Ją wybrano; wszak już w chwili poczęcia została uwolniona od grzechu pierworodnego, a więc od tego wszystkiego, co mogłoby w Niej osłabić lub upośledzić siłę i pełnię późniejszego przyzwolenia. Tak wielka jest siła i wolność Jej zgody, że nie ma najmniejszej choćby pokusy powiedzenia „nie”, a to dlatego, że Jej przyzwolenie było uformowane i zamierzone już w pierwszej chwili Jej istnienia. Tym samym zgoda jest w Jej życiu zarazem przyczyną i skutkiem. I nie jest to odosobniony akt, Maryja została bowiem gwoli tego aktu przez Boga powołana do życia, gwoli tego aktu otrzymała wszystkie swoje przywileje. Wzrastając, by wypowiedzieć słowo zgody, przez cały czas żyje już mocą tego słowa.
Przyzwolenie Maryi to przede wszystkim łaska, nie tylko czysto ludzka odpowiedź na Bożą propozycję, lecz łaska tak wielka, że jest zarazem Bożą odpowiedzią na całe Jej życie. Jest to odpowiedź łaski oświecającej Jej rozum na łaskę znajdującą się od samego początku u fundamentów Jej istnienia. Zarazem jednak odpowiedź Maryi, która dosłyszała wezwanie Boga, jest właśnie tą odpowiedzią, jakiej łaska od niej oczekuje. Dosłyszała – to znaczy w Jej przypadku: oddała się całkowicie i bez reszty do dyspozycji skierowanemu do Niej wezwaniu. Poświęciła się całą mocą i całą głębią swojego istnienia i swoich możliwości; poświęciła się zarówno w swojej sile, jak i w swojej słabości: w sile tej, która jest gotowa przyjąć każde Boże rozporządzenie, oraz w słabości tej, którą już wcześniej rozporządzono, która jest na tyle słaba, by uznać władzę Pytającego, a zarazem na tyle silna, by bez zastrzeżeń złożyć Mu w ofierze swoje życie.

Przeczytaj dłuższy fragment „Służebnicy Pańskiej” »

„Służebnica Pańska” Adrienne von Speyr nie jest łatwą opowiastką do poduszki. Gdy wzięłam tę książkę do rąk pierwszy raz, wydobyło się ze mnie „wow”. Bardzo solidnie wykonana okładka zrobiła na mnie niesamowite wrażenie – rzadko trzymam w dłoniach książki, które są w sztywnej i fakturowanej obudowie. To był pozytywny początek do tego co doświadczyłam dalej…

Adrienne von Speyr to szwajcarska lekarka, mistyczka i stygmatyczka, która w czasie bólu i choroby zaczęła spisywać swoje pisma. Styl pisania autorki był dla mnie trudny. Nagromadzenie skomplikowanego słownictwa oraz złożona budowa zdań zmuszały mnie do ponownego czytania danego fragmentu, bywało to męczące. Gdy zaczęłam czytać kolejne strony jej opowieści przez moment myślałam, że zakończę lekturę po kilku rozdziałach. Jednak coś mnie do niej ciągnęło, nie dawało spokoju, pobudzało do refleksji. Właśnie wtedy trafiłam na fragment:

Żyła w postawie modlitwy i dlatego była zdolna we właściwym momencie ujrzeć anioła i okazać mu posłuszeństwo. (str.33)

Te słowa były pierwszą odpowiedzią, jaką dostałam (moje najbardziej nurtujące pytanie – skąd Ona miała siłę? Była taka młoda…). Pytań o Maryję od lat mam bardzo wiele. Ta książka zawiera niezliczoną ilość odpowiedzi, których nie dostałam nigdzie indziej – lecz mogłam je odkryć tylko przebijając się przez styl, w jaki autorka o Niej opowiada. A opowiada niesamowicie. Rozpatruje każdy etap Jej życia, tłumaczy co Nią kierowało, skąd brała siły, jak mogło reagować Jej serce. Skąd pojawiło się fiat w Jej życiu oraz jakie miało konsekwencje. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z tak dogłębną analizą dziejów Matki, Józefa, czy choćby św. Elżbiety. Nigdy nie doceniałam roli tej ostatniej…

Maryja nie jest już sama ze swoim losem, lecz znajduje pocieszenie i poczucie bezpieczeństwa w wiedzy o podobnym losie jej krewnej. Anioł mówi jej o tym po to, by z tym większą ufnością poświęciła swoje życie. Albowiem żaden człowiek nie jest zdolny całkiem sam dźwigać brzemienia Bożej misji, nawet najbardziej samotny znajduje bratnią duszę. (str. 41)

Ogromnym problemem jest dla mnie polski kult maryjny, który często wydaje się zasłaniać Boga. Także w tym aspekcie po raz kolejny otrzymałam wskazówkę…:

Prowadzi do nawiązania kontaktu między grzesznikiem i jej Synem. Nie staje między nimi jako ktoś trzeci, który tak czy inaczej przesłaniałby widok Syna, lecz usuwa z drogi wszystko, co mogłoby Jego widok zasłaniać. (str.207)

Do tej pozycji z pewnością wrócę. Chcę się nią delektować kawałek po kawałku by być ciągle bliżej Niej. A tym samym bliżej Jezusa i samej siebie. Tym razem nie potraktuję jej jak książki, która ma mi coś opowiedzieć, włączę ją jednak w swoją codzienną modlitwę.

Nie polecam tej opowieści każdemu. Myślę, że to lektura dla wytrwałych, którym zależy na głębszym poznaniu Świętej Rodziny. Nie zniechęcaj się stylem, trwaj w zachwycie pierwszego wrażenia i otwórz się na to co jest jeszcze nie odkryte – a warto to poznać. Poznać Tę, która ufa, kocha i poświęca się jak żadna inna kobieta (co pięknie opisuje autorka). Warto mnie samej jako kobiecie, matce, żonie sięgać do tego wzoru, który choć niedościgniony, wart jest naśladowania.

Magdalena Urbańska

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Deon
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Służebnica Pańska

Adrienne von Speyr

OPIS

Matka Jezusa, Matka Kościoła, Oblubienica, Służebnica Pańska - Maryja, która "dosłyszała wezwanie Boga, to znaczy oddała się całkowicie i bez reszty do dyspozycji skierowanemu do Niej wezwaniu". Poświęciła się całą mocą i całą głębią swojego istnienia, swoich możliwości", "złożyła Bogu dar ze swego ducha i ciała", rezygnując z siebie. Wnikliwe studium poświęcone Matce Bożej, Jej roli w dziele zbawienia, a także budowaniu Kościoła i kształtowaniu wiary każdego z nas.

Autorka, obdarzona wrażliwością i mistycznym wejrzeniem, rozważa tajemnice Boże, zgłębiając niepokalaną naturę Maryi i działanie Boga w Jej życiu. Dobitnie podkreśla sens przyzwolenia wypowiedzianego przez Maryję wobec Bożego posłańca. Fiat Maryi jest całkowite i wszechogarniające, nie ma w nim wątpliwości ani niepokoju. Określa ono Jej życie, i czyni je wyjątkowym pośród wszystkich istnień.

Adrienne von Speyr (1902-1967) - szwajcarska lekarka, mistyczka i stygmatyczka. Urodzona w rodzinie protestanckiej przeszła na katolicyzm w 1940 r. Boże powołanie realizowała wobec pacjentów, opiekując się nimi ze współczucie i oddaniem. Gdy i ja dotknęły choroba i cierpienie, wyraz wiary i miłości dala w swoich pismach.



SPIS TREŚCI

Światło przyzwolenia. . . . . . . . . . . . . . . . . . 7
Dusza Matki. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 21
Maryja i anioł . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 33
Macierzyństwo. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 43
Nawiedzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 52
Magnificat . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 61
Maryja i Józef . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 68
Oczekiwanie i narodzenie. . . . . . . . . . . . . . . 84
Ofiarowanie w świątyni. . . . . . . . . . . . . . . . 96
Nazaret. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 110
Jezus dwunastoletni . . . . . . . . . . . . . . . . . 118
Pożegnanie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 125
Wesele w Kanie Galilejskiej. . . . . . . . . . . . . 132
Odtrącenie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 140
Golgota. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 149
Maryja i Jan . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 158
Wielkanoc . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 170
Zielone Świątki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 175
Zaśnięcie i wniebowzięcie. . . . . . . . . . . . . . 183
Maryja w Kościele . . . . . . . . . . . . . . . . . . 189
Matka i modlitwa. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 198
Matka powołuje. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 207
Matka i ludzie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 216

FRAGMENT KSIĄŻKI

Światło przyzwolenia
Podobnie jak powrósło łączy pojedyncze źdźbła, tworząc z nich jeden kształtny snop, tak zgoda wyrażona przez Maryję spina Jej życie, nadając mu sens i kształt oraz wyznaczając przeszły i przyszły jego bieg i rozwój. To „związanie” określa odtąd każdą chwilę Jej istnienia, opromienia każdą zmianę w Jej życiu, nadaje szczególny sens każdej nowej sytuacji, a Ją samą we wszystkich okolicznościach obdarza łaską zrozumienia. Każdemu tchnieniu, każdemu poruszeniu, każdej modlitwie Matki Pana pełnię sensu nadaje Jej zgoda. Taka jest bowiem natura przyzwolenia, że wiąże ono tego, kto wyraża zgodę, pozostawiając mu zarazem całkowitą swobodę w sposobie jej realizacji. Każdy człowiek wkłada w swoje przyzwolenie całą swą osobowość z właściwym jej formatem i niepowtarzalną naturą, zarazem jednak wyrażony przez niego akt zgody formuje go, czyni wolnym i urzeczywistnia. Wszelka wolność rozwija się dzięki poświęceniu i rezygnacji z braku więzi. Ta wolność poprzez więź czyni człowieka pod każdym względem płodnym.
Światło przyzwolenia rozjaśniało już dzieciństwo Maryi. Dzieciństwo jest zawsze okresem skupienia przygotowującym do późniejszych przełomowych działań; w przypadku Maryi tym decydującym czynem było bez wątpienia owo przyzwolenie, które odcisnęło piętno na wszystkim innym. Chcąc zrozumieć Jej dzieciństwo, musimy spojrzeć na nie w perspektywie przyzwolenia. Maryja od najmłodszych lat była przygotowywana do tego, do czego od dawien dawna Ją wybrano; wszak już w chwili poczęcia została uwolniona od grzechu pierworodnego, a więc od tego wszystkiego, co mogłoby w Niej osłabić lub upośledzić siłę i pełnię późniejszego przyzwolenia. Tak wielka jest siła i wolność Jej zgody, że nie ma najmniejszej choćby pokusy powiedzenia „nie”, a to dlatego, że Jej przyzwolenie było uformowane i zamierzone już w pierwszej chwili Jej istnienia. Tym samym zgoda jest w Jej życiu zarazem przyczyną i skutkiem. I nie jest to odosobniony akt, Maryja została bowiem gwoli tego aktu przez Boga powołana do życia, gwoli tego aktu otrzymała wszystkie swoje przywileje. Wzrastając, by wypowiedzieć słowo zgody, przez cały czas żyje już mocą tego słowa.
Przyzwolenie Maryi to przede wszystkim łaska, nie tylko czysto ludzka odpowiedź na Bożą propozycję, lecz łaska tak wielka, że jest zarazem Bożą odpowiedzią na całe Jej życie. Jest to odpowiedź łaski oświecającej Jej rozum na łaskę znajdującą się od samego początku u fundamentów Jej istnienia. Zarazem jednak odpowiedź Maryi, która dosłyszała wezwanie Boga, jest właśnie tą odpowiedzią, jakiej łaska od niej oczekuje. Dosłyszała – to znaczy w Jej przypadku: oddała się całkowicie i bez reszty do dyspozycji skierowanemu do Niej wezwaniu. Poświęciła się całą mocą i całą głębią swojego istnienia i swoich możliwości; poświęciła się zarówno w swojej sile, jak i w swojej słabości: w sile tej, która jest gotowa przyjąć każde Boże rozporządzenie, oraz w słabości tej, którą już wcześniej rozporządzono, która jest na tyle słaba, by uznać władzę Pytającego, a zarazem na tyle silna, by bez zastrzeżeń złożyć Mu w ofierze swoje życie.

Przeczytaj dłuższy fragment „Służebnicy Pańskiej” »

Sklep internetowy Shoper.pl